رهنمای سایت

رهنمای سایت

 

چون مطالب سایت بسیار زیاد است لطفاً برای پیداکردن مطلب مورد

نظر از Ctrl+F استفاده کرده و کلمه مورد نظر را نوشته کرده و

Enter را فشار دهید.

معنا، دلایل و فایده‌های حجاب

معنا، دلایل و فایده‌های حجاب


الحمدلله،

حجاب عبارت است از پوشاندن زن، بدنش را از مردانی که محرم وی نیستند. چنانچه خداوند فرموده است: « وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَی جُیُوبِهِنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِینَ غَیْرِ أُوْلِی الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلَی عَوْرَاتِ النِّسَاء »(النور: 31).

«و زینت خود را ـ جز آن مقدار که نمایان است ـ آشکار ننمایند و (اطراف) روسری‏های خود را بر صورت و شکافهای سینه خود افکنند (تا صورت و گردن و سینه با آن پوشانده شود)، و زینت خـود را آشکار نسازند مگر برای شوهرانشان، یا پدرانشان، یا پدر شوهرانشان، یا پسرانشان، یا پسران همسرانشان، یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنان [همکیش] خود یا کنیزانشان یا خدمتکاران مرد که [از زن] بی‏نیازند یا کودکانی که بر عورتهای زنان وقوف حاصل نکرده‏اند آشکار نکنند».

و باز خداوند متعال فرموده است:‌ « وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِن وَرَاء حِجَابٍ » (الأحزاب: 53).

«و هنگامی که چیزی از وسایل زندگی را (بعنوان عاریت) از آنان ( همسران پیامبر) می‌‏خواهید از پشت پرده بخواهید».

منظور از کلمه «حجاب» در این آیه همان چیزی است که زن به وسیله آن خود را می‌‌پوشاند از قبیل دیواری، دری یا لباس و پرده‌ای.

گرچه آیه بالا در مورد زنان پیامبر صلی الله علیه وسلم ‏ نازل شده است ولی حکم آیه عام است و شامل همه زنان با ایمان است. به دلیل این که خداوند آیه فوق را بدین گونه تعلیل فرموده است: « ذَلِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِکُمْ وَقُلُوبِهِنَّ». (الأحزاب: 53).

«این کار برای پاکی دلهای شما و آنها بهتر است!»

و این علت عمومی است؛ بنابراین علت عمومی آن دلیلی بر عمومیت حکم آن است.

خداوند متعال فرموده است:‌» یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِن جَلَابِیبِهِنَّ». (الأحزاب: 59).

«ای پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: «جلبابها ( روسری‏های بلند) خود را بر خویش فروافکنند».

شیخ‌ الإسلام ابن تیمیه  رحمه الله در مجموع الفتاوی (22/110، 111) گفته است: جلباب همان چادر است؛ ابن مسعود و سایرین آن را «رداء» نامیده‌اند و در زبان عامیانه «ازار» گفته می‌شود. و آن همان روسری بزرگ و پهنی است که همه سر و بدن زن را می‌پوشاند.

ابوعبیده و سایرین روایت کرده‌اند که ازار به گونه‌ای زن را پوشش می‌دهد که فقط از سر زن، چشمهایش آشکار می‌شود در ضمن نقاب از جنس همان ازار است.

از جمله دلایل سنت نبوی برای وجوب پوشاندن زن صورتش را از غیر محارمش، حدیث عایشه رضی الله عنها است که: «کان الرکبان یمرون بنا ونحن مع رسول الله صلی الله علیه وسلم ‏ محرمات، فإذا حاذوا بنا سدلت إحدانا جلبابها من رأسها علی وجهها، فإذا جاوزنا کشفناه». احمد، ابوداود، ‌ابن ماجه.

«کاروانیان از کنار ما عبور می‌کردند و ما همراه رسول الله صلی الله علیه وسلم ‏ در احرام بودیم؛ هرگاه آنان به مقابل ما می‌رسیدند؛ هر یک از ما نقابش را از بالای سر به روی صورت می‌انداخت، و هر وقت که از مقابل ما می‌گذشتند و دور می‌شدند، ما نقاب خود را باز می‌کردیم».

دلایل وجوب پوشیدن صورت زن از نامحرم در قرآن و سنت بسیار است. بنده در این مورد شما خواهر مسلمان را به مطالعه رساله ]حجاب المرأه ولباسها فی الصلاة[: شیخ ‌الإسلام ابن تیمیه و نیز به مطالعه ]حکم السفور والحجاب[: شیخ عبدالعزیز بن عبدالله بن باز و رساله ]الصارم المشهور علی المفتونین بالسفور[: شیخ حمود بن عبدالله التویجری و ]رساله الحجاب:[ شیخ محمد بن صالح العثیمین راهنمایی می‌نمایم. در واقع این تألیفات در این زمینه کامل و کافی‌اند.

بدان ای خواهر مسلمان، آن علمایی که باز نهادن صورت زن را مباح و جایز دانسته‌اند، ـ با اینحال که ادله آنها نظر برتر ندارد ـ همه آنان شرط کرده‌اند در صورتی این کار جایز است که ترس از فتنه و فساد نباشد. مشخص است که ترس از فتنه وجود دارد. مخصوصاً در این زمان که موانع دینی در میان زنان به حداقل رسیده است و حجب و حیا به اندک رسیده است. ولی عوامل و انگیزه‌های فساد زیاد گشته است. زنان با آرایش‌های مبتذل چهره‌هایشان به خودی خود دیگران را به سمت و سوی فساد می‌کشانند.

ای خواهر مسلمان از چنین آفت‌هایی دوری نما و آن حجاب و پوششی را برای خود برگزین که به لطف الهی تو را از فتنه و فساد نگه دارد. در حقیقت هیچ یک از علمای معتبر مسلمان چه در قدیم و چه در جدید،‌ برای چنین زنان فریب خورده، چیزی را که امروزه دچار آن شده‌اند،‌ مباح ندانسته‌اند.

متأسفانه تعدادی از زنان مسلمان در مورد پوشش و حجاب خود راه دوروئی و نفاق را برگزیده‌اند؛ به این صورت که هرگاه وارد جوامع و کشورهای باحجاب می‌شوند،‌ حجاب خود را رعایت می‌کنند،‌ ولی هرگاه به جوامع و کشورهای بی‌حجاب پانهادند، حجاب خود را کنار می‌گذارند، و یا وقتی که در یک مکان عمومی هستند حجاب دارند ولی همین که به محل تجاری یا بیمارستانی پا گذاشتند و یا وقتی در یک مغازه طلافروشی با طلافروش صحبت می‌کنند و یا در یک خیاطی زنانه وارد می‌شوند و صحبت می‌کنند صورت و دستهای خود را تا آرنج باز می‌کنند، گویی که آنان نزد شوهرهایشان و یا نزد یکی از محارم خویش ایستاده‌اند. ای کسانی که چنین عملی را مرتکب می‌شوید از خدا بترسید. ما تعدادی از زنان را دیده‌ایم که هرگاه به وسیله هواپیما از سفرهای خارجی برمی‌گردند تا لحظه فرود هواپیما حجاب ندارند، وقتی که در یکی از فرودگاههای این کشورهای اسلامی فرود می‌آیند، حجاب خود را رعایت می‌کنند در واقع‌گویی حجاب جزو عادت زنان گشته و به عنوان یک وظیفه دینی و شرعی نیست.

ای زن مسلمان، بی‌تردی حجاب تو را از نگاههای زهرآگین بیماردلان و سگ‌صفتان حفظ می‌کند؛ و از وجود تو طمع سگهای هار را قطع می‌کند. تو بدان توجه نما و پای‌بند باش. و هیچگاه به تبلیغات مغرضانه که هدفشان جنگ با حجاب است،‌ و یا هدفشان تقلیل دادن حجاب و ترویج بی‌حجابی است، توجه نکن، زیرا همه اینها تلاش دارند که تو را به سمت بدیها و زشتی‌ها سوق دهند!

چنانچه خداوند متعادل فرموده است:‌ « وَیُرِیدُ الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَن تَمِیلُواْ مَیْلاً عَظِیمًا » (النساء: 27).

«اما آنها که پیرو شهوت‏اند، می‌‏خواهند شما بکلی منحرف شوید».

 

 

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

برگرفته از:کتاب تنبیهات علی أحکام تختص بالمؤمنات، شیخ دکتر صالح بن فوزان

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

    

فلسفه حجاب

فلسفه حجاب

 

فضائل حجاب:

حجاب،‌ اطاعت خدا و رسول خدا صلی الله علیه وسلم

خداوند اطاعت از خود و رسولش را بر ما واجب گردانده است آنجا که می‌فرماید:‌ «وَمَا کَانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَی اللهُ وَ رَسُوْلُهُ أَمْراً أَن یَّکُوْنَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَن یَّعْصِ اللهَ وَ رَسُوْلَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُّبِیْناً»( احزاب ـ 36.)

(کاری که خدا و پیامبرش در آن داوری نمایند، هیچ مرد و زن مؤمنی در آن کار، از خود اختیاری ندارند. و هر کس از دستور خدا و پیامبرش، سرپیچی نماید، دچار گمراهی کاملاً آشکاری می‌گردد).

و همچنین می‌فرماید:‌ «فَلا وَ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُوْنَ حَتَّی یُحَکِّمُوْکَ فِیْمَا شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوْا فِیْ أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوْا تَسْلِیْماً»( نساء ـ‌65)

(نه!…به پروردگارت سوگند که آنان مؤمن بشمار نمی‌آیند تا زمانی که تو را در اختلافات‌شان داور قرار ندهند. و سپس، در دلهایشان از داوری تو ملالی به خود راه ندهند و کاملاَ تسلیم قضاوت تو باشند).

و خداوند زنان را به حجاب امر نموده است آنجاییکه می‌فرماید:‌ «وَ قُلْ لِّلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنُ أَبْصَارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَ لا یُبْدِیْنَ زِیْنَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَی جُیُوْبِهِنَّ» (به زنان مؤمن بگو: چشمهای خود را ـ از نامحرمان ـ پایین اندازند، عورت‌های خود را حفظ نمایند و زینت خویش را آشکار نکنند مگر آن مقدار که ظاهر است و روسری‌هایشان را بر گریبانشان بیندازند).

و در جایی دیگر می‌فرماید:‌ «وَ قَرْنَ فِیْ بُیُوْتِکُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُوْلَی[. احزاب ـ ‌33

(در خانه‌هایتان بمانید و همچون جاهلیت پیشین ـ در میان مردم ـ با آشکار ساختن اندام و زیورآلات خود، ظاهر نشوید).

و همچنین می‌فرماید:‌ «وَ إِذَا سَأَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعاً فَسْأَلُوْهُنَّ مِن وَّرَاءَ حِجَابٍ ذَالِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوْبِکُمْ وَ قُلُوْبِهِنَّ». احزاب  ـ‌ 53

(هنگامی که از همسران پیامبر  صلی الله علیه وسلم  کالا و متاعی خواستید از پشت پرده بخواهید. این کار برای پاکی دلهای شما و آنان بهتر است).

     و بعد از چند آیه می‌فرماید:‌ «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُّلْ لِّأَزْوَاجِکَ وَ بَنَاتِکَ وَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِیْنَ یُدْنِیْنَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلابِیْبِهِنَّ». احزاب  ـ‌ 59

(ای پیامبر! به همسران و دختران خود و زنان مؤمنان بگو:‌ روپوش‌های خود را به خوبی بر خود، بیاندازند).

رسول اکرم  صلی الله علیه وسلم  می‌گوید:‌ «زن، عورت است». یعنی: ستر و پوشش برای او واجب است.

 

حجاب، عفاف است

خداوند تعهد به حجاب را نشانة عفت و پاکدامنی قرار داده است:‌ «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِّأَزْوَاجِکَ وَ بَنَاتِکَ وَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِیْنَ یُدْنِیْنَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلابِیْبِهِنَّ ذَالِکَ أَدْنَی أَن یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ».

(ای پیامبر!  به زنان و دختران خود و زنان مؤمنان بگو:‌ روپوش‌های خود را به خوبی بر خود بیاندازند. با این پوشش، بهتر عفت و پاکدامنی آنها شناخته می‌شود در نتیجه ـ از طرف افراد مریض ـ مورد اذیت و آزار قرار نمی‌‌گیرند).

آیه، آشاره به این مطلب دارد که شناختن محاسن و زیبایی‌های زن از طرف افراد نامحرم، باعث اذیت و آزار وی می‌شود و خویشاوندانش را هم در فتنه و دردسر می‌اندازد.

و خداوند به زنان سالخورده‌ای که مورد تمایل و پذیرش مردان نیستند، اجازه داده تا روپوش‌ها را بر زمین بگذارند و صورت و دو کف دست را ظاهر سازند. در همین راستا می‌فرماید:‌ «وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ‌ الَّلاتِیْ لا یَرْجُوْنَ نِکَاحاً فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَن یَّضَعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِیْنَةٍ».

(و بر زنان از کار افتاده و سالخورده‌ای که دیگر امیدی به نکاح ندارند، گناهی نیست که لباسهایشان را به زمین بگذارند بدون اینکه هدف، خودنمایی و ظاهر کردن زیورآلات باشد).

و به دنبال آن، به بیان مستحب و شکل بهتر و کامل‌تر آن می‌پردازد و می‌فرماید: «وَ أَن یَّسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَّهُنَّ وَ اللهُ سَمِیْعٌ عَلِیْمٌ». نور ـ‌ 60

(و اگر آنها راه عفت را در پیش گیرند ـ و روپوش‌هایشان را به زمین نگذارند ـ برای آنها بهتر است و خداوند سخنان را می‌شنود و نیت‌ها را می‌داند). ملاحظه می‌کنیم که خداوند حجاب را حتی برای زنان سالخورده، عفت و پاکدامنی نامیده، پس آیا حجاب برای زنان جوان، عفت و پاکدامنی نیست؟

 

حجاب، پاکیزگی و دوری از آلودگی است

خداوند می‌فرماید: ‌»وَ إِذَا سَأَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعاً فَسْأَلُوْهُنَّ مِن وَّرَاءَ حِجَابٍ ذَالِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوْبِکُمْ وَ قُلُوْبِهِنَّ» احزاب ـ‌ 53

(هنگامی که کالا و متاعی ـ از وسایل منزل ـ از آنها یعنی همسران پیامبر، خواستید، از پشت پرده، بخواهید. این کار، برای پاکی دلهای شما و دلهای آنان، بهتر است).

خداوند در این آیه، حجاب را پاکی و طهارت دلهای مردان و زنان مؤمن، نامیده است. زیرا اگر چشم، چیزی را نبیند، دل آرزوی آن را نمی‌کند. اما اگر چشم، چیزی را ببیند، شاید دل آرزو کند و مشتاق آن گردد شاید هم آرزو  نکند و مشتاق آن نگردد.‌ اینجاست که اگر چشم، نبیند، دل پاکتر می‌ماند و انسان کمتر دچار فتنه و فساد می‌شود. زیرا حجاب، امید دلهای مریض را قطع می‌کند. خداوند می‌فرماید: «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِیْ فِیْ قَلْبِهِ مَرَضٌ»احزاب ـ‌ 32.

(با صدای نرم و نازک، صحبت نکنید که بیماردلان به شما چشم طمع بدوزند).

 

حجاب، پوشش است

رسول ‌الله  صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید: «خداوند بسیار پرده پوش و با حیا است و حیاء و ستر را دوست دارد». و همچنین می‌فرماید: «هر زنی، لباسش را خارج از خانه‌اش، بیرون بیاورد، خداوند پرده‌اش را می‌درد». یعنی پاداش از جنس عمل است.

 

حجاب، تقوا است

خداوند می‌فرماید:‌ «یَا بَنِیْ آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَیْکَمْ لِبَاسًا یُّوَارِیْ سَوْآتِکُمْ وَ رِیْشاً و لِبَاسُ التَّقْوَی ذَالِکَ خَیْرٌ» أعراف ـ‌ 26

(ای فرزندان آدم! ما لباسی برای شما درست کردیم که هم عورات شما را می‌پوشاند و هم مایة تجمل و زیبایی شما می‌‌گردد اما بدانید که لباس تقوا، بهترین لباس است).

 

حجاب، ایمان است

خداوند فقط زنان مؤمن را مخاطب قرار می‌دهد و می‌فرماید:‌ «وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنَاتِ» (و به زنان مؤمن بگو…) و همچنین می‌گوید:‌ «وَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِیْنَ»(همسران مؤمنان). و هنگامی که گروهی از زنان قبیلة بنی‌تمیم نزد ام‌المؤمنین عائشه صدیقه رضی‌الله عنها آمدند و لباسهای نازکی به تن داشتند، حضرت عائشه رضی‌الله عنها فرمودند‌: «اگر شما مؤمن هستید، این لباس، لباس مؤمنان نیست. و اگر مؤمن نیستید، می‌توانید از این لباسها بهره‌مند گردید».

 

حجاب، حیا است

آن حضرت  صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «هر دین، اخلاقی دارد و اخلاق دین اسلام، حیا است». و در جایی دیگر می‌فرماید:‌ «حیا از ایمان است و جای ایمان در بهشت است».

و همچنین می‌فرماید: «حیا و ایمان به هم پیوسته‌اند اگر یکی برداشته شود، دیگری هم برداشته می‌شود». و ام‌المؤمنین حضرت عائشه رضی ‌الله عنها می‌فرماید:‌ «به خانه‌ای که رسول ‌الله  صلی الله علیه وسلم  وپدرم در آن دفن شده بودند‌،‌ وارد می‌شدم و لباسم را به زمین می‌‌گذاشتم و با خود می‌گفتم:‌ یکی شوهرم و دیگری پدرم است. اما سوگند به خدا، از وقتی که عمر رضی ‌الله‌ عنه در آنجا دفن گردید، هر وقت، وارد خانه می‌شدم به علت شرم و حیا از عمر، لباسم را محکم به بدنم می‌بستم». درنتیجه حجاب موافق و سازگار با حیایی است که در خلقت زن، نهفته است.

 

حجاب، عزت است

همچنین حجاب با عزتی که طبیعت مرد براساس آن سرشته شده است، تناسب و سازگاری دارد. البته با طبیعت همان مردی که از فطرت سلیم برخوردار است و دوست ندارد چشم‌های خائن،‌ به همسر و دخترانش نگاه کنند.

اگر به تاریخ، نظری بیفکنیم،‌ می‌بینیم که چه بسیارند جنگهایی که در زمان جاهلیت و اسلام به خاطر حمیت و غیرت بر حرمت زنان به وقوع پیوسته است. علی رضی ‌الله‌ عنه در دوران خلافتش می‌فرماید:‌ «به من خبر رسیده است که زنان شما در بازارها، دوشادوش مردان کافر راه می‌روند. آیا غیرت شما به حرکت درنمی‌آید؟ این را بدانید کسی که غیرت ندارد، هیچ خیری در او نیست».

 

عیوب بی حجابی:

بی‌حجابی نافرمانی خدا و پیامبر است

کسی که از خدا و پیامبرش نافرمانی کند، فقط به خودش ضرر می‌رساند و به خدا هیچ ضرری نمی‌رساند،. پیامبراکرم صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «همه امتم وارد بهشت می‌شوند مگر کسی که خودداری نماید». صحابه پرسیدند:‌ ای رسول خدا! چه کسی خودداری می‌کند؟ فرمود:‌ «کسی که مرا اطاعت کند، وارد بهشت می‌شود و کسی که مرا نافرمانی کند، در واقع، خودداری نموده است».

 

بی‌حجابی گناهی بزرگ و مهلک است

امیمه دختر رقیقه خدمت پیامبر اکرم  صلی الله علیه وسلم  آمد تا با وی بیعت نماید. پیامبر اکرم  صلی الله علیه وسلم   فرمود: «با تو بیعت می‌کنم که به خداوند شرک نورزی، دزدی نکنی، مرتکب عمل زنا نشوی، فرزندت را به قتل نرسانی، ‌به مردم تهمت و افتراء نبندی، نوحه نخوانی و مانند جاهلیت گذشته، خودت را میان بیگانگان به نمایش نگذاری». ملاحظه می‌کنیم که در این حدیث، پیامبر اکرم  صلی الله علیه وسلم  بی‌حجابی را در کنار بزرگترین گناهان کبیره و هلاک‌کننده ذکر نموده است.

 

بی‌حجابی باعث لعنت ‌و دوری‌ از رحمت ‌خدا می‌شود

پیامبر  صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «به زودی در پایان امت من، زنانی می‌آیند که به ظاهر، لباس پوشیده‌اند ولی در واقع، عریان و لخت‌اند. آنها را لعنت کنید زیرا آنها ملعون‌اند».

 

بی‌حجابی از صفات جهنمیان است

رسول ‌الله  صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «دو گروه از جهنمیانند که من آنها را ندیده‌ام: گروهی تازیانه‌هایی مانند دم گاو به دست دارند و مردم را تازیانه می‌زنند و گروه دوم، زنانی هستند که به ظاهر، لباس پوشیده‌اند ولی در واقع، عریان و لخت‌اند. آنها با شکل و حرکات،‌ مردان بیگانه را به طرف خود جذب می‌کنند و خودشان هم به سوی مردان، تمایل دارند. سرهایشان مانند کوهان شتر است. اینها، وارد بهشت نمی‌شوند. حتی بوی بهشت هم به مشام آنها نمی‌رسد و این در حالی است که بوی بهشت از فاصلة بسیار طولانی به مشام می‌رسد».

 

سیاهی و تاریکی قیامت در انتظار بی‌حجابان

روایت شده است که پیامبر اکرم  صلی الله علیه وسلم  فرمود:‌ «کسی که بیرون از خانواده‌اش در لباس زینت،‌ خرامان راه رود، روز قیامت مانند شَبَه تاریکی است که نوری ندارد». یعنی زنی که برخلاف حجاب، دامن‌کشان و خرامان راه رود، روز قیامت در حالی می‌آید که سیاه و تاریک است گویا جسمش از تاریکی ساخته شده است. این حدیث، اگرچه ضعیف بوده اما معنایش صحیح است. زیرا لذت،‌ راحت، سیری، برکت، ‌خوشبویی و نوری که در دنیا از معصیت و نافرمانی خداوند حاصل شود، روز قیامت تبدیل به عذاب،‌ خستگی، گرسنگی، بی‌برکتی،‌ بدبویی و تارکی می‌شود. اما طاعات برعکس‌اند چنانچه بدبویی دهان روزه‌دار و خون شهید، روز قیامت، خوشبوتر از مشک می‌گردد.

 

بی‌حجابی نفاق است

آن حضرت  صلی الله علیه وسلم  فرمودند:‌ «بهترین زنان شما، زنانی هستند که محبوب،‌ زائو، همدرد و موافق شما باشند به شرطی که تقوا را رعایت کنند. و بدترین زنان شما، زنانی هستند که حجاب را رعایت نمی‌کنند و با ناز و تکبر راه می‌روند،‌ این گروه از زنان، منافق‌اند. به همین علت، فقط تعداد کمی از زنان، وارد بهشت می‌شوند».

 

بی‌حجابی پرده‌دری و رسوایی است

رسول ‌الله  صلی الله علیه وسلم   می‌فرماید: «هر زنی، لباسش را در غیر خانة شوهرش از تن بیرون آورد و به زمین بگذارد،‌ در حقیقت، پردة میان خود و خداوند را دریده است».

 

بی‌حجابی عملی زشت است

زن، عورت است و آشکار کردن عورت، عملی زشت  و منفور است. خداوند می‌فرماید:‌ «وَ إِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَیْهِ آبَاءَنَا وَ اللهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللهَ لا یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُوْلُوْنَ عَلَی اللهِ مَالا تَعْلَمُوْنَ».  أعراف ـ‌ 28

(آنها هنگامی که کاری زشت انجام می‌دهند، می‌گویند:‌ پدران خود را بر این کار یافته‌ایم ـ پدران ما چنین می‌کردند ما هم از آنها پیروی می‌کنیم ـ و خدا ما را به آن دستور داده است! بگو:‌ خداوند به کار زشت، دستور نمی‌دهد. آیا چیزی را به خدا نسبت می‌دهید که نمی‌دانید) ؟

این شیطان است که انسان را به انجام کار زشت دستور می‌دهد: «أَلشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ یَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشَاءِ». بقره ـ‌ 268

(شیطان به شما وعدة فقر و تهیدستی می‌دهد و شما را به انجام کارهای زشت، دستور می‌دهد).

زن بی‌حجاب، ویروسی آلوده و مضر است که به ترویج فساد و فحشاء در جامعه اسلامی می‌پردازد. خداوند می‌فرماید:‌ «إِنَّ الَّذِیْنَ یُحِبُّوْنَ أَنْ تَشِیْعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِیْنَ آمَنُوْا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیْمٌ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ اللهُ َیعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُوْنَ». نور ـ‌ 19

 (بی‌گمان، کسانی که دوست دارند اعمال زشت، میان مؤمنان پخش گردد،‌ در دنیا و آخرت، دچار عذابی دردناک خواهند شد. و خداوند ـ سرانجام و آثار مرگبار اعمال زشت را ـ می‌داند و شما نمی‌دانید).

 

بی‌حجابی کار شیاطین است

نگاهی به ماجرای آدم و حوا به ما نشان می‌دهد که ابلیس،‌ این دشمن خدا، چه علاقه زیادی دارد تا عورات را آشکار سازد،‌ پرده‌های حجاب را پاره کند و به فساد و فحشاء دامن زند. می‌توان گفت که هدف اساسی ابلیس،‌ پرده‌دری و بی‌حجابی است.‌ خداوند می‌فرماید:‌ «یَا بَنِیْ آدَمَ لا یَفْتِنَنَّکُمُ الشَّیطَانُ کَمَا أَخْرَجَ أَبَوَیْکُمْ مِنَ الْجَنَّةِ یَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِیُرِیَهُمَا سَوْءَاتِهِمَا». أعراف ـ‌ 27.

(ای فرزندان آدم! ـ مواظب باشید ـ شیطان شما را نفریبد همانگونه که پدر و مادرتان را ـ فریفت ـ و از بهشت بیرون کرد و لباس‌شان را از تن‌شان بیرون ساخت تا عورات‌شان را برای آنها نمایان سازد).

پس ابلیس، مؤسس و بنیانگذار دعوت به بی‌حجابی و لختی است و رهبر کسانی است که حرکت به اصطلاح «آزادی زن» را رهبری می‌کنند. و در واقع، رهبر و پیشوای همه کسانی است که از او پیروی کرده و از دستورات خدا سرپیچی می‌کنند به ویژه پیشوای آن زنان بی‌حجابی است که با بی‌حجابی خود، مسلمانان را آزار می‌دهند و جوانان‌شان را به فتنه و فساد می‌کشند. آن حضرت صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «بعد از خودم،‌ هیچ فتنه‌ای نگذاشتم که ضررش برای مردان از زنان بیشتر باشد».

 

بی‌حجابی کار یهود است

یهود برای نابود کردن و از بین بردن ملت‌ها از طریق زنان، تلاش زیادی نموده اند. به طوری که مؤسسات مختلف آنها، بی‌حجابی را به عنوان یکی از برنده‌ترین سلاحها مورد استفاده قرار داده‌اند تا جاییکه رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «از فتنة دنیا و فتنة زنان، پرهیز کنید. زیرا اولین فتنه در بنی‌اسرائیل از طریق زنان بود». کتابهای یهود هم حکایت از این دارد که خداوند دختران صهیون را به خاطر بی‌حجابی‌شان مجازات نموده است.‌ چنانچه در فصل سوم بخش اشعیای کتاب تورات آمده است که:‌ «خداوند به زودی دختران صهیون را به خاطر بی‌حجابی و افتخار به صدای خلخال (پای ‌برنجن) مجازات می کند و از زیورآلاتی مانند خلخال، گیسو، حلقه، النگو، ‌برقع و سربند، محروم می‌‌نماید»

با اینکه پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم  از مشابهت با کفار و پیروی از راه و روش آنها به ویژه در مورد زنان، هشدار داده است اما بیشتر مسلمانان، این هشدار را نادیده گرفتند و از راه و روش کفار پیروی نمودند تا جایی که پیشگویی رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  محقق شد:‌ «شما وجب به وجب و گام به گام از راه و روش پیشینیان پیروی می‌کنید. حتی اگر آنها داخل لانة سوسماری شده‌اند شما هم داخل می‌شوید». از پیامبر صلی الله علیه وسلم   پرسیده شد:‌ مقصود از پیشینیان، یهود و نصاری است؟ فرمود: «پس چه کسانی است»؟

این زنانی که امروز از زنان یهود و نصاری تقلید می‌کنند و با دستورات خدا و پیامبرش مخالفت می‌کنند، با یهودی که مورد خشم و غضب خداوند قرار گرفته‌ چقدر نزدیک و شبیه‌اند.‌ آن یهودی که سخنان خداوند را با شعار «سمعنا و عصینا» (شنیدیم و نافرمانی کردیم) استقبال کردند. و از طرفی با بانوان مؤمنی که دستورات خداوند را با شعار «سمعنا و أطعنا» (شنیدیم و اطاعت کردیم) استقبال کردند، چه فاصلة زیادی دارند.

خداوند می‌فرماید:‌ «وَ مَن یُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لّهُ الْهُدَی وَ یَتَّبِعَ غَیْرَ سَبِیْلِ الْمُؤْمِنِیْنَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّی وّ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ سَاءَتْ مَصِیْراً». نساء ـ‌ 115

(کسی که با رسول اکرم  صلی الله علیه وسلم  مخالفت می‌کند بعد از اینکه راه هدایت برایش روشن شده است، و راهی جز راه مؤمنان در پیش گیرد، وی را به همان راهی که در پیش گرفته، وامی‌گذاریم و در دوزخش می‌سوزانیم. و دوزخ چه جایگاه بدی است)!

 

بی‌حجابی، جاهلیت  است

خداوند می‌فرماید:‌ «وَ قَرْنَ فِیْ بُیُوْتِکُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُوْلَی». أحزاب ـ‌ 33.

(در خانه‌هایتان بمانید و همچون جاهلیت پیشین ـ در میان مردم ـ با آشکار ساختن اندام و زیورآلات خود ـ ظاهر نشوید).

و پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم  دعوای جاهلیت را پلید و بد خوانده و از ما خواسته تا آن را رها کنیم و دور افکنیم و همچنین در صفات پیامبر  صلی الله علیه وسلم  آمده است که:‌ « … یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَائِثَ». أعراف ـ‌ 157

(چیزهای پاک را برای ایشان حلال می‌‌کند و چیزهای ناپاک را بر آنان، حرام می‌کند).

پس دعوای جاهلیت، مانند بی‌حجابی جاهلیت است. هر دو بدبو و ناپاک‌اند. و رسول‌الله  صلی الله علیه وسلم  همة امور جاهلیت را ممنوع و حرام نموده است چنانچه در سخنرانی حجه ‌الوداع فرمودند: «امروز همة امور جاهلیت را زیر پا گذاشتم». فرق نمی‌کند چه بی‌حجابی جاهلیت باشد، چه دعوای جاهلیت، چه حکم جاهلیت، چه گمان جاهلیت، چه تعصب جاهلیت و چه ربای جاهلیت، همه یکسانند.

 

بی‌حجابی، حیوانیت، ارتجاع و عقب‌ ماندگی است

برهنگی، طبیعت و خصلت حیوانات است. هرگاه، انسان به سوی آن گرایش پیدا کند، به عقب برمی‌گردد و به مرتبه‌ای پایین‌تر از مرتبه انسانیت که خدا به بشر ارزانی داشته و میل و گرایش به حجاب و پوشش را در نهاد و فطرت او گذاشته،‌ سقوط می‌کند. این را باید بدانیم کسانی که بی‌حجابی و برهنگی را جمال و زیبایی می‌بینند در واقع فطرتی مریض و ذوقی واژگون دارند. و این خود، دلیل تخلف و عقب‌ماندگی آنها است.

نکتة قابل ملاحظه اینست که ترقی و پیشرفت بشر با ستر و پوشش ارتباط مستقیم دارد به طوری که همیشه نتیجه پیشرفت،‌ گرایش به ستر و پوشش بوده است. و نکتة دیگر اینکه حجاب زن با غریزة غیرت که از روح سرچشمه و نشأت می‌گیرد، تناسب و سازگاری دارد. اما بی‌بندوباری و بی‌حجابی از شهوت نشأت می‌گیرد زیرا این شهوت است که انسان را به بی‌حجابی و اختلاط می‌کشاند. و هر کس این روش دوم (بی‌بندوباری) را انتخاب نماید،‌ باید روش اول (حجاب و غیرت) را فدا کند و یا بی‌حجابی و اختلاط با بیگانگان، صدای غیرت را در درونش خاموش نماید. اینجاست که بی‌حجابی دلیل بر فساد فطرت، قلت حیاء، بی‌غیرتی، کودنی و بی‌احساسی است:

لحد الـرکبتین تشمرینــا           بربک أی نهر تعبرینـا

کأن الثوب ظل فی صباح          یزید تقلصاً حیناً فحینا

تظنین الرجال بلا شعور            لأنک ربما لا تشعرینا

(ای زنی که لباست را تا زانوها بالا زده‌ای! از کدام رودخانه می‌خواهی عبور کنی و بگذری؟ لباس تو مانند سایه صبح است که لحظه به لحظه، کوتاه‌تر می‌گردد. گمان میکنی که مردان نمی فهمند اما در واقع این تو هستی که نمی فهمی.

 

بی‌حجابی دروازة فسادی فراگیر است

کسی که به نصوص شریعت و رویدادهای تاریخی بیندیشد، به مفاسد و ضررهای بی‌حجابی بر دین و دنیا پی خواهد برد به ویژه هنگامی که در کنار بی‌حجابی، اختلاط زن و مرد هم باشد.

 

نتایج بی‌حجابی

1- زنان بی‌حجاب در آرایش حرام و غیر شرعی برای جلب توجه هر چه بیشتر با یکدیگر به رقابت می‌پردازند به طوری که در این راستا، ارزشهای اخلاقی پایمال و اموال زیادی حیف و میل می‌شود. و زن به شکل کالای حقیر و پستی درمی‌آید که برای نگاه تماشاگران به بازار عرضه می‌شود.

2-  باعث فساد اخلاق مردان، به ویژه جوانان و نوجوانان می‌شود و آنان را به ارتکاب انواع کارهای زشت و حرام وامی‌دارد.

3- روابط خانوادگی را به هم می‌زند. اعتماد افراد خانواده نسبت به یکدیگر سلب شده و باعث عدم اعتماد میان افراد خانواده و شیوع طلاق در جامعه می‌شود.

4-  با زن به عنوان وسیله‌ای تبلیغاتی یا آلت سرگرمی در زمینه‌های مختلف تجاری، رفتار می‌شود.

5-  بی‌حجابی برای خود زن نیز بد تمام می‌شود زیرا نمایش اندام، خود نوعی اعلان سوءنیت و خبث درونی است و همین امر باعث می‌شود تا مورد اذیت و آزار افراد شرور و نادان قرار گیرد

6- انتشار انواع بیماریها:‌ رسول ‌الله  صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید: «هرگاه، زنا در قومی به حدی شیوع پیدا کند که علنی و آشکار گردد، طاعون و انواع بیماریهای بی‌سابقه میان آنها شیوع پیدا خواهد کرد».

7- زنای با چشم به سهولت و آسانی انجام می‌گیرد. رسول ‌الله  صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «زنای چشم، نگاه کردن است». و حفظ و نگهداری چشم از نگاه به نامحرم که ما برای رسیدن به رضای خدا به آن دستور داده شده‌ایم، مشکل می‌شود.

جامعه‌ای که بر اثر بی‌حجابی دچار فساد و فحشاء شده است، سزاوار نزول عذابهای عمومی می‌گردد که قطعاً خطرش از بمب‌های هسته‌ای و زمین‌لرزه‌ها بیشتر است. خداوند می‌فرماید: «وَ إِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُّهْلِکَ قَرْیَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِیْهَا فَفَسَقُوْا فِیْهَا فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیْراً».

(هرگاه، بخواهیم شهر و دیاری را نابود کنیم، افراد ثروتمند،‌ خوشگذران و شهوتران را به قدرت می‌رسانیم، پس آنان در دیار، به فسق و فجور می‌پردازند در نتیجه، سخن ـ تهدیدآمیز ـ ما متحقق و قطعی می‌گردد و اینجاست که آن مکان را به شدت درهم می‌کوبیم و نابود می‌کنیم).

رسول ‌الله  صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «اگر مردم، منکر را ببینند و آن را تغییر ندهند، به زودی خداوند آنها را دچار عذابی فراگیر و همگانی خواهد کرد».

 

اما در مورد روبند یا نقاب، بین علما اختلاف رای وجود دارد برخی از علما زدن روبند را برای زنان واجب مطلق می دانند و برخی دیگر آنرا مستحب دانسته اند و اظهارداشته که صورت و کف دستها لازم نیست پوشیده شود، در این میان بنظر می رسد که رای صواب اینگونه باشد که اگر زنی دارای جمال فراوان است بگونه ایکه حتی با پوشیدن کامل دیگر اعضایش باز موجب فتنه مردهای نامحرم ضعیف الایمان می شود در اینصورت پوشش روبند برای وی واجب است وگرنه در حالت غیر از این برای وی مستحب است. والله اعلم

برای مشاهده یکی از این آرا می توانید به فتوای شماره (2691) مراجعه نمایید. همچنین فتوای صوتی (232) و (463) و (1487) نیز در این مورد بحث شده است.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

    

حکم حجاب زنان چیست؟

حکم حجاب زنان چیست؟

الحمدلله،


حجاب برای زنان فرض عین است، بجزصورت و دستان تا مچ دست که پوشیدنش از نظر جمهور علماء مستحب است ولی برخی دیگر پوشیدن دستان و صورت زن واجب میدانند.

 
وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

ویژگی لباس شرعی زن مسلمان چگونه است؟

ویژگی لباس شرعی زن مسلمان چگونه است؟

الحمدلله،

1ـ واجب است لباس زن مسلمان به اندازه‌ای بلند باشد که تمام بدنش را از دید مردانی که محارم او نیستند، بپوشاند،‌ در ضمن برای محارم خویش جز آن قسمت از بدن که به طور عادت مثل صورت، دو کف دست و دو قدم پا آشکار است، باز نگذارد.

2ـ لباس باید زیرش را کاملاً بپوشاند،‌ آن گونه شفاف و نازک نباشد که از زیرش پوست بدن دیده شود.

 

3ـ آن اندازه تنگ نباشد که حجم اعضای بدن زن را نشان دهد؛ در صحیح مسلم از پیامبر صلی الله علیه وسلم ‏ روایت شده است که آن حضرت صلی الله علیه وسلم ‏ فرمودند:‌ «صنفان من أهل النار لم أرهما: قوم معهم سیاط کأذناب البقر یضربون بها الناس، ونساء کاسیات عاریات مائلات ممیلات، رؤوسهن کأسنمة البخت المائلة، لا یدخلن الجنة، ولا یجدن ریحها، وإنَّ ریحها لیوجد من مسیرة کذا وکذا». (مسلم).

 

«دو گروه از مردم اهل آتش جهنمند در حالی که من آنها را ندیده‌ام. گروهی که به دستشان شلاقهایی است همانند دم گاو،‌ که به وسیله آن مردم را شلاق می‌زنند؛ و گروه دیگر زنانی هستند که در عین پوشش لخت و عریانند؛ دیگران را به سوی خود می‌کشانند و خودشان نیز به سوی دیگران کشیده می‌شوند،‌ موهای سرشان همانند کوهان خمیدة شتر است؛ نه به بهشت وارد می‌شوند و نه بوی بهشت به مشامشان می‌رسد، گرچه بوی بهشت از مسافت چنین و چنان یافت می‌شود».

 

ابن‌تیمیه  رحمه الله در مجموع الفتاوی (22/146) در تفسیر این حدیث گفته‌اند:‌ «کاسیات عاریات» یعنی چیزی را می‌پوشد که بدنش را پوشش نمی‌دهد، گرچه او لباس به تن دارد ولی در حقیقت لخت و عریان است. همانند کسی که لباس نازکی را بپوشد که از زیر آن تمام پوست بدنش مشخص باشد و یا لباس به اندازه‌ای تنگ و چسبنده باشد که اعضای بدنش را نمایان سازد؛ مثل برآمدگی باسن و ساعد و سایر قسمتهای بدن را.

 

بنابراین پوشش واقعی آن است که او را کاملاً بپوشاند؛ و بدنش را ظاهر نسازد و همچنین برآمدگی و اندازه اعضای بدنش را نشان ندهد؛ و این در صورتی ممکن است که لباس زن ضخیم و بلند و وسیع باشد.

 

4ـ به هیچ وجه لباس زن نباید شباهت به لباس مردانه داشته باشد. در حقیقت پیامبر صلی الله علیه وسلم ‏ زنانی را که خودشان را مشابه مردان می‌سازند لعنت کرده است و همچنین مردانی که خودشان را همانند زنان می‌سازند لعن و نفرین نموده است. در ضمن مشابهت زن به مرد در مسأله لباس است؛ به این صورت که زن آن لباسی را که از نظر شکل و نوع و صفت در عرف یک جامعه‌ای لباس مردان است، بپوشد.

 

شیخ ‌الإسلام ابن تیمیه  رحمه الله در مجموع الفتاوی (22/148، 149، 155) گفته است:‌ تفاوت بین لباس مردان و زنان به آن چیزهایی برمی‌گردد که به مصلحت مردان و زنان است؛‌ و باید مناسب آنچه باشد که به مردان و زنان دستور داده می‌شود (یعنی باید شایسته مردانگی مردان و زنانگی زنان باشد)؛ زنان در شرع مقدس وظیفه دارند که خودشان را بپوشانند و با حجاب باشند و از بی‌حجابی و لختی پرهیز کنند. به همین دلیل برای زنان جایز نیست که در اذان و در تلبیه حج صدایشان را بلند کنند و همچنین در بالا رفتن به کوه صفا و مروه مأمور نشده‌اند. همچنین تجرد در احرام حج آنگونه که برای مردان جایز است برای زنان روا نیست، زیرا مرد وظیفه دارد سرش را باز بگذارد و لباس معمولی خود را به تن نکند؛ وی نباید پیراهن، شلوار، کلاه و جوراب و غیره بپوشد، تا این که ایشان فرمودند در صورتی که زنان از پوشیدن لباس عادی خویش ممنوع نیستند، زیرا آنان مأمور به پوشش و حجاب هستند، بنابراین عکس این کار برایشان جایز نیست. ولی از نقاب زدن بر روی چهره و همچنین به دست کردن دست کش خودداری کند، زیرا این پوشش بیش از حد اعضای عودت است و نیازی بدان‌ها نیست. آنگاه ایشان فرمودند: زن می‌تواند چهره‌اش را بدون نقاب از مردان بپوشاند... و در پایان گفت: وقتی که کاملاً روشن شد بطور حتم باید میان لباس مردان و زنان تفاوت باشد؛ پس زن از مرد به وسیله لباس شناخته می‌شود؛‌ و حتماً باید لباس زنان برای پوشش و حجاب باشد تا مقصود اصلی از تفاوت حاصل شود.

 

در اینجا جواب اصل سابق آشکار گردید و روشن شد هر آن لباسی را که غالباً پوشش مردان است و بیشتر مردان آن را می‌پوشند، زن از پوشیدن آن نهی شده است... پس از مطالب فوق ایشان گفتند: هرگاه در یک لباس هم عدم پوشش و هم مشابهت جمع گردید، پس این چنین لباسهایی از دو جهت منع شده‌اند؛ والله اعلم.

 

5ـ در لباس زن نباید آن زیورآلات و رنگهای چشمگیر باشد که پس از خروج وی از منزل، چشم‌ها را به طرف خود خیره سازد؛ زیرا این چنین لباسها همان ظاهرسازی زر و زیور هستند که زنان از آن به شدت نهی شده‌اند.

 

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

برگرفته از:کتاب تنبیهات علی أحکام تختص بالمؤمنات، شیخ دکتر صالح بن فوزان

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

حکم گرفتن ابرو، بلند کردن ناخن و استفاده از لاک ناخن

حکم گرفتن ابرو، بلند کردن ناخن و استفاده از لاک ناخن

سوالات:

1– حکم گرفتن موهای زاید ابروها چیست؟

2-حکم بلند کردن ناخن و استفاده از لاک ناخن چیست؟ با اینکه من قبل از گذاشتن لاک ناخن وضو می گیرم و بعد از بیست و چهار ساعت آن را برمی دارم؟

3-آیا اگر زن به خارج سفر کند می تواند صورتش را نپوشاند و فقط سر و دیگر قسمتهای بدنش را بپوشاند؟


الحمدلله،

1- گرفتن موی ابرو و کم کردن آن جایز نیست؛ چون از پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ثابت است که فرمود: «لَعَنَ النَّامِصَةِ وَالْمُتَنَمِّصَةِ » «لعنت خدا بر زنی باد که موهای ابرو یا صورتش را می گیرد.» بخاری (4886) مسلم (2125)

2-دراز گذاشتن ناخن بر خلاف سنت است، و از پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ روایت است که فرمود: « الْفِطْرَة خَمْسٌ- أَوْ خَمْسٌ مِنَ الْفِطْرَةِ: الْخِتَانُ، وَالاِسْتِحْدَادُ، وَنَتْفُ الإِبْطِ، وتَقْلِیمُ الأَظْفَارِ، وَقَصُّ الشَّارِبِ » «پنج چیز از امور فطری است: ختنه کردن، گرفتن موهای زیر ناف، کوتاه کردن ناخن، گرفتن موی زیر بغل، و کوتاه کردن سبیل» بخاری (5889) و مسلم (257)

 گذاشتن ناخن بیش از چهل روز جایز نیست، چون از انس روایت است که گفت: « وُقِّتَ لَنَا فِی قَصِّ الشَّارِبِ وَحَلْقِ الْعَانَةِ وَنَتْفِ الإِبْطِ وَتَقْلِیمِ الأَظْفَارِ أَنْ لاَ نَتْرُکَ أَکْثَرَ مِنْ أَرْبَعِینَ لَیْلَةً » مسلم (258) «به ما دستور داده شده که گرفتن سبیل و ناخن و گرفتن موهای زیر بغل و زیر ناف را تا بیش از چهل روز به تأخیر نیندازیم».

بلند گذاشتن ناخن مشابهت با حیوانات و کفار است؛ اما لاک ناخن، بهتر است که از آن استفاده نشود، و اگر استفاده شد، دور کردن آن هنگام گرفتن وضو واجب است چون مانع از رسیدن آب به ناخن می شود.

3-زن باید در داخل و خارج از کشور از بیگانگان حجاب کند، چون خداوند متعال می فرماید: « وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِکُمْ وَقُلُوبِهِنَّ » [الأحزاب-53] «و چون از زنان پیامبر متاعی خواهید، آن را از آن سوی پرده بطلبید. این برای دلهایتان و دلهای آنان پاکیزه تر است.»

این آیه کریمه شامل صورت و غیر صورت می شود، باید دانست که چهره زن زیباترین قسمت بدن اوست که به آن نگاه می شود و از طریق آن شناسائی می شود.

 خداوند متعال می فرماید: « یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَی أَنْ یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا (59)» [الأحزاب]  «ای پیغمبر! به همسران و دختران خود و به زنان مومنان بگو که رداهای خود را جمع و جور بر خویش فرو افکنند. تا اینکه باز شناخته شوند و در نتیجه مورد اذیت و آزار قرار نگیرند. خداوند آمرزنده و مهربان بوده و هست.»

الله تعالی می فرماید: « وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آَبَائِهِنَّ أَوْ آَبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ » [النور-31] «و زینت خویش را نمایان نسازند؛ مگر برای شوهرانشان، پدرانشان، پدران شوهرانشان»

 این آیات دلالت می کنند که حجاب در داخل و خارج کشور در مقابل کفار و مسلمین واجب است. هر زنی که به خدا و روز قیامت ایمان دارد نباید در امر حجاب سستی و تساهل کند؛ چون تساهل در امر حجاب معصیت و نافرمانی خدا و پیامبرش می باشد و منجر به فتنه می شود.

الشیخ ابن باز- فتاوی المرأة-ص(166،167)

IslamPP.Com
     

حکم حجاب و اهمیت آن

حکم حجاب و اهمیت آن

الحمدلله،

در ابتدای اسلام حجاب بر زن فرض نبود، و زن صورت و دستهایش را نزد مردان برهنه می گذاشت، سپس خداوند حجاب را بر زن فرض نمود. تا اینگونه زن را از نگاهِ بیگانگان مصون بدارد و زن سبب وسوسه ی مردان نگردد.

 چنان که الله تعالی می فرماید: «وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِکُمْ وَقُلُوبِهِنَّ» [الأحزاب-53]« و چون از زنان پیامبر متاعی خواهید، آن را از آن سوی پرده بطلبید. این برای دلهایتان و دلهای آنان پاکیزه تر است. »

 آیهء مذکور گر چه در مورد همسران پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ نازل شده است؛ اما مقصود از آن همسران پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ و نیز دیگر زن ها می باشد، چون علت ذکر شده و معنای موجود در آن عمومیت دارد.

 خداوند متعال می فرماید: « وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَی وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآَتِینَ الزَّکَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ» [الأحزاب-33]« و در خانه های خود بمانید و چون زینت نمایی [عصر] جاهلیت پیشین زینت ننمایید و نماز بر پای دارید و زکات بپردازید و از خداوند و رسولش فرمان برید. »

 این آیه به اجماع هم شامل زنان پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ می شود؛ چنان که خداوند در سوره احزاب می فرماید:« یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَی أَنْ یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا (59)»[الأحزاب] « ای پیامبر، به زنانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: روسریهایشان را بر خود فرو پوشند. این نزدیکتر است و به آنکه شناخته شوند، و آزار نبینند. و خداوند آمرزنده مهربان است (59)»

 همچنین خداوند در این باره دو آیه دیگر در سوره نور نازل کرده است: « قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِکَ أَزْکَی لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا یَصْنَعُونَ (30) وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَیَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَی جُیُوبِهِنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آَبَائِهِنَّ أَوْ آَبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِینَ غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلَی عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مَا یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَی اللَّهِ جَمِیعًا أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (31)» [النور]

«به مردان مؤمن بگو که چشمانشان را [از دیدن نامحرم ] فرو پوشند و پاکدامنی ورزند. این برایشان پاکیزه تر است. بی گمان خداوند از آنچه می کنند با خبر است (30) و به زنان مؤمن بگو: چشمانشان را [از نگریستن به نامحرم ] فرو پوشند و پاکدامنی ورزند و زینت خود را آشکار نکنند مگر آنچه از آن که آشکار است و باید که روسری هایشان را بر گریبانهایشان فروگذارند و زینت خود را آشکار نسازند مگر بر شوهرشان یا پدرانشان یا پدران شوهرشان یا پسرانشان یا پسران شوهرشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنان [هم آیین ] شان یا ملک یمینهایشان یا مردان بی رغبت [به زنان ] که پیرو شمایند یا کودکانی که بر شرمگاه زنان اطّلاع نیافته اند. و نباید [زمین ] را با پاهایشان بکوبند تا آنچه از زینتشان را که نهان می داشتند، آشکار شود. و ای مؤمنان، همگی، به [درگاه ] خداوند توبه کنید. باشد که رستگار شوید (31)»

 کلمه «بعولۀ» یعنی همسران.«زینۀ» یعنی زیبایی ها و آنچه سبب فتنه می گردد.

(إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنهَا) منظور از آن طبق صحیح ترین قول، لباس ها است، چنان که صحابی بزرگوار عبدالله بن مسعودرَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ گفته است، چون خداوند متعال می فرماید: «وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِی لَا یَرْجُونَ نِکَاحًا فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ یَضَعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِینَةٍ وَأَنْ یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَهُنَّ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (60)» [النور]

«و [نیز] زنان یائسه ای که امید ازدواج ندارند. بر آنان گناهی نیست از آن که لباسهایشان را در حالی فرو نهند که زینتی آشکار نکنند. و این که پاکدامنی ورزند برایشان بهتر است و خداوند شنوای داناست (60)»    

این آیه بر این دلالت می نماید که واجب است زنان چهره و دست ها و تمام بدنشان را از نگاه نا محرمان بپوشانند؛ زیرا خداوند متعال به پیرزنان اگر زینت خویش را آشکار نکنند، اجازه داده است که اگر لباسهای خود را از قبیل: روسری بیرون بیاورند و چهره هایشان را ظاهر نمایند، چون خطری برای ابتلای آنان به فتنه وجود ندارد. بنابراین اگر این پیرزنان  از کار افتاده ای که امید ازدواج ندارند، چنانچه لباسهایشان را فرو نهند، گناهی بر  آنان نیست.

 از این مشخص می شود که زنان جوان، باید حجاب کنند و اگر آن را ترک نمایند گناهکار می شوند. همچنین پیرزنان اگر زینت خود را آشکار کنند باید حجاب کنند چون سبب فتنه می شوند. سپس خداوند در آخر این آیه می فرماید: از نظر عفت و پاکدامنی برای پیرزنانی که زینت را آشکار نمی کنند بهتر است، چون آنها از فتنه، بهتر در امان می شوند.

 از عائشه و خواهرش اسماء رضی الله عنهما روایتی هست که بر این دلالت می نماید که زن باید چهره اش را از بیگانگان بپوشاند؛ حتّی اگر در حال احرام باشد. چنان که در صحیحین از عائشه رضی الله عنها روایتی آمده که بر این دلالت می نماید که در ابتدای اسلام زنان چهره هایشان را نمی پوشاندند که با آیه حجاب، منسوخ شد. صحیح البخاری (1618، 2661، 4483، 4796 ،5166 ،5239)،و مسلم (1428،1445، 2170، 2770 ).   

شما با مطالبی که گذشت خواهی دانست که حجابِ زن، امری قدیمی از دوران پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ است که خداوند آن را فرض نموده و ربطی به حکومت ترک ها ندارد.

 اما این که زنان در بسیاری از کارها در عهد پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ با مردان مشارکت می کرده اند، مانند: معالجهء زخمی ها، آب دادن به مجروحین در جهاد و امثال آن، درست است، اما آنها این کارها را همراه با رعایت حجاب و عفت و دوری از اسباب شک و فتنه این کارها را انجام می داده اند.

 چنان که ام سلیم رضی الله عنها می گوید: ما همراه پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به جنگ می رفتیم، و به مجروحین آب می دادیم، و آب حمل می کردیم، و بیماران را مداوا می نمودیم. «صحیح مسلم» (1810)

 کار زنان آن زمان اینگونه بوده است، نه به گونه ای که امروزه در بیساری از کشورهای اسلامی زن و مرد در کنار یکدیگر در محل کار قرار دارند و زنان آرایش شده و بی حجاب می باشند، که این امر منجر به فساد و از هم پاشیدن خانواده ها و فاسد شدن جامعه گردیده است. و لا حول و لا قوۀ إلا بالله العلی العظیم،

 

والسلام علیکم و رحمۀ الله و برکاته.

الشیخ ابن باز- مجموع فتاوی و مقالات متنوعۀ(3/354)

 

IslamPP.Com

 

     

حکم حجاب و چگونگی آن

حکم حجاب و چگونگی آن

الحمدلله، ‏

زنها موظف هستند بدنشان را از نگاه مردان نامحرم بپوشانند؛ و بدیهی است که دست و صورت جزء ‏بدن می باشند؛ زیرا آیات قرآن و احادیث پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ، بیانگر همین مطلب هستند ‏دلایل از قرآن:‏

‏ خداوند می فرماید:« وَلْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَی جُیُوبِهِنَّ» [النور-31] ‏

‏ « و باید که روسری هایشان را بر گریبانهایشان فروگذارند » ‏

‏  وجه استدلال از این آیه: وقتی که به زن امر شده روسری اش را از سر بر گریبانش بیاندازد تا سینه ‏اش را بپوشاند، به صورت تضمّنی بر این امر دلالت می نماید که زن موظف است، آن قسمت از بدنش ‏را که بین سر و سینه قرار دارد بپوشاند، و آن قسمت صورت و گردن می باشد. ‏

‏ این مطلب از روایتی که در صحیح بخاری از عائشه نقل شده ثابت می شود، عائشه می گوید: رحمت ‏خدا بر نخستین زنان مهاجر باد؛ وقتی که این آیه نازل شد:  (وَلْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَی جُیُوبِهِنَّ) « و باید ‏که روسری هایشان را بر گریبانهایشان فروگذارند » بخاری (4758، 4759)‏

‏ زنان قسمتی از لباس بلندی را که می پوشیدند پاره کرده و با آن خمار و روسری درست کردند. خمار ‏به پارچه ای گفته می شود که زن با آن سرش را می پوشاند.‏

‏ جَیب: یعنی گریبان، که در قسمت جلوی بدن قرار دارد. همان گونه که آیه بر آن دلالت می نماید. ‏

‏ خداوند متعال می فرماید: «وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِی لَا یَرْجُونَ نِکَاحًا فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ یَضَعْنَ ‏ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِینَةٍ وَأَنْ یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَهُنَّ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ» [النور- 60] راغب در  ‏ص(679) (مفردات) ‏

و ابن فارس در («معجم مقاییس الغة»(5/108)) خود می گوید: (القاعدۀ: لمن قعدت عن الحیض و ‏التزوج) (القاعدة : به زنی گفته شده که از حیض و ازدواج باز نشسته شده است کنایه از زنان مسّن و ‏پیر.‏

‏ بغوی  در «معالم التنزیل»(3/356) تفسیرش می گوید: ربیعۀالرأی گفته: (هن العُجَّز اللاتی إذا سألن ‏الرجال استقذروهن، فأما من کانت فیها بقیۀ من جمال و هی محل الشهوۀ فلا تدخل فی هذه الآیۀ.) ‏پیرزنانی هستند که وقتی از مردان چیزی بخواهند، مردان آنها را زشت می دانند، اما زنی که هنوز در ‏او زیبایی و جمالی مانده و محل توجه است، شامل آیه نمی گردد.‏

تبّرج: یعنی این که زن، زینت و زیبایی هایش را برای مردان بیگانه آشکار کند. این معنی را صاحب ‏‏«اللسان» و «القاموس» مادة(ب ر ج) و غیره ذکر کرده اند.‏

وجه استدلال: آیه می گوید که خداوند به پیرزنانی که طمع ازدواج ندارند اجازه داده که حجاب نکنند، ‏چون موردی که در زنان زیبا و جوان هست در آنها وجود ندارد، اما اگر مانند زنان جوان حجاب کنند ‏برایشان بهتر است.‏

بغوی می گوید: (اگر حجاب را دور نکنند برایشان بهتر است) تفسیر البغوی (3/357). ‏

ابوحیان می گوید: اگر از کنار گذاشتن لباس ها، خودداری کنند و مانند زنان جوان حجاب بپوشند، ‏برایشان بهتر است) تفسیر البحر المحیط  (6/434). ‏

‏ مفهوم مخالف این آیه چنین است: زنی که از ازدواج ناامید نیست و درآن هنوز زیبایی و تمایلی به ‏مردان باقی است از« قواعد » به شمار نمی رود، و برای او جایز نیست که چیزی از لباسش را در ‏حضور مردان بیگانه کنار بگذارد؛ چون نمی توان از تمایل و وسوسه ی مردان به چنین زنی و تمایل ‏چنین زنی به مردان، ایمن بود.‏

‏3-خداوند متعال می فرماید: « یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ ‏جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَی أَنْ یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا (59) احزاب

‏« ای پیامبر، به زنانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: روسریهایشان را بر خود فرو پوشند. این ‏نزدیکتر است و به آنکه شناخته شوند، و آزار نبینند. و خداوند آمرزنده مهربان است (59)»‏

وجه استدلال از آیه: ابن جریر (تفسیر ابن جریر(22/46)) و ابن ابی حاتم و ابن مردویه در تفاسیر خود ‏با اسانیدشان از ابن عباس رضی الله عنهما و عبیدة السلمانی رضی الله عنه روایت کرده اند که آنها ‏گفتند: خداوند زنان مسلمین را امر نموده که هرگاه برای کاری از خانه هایشان بیرون می آیند، چهره ‏هایشان را از بالای سر با جلابیب «روسری» بپوشانند، و فقط یک چشم خود را نمایان کنند.‏

‏ این که خداوند می فرماید: «علیهن» یعنی بر چهره هایشان؛ آن قسمتی از بدنشان که در زمان جاهلیت ‏نمایان بود.‏

‏ «جلابیب» جمع جلباب است یعنی روسری، ابن منظور به نقل ابن السکیت در « لسان العرب» می ‏گوید که عامریة می گوید: جلباب یعنی روسری.‏

ابن الأعرابی می گوید: جلباب یعنی ازار.‏

‏ الأزهری می گوید: معنی سخن ابن الأعرابی که می گوید: « جلباب یعنی ازار» به معنی شلوار ‏نیست؛ بلکه مراد ازاری است که با آن خود را می پیچانند و تمام بدن را می پوشاند. همچنین ازارِ شب، ‏مانند لباس گشادی است که کسی که می خوابد آن را بر تن می کند که تمام بدنش را می پوشاند.‏

در صحیح مسلم از ام عطیة رضی الله عنهما روایت است که گفت: ای رسول خدا! بعضی از ما جلباب ‏ندارند، پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود:«لِتُلْبِسْهَا أُخْتُها من جِلْبَابِها» «باید خواهرش او را از ‏جلباب خود بپوشاند.» مسلم (890).‏

‏ ابو حیان در تفسیر جِلباب می گوید: (گویا عادت جاهلیت این بود که زنان آزاد و کنیز در حالی که ‏چهره هایشان را نمی پوشاندند و با پیراهن و روسری بیرون می آمدند، هرگاه زنان شب ها برای انجام ‏کارهای خود به میان نخل ها و زمین ها می رفتند، زناکاران به کنیز ها متعرض می شدند، و گاهی به ‏زنان آزاد نیز متعرض می شدند و می گفتند: ما او را کنیزی پنداشته ایم؛ پس آنگاه زنان آزاد فرمان ‏یافتند که با پوشیدن چادر و پوشاندن سر و صورت لباسی غیر از لباس کنیزها بپوشند تا دارای هیبت  و ‏وقار باشند و کسی به آنها متعرض نشود. «البحر المحیط» (7/250). ‏

به همین اندازه از دلایل قرآن کفایت می کنیم.‏

‏             اما دلایل از سنّت: ‏

‎1 - ‎از ام سلمه رضی الله عنها روایت است که او همراه با میمونه رضی الله عنها نزد پیامبرصَلَّی اللَّهُ ‏عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ بود، می گوید: در حالی که ما نزد پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ بودیم ابن ام ‏مکتومرَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ آمد و این بعد از دستور حجاب بود، پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَفرمود:« ‏احْتَجِبَا مِنْهُ » «از او حجاب کنید»، گفتم: ای رسول خدا: آیا او مرد نابینایی نیست که ما را نمی بیند و ‏نمی شناسد؟ پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود:« أفَعَمْیَاوَانِ أنتُما؟ أَلَسْتُمَا تُبْصِرَانِهِ ؟ » آیا شما دو تا ‏هم نا بینا هستید؟ آیا شما او را نمی بینید؟» ترمذی و غیره روایت کرده اند، و ترمذی بعد از روایت آن ‏می گوید: «حدیث حسن صحیح» ابن حجر می گوید: «اسنادش قوی است». [الفتح 9/337‏‎[.‎

‏2-از انسرَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ روایت است که می گوید: عمربن خطابرَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ گفت: ای رسول خدا: ‏نیکوکار و بد کار نزد زنان شما می آیند، اگر شما امّهات المؤمنین را به حجاب فرمان می دادید بهتر ‏بود؛ آنگاه خداوند آیه حجاب را نازل کرد. البخاری (402،4483، 4790) ، و مسلم (2399)‏

‏3-از عائشه رضی الله عنها روایت است که می گوید: در حالی که ما همراه پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ ‏وَسَلَّمَ در سفر حج، مُحرِم بودیم کاروان ها از کنار ما می گذشتند، وقتی که آنها روبروی ما قرار می ‏گرفتند هر یکی از ما روسری اش را از سرش بر صورتش می انداخت، و چون آنها از ما می گذشتند ‏روسری را از چهره دور می کردیم» احمد و ابو داود و غیره.‏

‏4-از عقبه بن عامررَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ روایت است که او از پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ در این مورد ‏پرسید: « خواهری دارد که نذر نموده، پا لخت و سر لخت به حج برود، پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ‏فرمان داد که سرش را بپوشاند و حج کند» البخاری (1866) ‏

دلالت این حدیث: پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به او فرمان داد که روسری بپوشد، چون نذری که گناه ‏باشد منعقد نمی شود، و زنان به گذاشتن روسری بر سر و پوشاندن آن امر شده اند. شیخ الإسلام ابن ‏تیمیه رحمه الله در این مسئله، سخن جامعی دارد که ما آن را ذکر می کنیم؛ ایشان می گویند: سلف ‏صالح، در مورد زینت ظاهری دو قول دارند، قول اول: ابن مسعود و موافقان او گفته اند: مراد از زینتِ ‏نمایان، لباس ها هستند.‏

قول دوم: ابن عباس و موافقانش گفته اند: مراد زینتی است که در صورت ودستها است مانند سرمه ‏انگشتری و غیره.‏

‏ ایشان می گویند: حقیقت امر این است که خداوند زینت را دو مورد قرار داده؛ زینت آشکار و نمایان، و ‏زینت غیر آشکار که نمایان نیست، و به زن اجازه داده اند که زینت ظاهر خود را برای غیر از شوهر و ‏محارم نمایان کند.‏

‏   اما زینت باطنی و غیر ظاهر، را جز برای شوهر و محارم حق ندارد نمایان کند. قبل از نزول آیه ‏حجاب، زنان بدون جلباب بیرون می آمدند و مردان چهره و دستهایشان را می دیدند، و در آن وقت ‏برای زن جایز بود که صورت  و دستها را نمایان کند، نگاه کردن به صورت و دستهای زن جایز بود؛ ‏زیرا نمایان کردن دست و صورت جایز بود. سپس وقتی که آیه حجاب نازل شد« یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ ‏لِأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ » [الأحزاب- 59 ] « ای پیامبر، به زنانت و ‏دخترانت و زنان مؤمنان بگو: روسریهایشان را بر خود فرو پوشند.» زنان از مردان حجاب کردند. ‏

‏  هنگامی که پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ با زینب دختر جحش رضی الله عنها ازدواج کرد، پیامبر ‏صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ پرده را انداخت و نگذاشت که زنها نگاه کنند. وقتی که پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ ‏وَآلِهِ وَسَلَّمَ  یک سال بعد از آن در سال فتح خیبر با صفیه بنت حیی رضی الله عنها ازدواج نمود، ‏اصحاب گفتند: اگر پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ او را  حجاب کند از امهات المومنین است، و گر نه ‏کنیز اوست، آنگاه پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ او را حجاب نمود. ‏

هنگامی که خداوند دستور داد که هرگاه زنان از مردان نامحرم چیزی می پرسند یا می طلبند، باید از ‏پشت پرده بپرسند و بخواهند، آنگاه پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  به همسران و دختران و زنان ‏مسلمین دستور دادند که چادرهایشان را پایین بیاندازند.‏

‏«جِلباب» یعنی چادر، چنانکه ابن مسعود ‏ ‏ و دیگران، آن را «رداء» (چادر) نامیده اند. ‏عبیده و غیره گفته اند: که چادر را بالای سر بیاندازد و فقط چشمها ظاهر باشد و نقاب از همین است، ‏پس زنان نقاب می زدند. ‏

‏ در روایت صحیح آمده است:« أَنَّ الْمُحْرِمَةَ لَا تَنْتَقِبُ وَلَا تَلْبَسُ الْقُفَّازَیْنِ » «که زن مُحرم، که در حال ‏ادای مناسک حج هستند نقاب نزنند و دستکش به دست نکنند» بخاری (1838).بنابراین زنان مأمور ‏بودند جلباب بپوشند تا شناخته نشوند.‏

جلباب یعنی پوشاندن صورت یا پوشاندن صورت با نقاب، پس دست و صورت از زینتی است که زن ‏مأمور شده آن را برای بیگانگان آشکار نکند. تنها چیزی که بیگانگان می توانند ببینند لباس های ‏ظاهری می باشند، ابن مسعود آخرین حالت را ذکر کرده است. «الفتاوی» (22/109)  پایان کلام شیخ ‏الإسلام ابن تیمیه رحمه الله.‏

‏ مقصود این که دلایلی که نشانگر این هستند که زن اجازه دارد دست و صورتش نمایان باشد، بر اصل ‏قضیه دلالت می نمایند که حالت قبل از نزول آیات قرآنی و آمدن دلایلی از سنت است که بر امر به ‏پوشاندن آن دلالت می نمایند، بیان می دارند.‏

‏ با این توضیح، مشخص می شود که دلایلی که بر پوشاندن چهره و دست ها دلالت می کنند، دلایلی را ‏که به جایز بودن نمایان کردن دست و صورت دلالت دارند، منسوخ می کند.‏

بله؛ اگر نیاز باشد که زن دست و صورت خود را نمایان کند جایز است، به عنوان مثال اگر زن مجبور ‏باشد به خاطر بیماریی که در صورت یا دست ها  دارد، دست و صورت خود را نپوشاند، جایز است. ‏همچنین اگر شهادت و گواهی بر زن لازم بود و او جز با نمایان کردن چهره اش شناخته نمی شود، ‏جایز است که دست و صورت را نمایان کند. ‏

 

و بالله التوفیق، و صلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه و سلم.‏

فتاوی اللجنۀ الدائمۀ للبحوث العلمیۀ و الإفتاء(17/141-150)‏

 

IslamPP.Com

     

در چه سنّی باید دختر حجاب کند؟

  در چه سنّی باید دختر حجاب کند؟

سوال: در چه سنّی باید دختر حجاب کند؟ آیا باید پوشیدن حجاب را بر دختران دانش آموز گر چه آن را نخواهند لازم قرار دهیم؟


الحمدلله،

وقتی دختر بالغ شد باید حجاب کند و سر و صورت خود را که عورت هستند بپوشاند، دانش آموز باشد یا خیر، سرپرست دختر باید او را به حجاب ملزم کند؛ حتی اگر دوست نداشته باشد، سرپرست باید دختر را قبل از رسیدن به سن بلوغ، به داشتن حجاب تمرین دهد تا عادت کند، با این شیوه، وقتی که دختر بزرگ شد پوشیدن حجاب برایش آسان می شود.

 

و بالله التوفیق، و صلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه و سلم.

فتاوی اللجنۀ الدائمۀ للبحوث العلمیۀ و الإفتاء(17/219)

 

IslamPP.Com

     

پاسخ به شبهاتی پیرامون بی حجابی و اختلاط

پاسخ به شبهاتی پیرامون بی حجابی و اختلاط

 

الحمدلله،

می گویند اگر زن ها و مردها در کار و شغل خود مشارکت داشته باشند و یا در مجالس علم و ذکر در کنار هم باشند، اگر زنها حجاب داشته باشند اشکالی ندارد. برای این مسئله از چند چیز دلیل می آورند که برخی عبارتند از: زنان صحابه درجهاد با مردان مشارکت می کردند، و عائشه به دیگر صحابه رضی الله عنهم درس می داد، و استدلال می کنند که او به مردها فتوا می داد.

پاسخ: أ- مسلمان هرگاه در مورد حکم مسئله ای اسلامی بحث و پژوهش می کند باید به نصوص و دلایلی از قرآن و سنت که به آن مسئله مرتبط اند توجه کند، بهتر است؛ زیرا بهتر انسان را به حق رهنمون می سازد، و نباید انسان فقط به بخشی از دلایل توجه کند و بخشی دیگر را نادیده بگیرد، چون اگر چنین کند نگاه و بررسی او ناحق خواهد شد، و او شبیه گمراهان و هواپرستان خواهد بود، که به خاطر فتنه جویی دنبال نصوص متشابه می روند، و می کوشند آن را به مقتضای هوای نفس خود تأویل کنند. پس در این موضوع باید به نصوص قرآن و سنت که در آن آمده که واجب است زن عورت خود را بپوشاند، و نگاه خائنانه حرام است، توجه کرد و به مقصد شریعت که حفاظت از آبرو و نسب ها را واجب نموده و هتک حرمتها را حرام قرار داده، و وسیله هایی از قبیل تنها بودن با زن بیگانه و سفر زن بون محرم و کشف عورت، اختلاط و ... و مواردی که منجر به شکستن حرمت ها می شوند را حرام قرار داده، توجه شود، بنابراین وقتی که به مجموعه امور مذکور نگاه کرده شود، آنگاه باید آنچه در حدیث سهل آمده که زنش برای میهمان او غذا آماده کرد و آن را به آنها داد، بر این حمل شود که او با پرده و حجاب بوده و خطر فتنه نبوده است، و خلوت با بیگانه و اختلاط صورت نگرفته است، بلکه فقط او غذا و نوشیدنی آماده کرده وبه میهمانان شوهرش تقدیم کرده بدون آنکه با میهمانان بنشیند، چون در حدیث چیزی نیامده که او با میهمان نشسته است.

پاسخ ب- نباید آنچه در پاسخ بند اول ذکر شد نیز در مورد حدیث « لَا یَدْخُلَنَّ رَجُلٌ بَعْدَ یَوْمِی هَذَا عَلَی مُغِیبَةٍ إِلَّا وَمَعَهُ رَجُلٌ أَوْ اثْنَانِ»«بعد از امروز هیچ مردی حق ندارد نزد زنی که شوهرش آن جا نیست برود مگر اینکه یک یا دو مرد دیگر همراه او باشند» مسلم (2173).

این حدیث بر آن حمل می شود که اگر نیاز بود که به خانه زنی بروند که شوهرش و محارمش آن جا نیستند بروند و اگر فتنه ای در کار نبود و بعید به نظر می آمد که این مردها بر کار زشت توافق نمایند، آن وقت اشکالی ندارد، و حکم آن مطلق نیست، این تأویل به رأی نیست بلکه بر اساس مقصد شرعی که از مجموع نصوص وارده در حفظ عفت و انساب فهمیده می شود، اینگونه باید باشد. چنان که در حدیث از خلوت نهی شده است.

ج: از لحاظ شرعی اگر زن کار تدریس و موعظه و افتاء را با رعایت حجاب شرعی انجام دهد، و از فتنه ایمن باشد و اختلاطی در کار نباشد، اشکال ندارد؛ چنان که عائشه رضی الله عنها و دیگر امهات المؤمنین و زنان صحابه این کار را می کردند.

 خداوند متعال می فرماید:« وَاذْکُرْنَ مَا یُتْلَی فِی بُیُوتِکُنَّ مِنْ آَیَاتِ اللَّهِ وَالْحِکْمَةِ »

«و آنچه را که از آیات خدا و [سخنان] حکمت[آمیز] در خانه‏های شما خوانده می‏شود یاد کنید» [الأحزاب-34]

جایز است که زنها همراه مجاهدین برای جهاد بیرون بروند تا به مجاهدین آب دهند و به زخمی ها برسند، و بیماران را پرستاری نمایند، اما برای این کار با شوهران یا محارم خود همراه باشند. در دوران پیامبرصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ اینگونه بود، نه مانند آنچه دولت های کافر انجام می دهند که زنها بدون شوهران خود و بدون محرم برای سرگرمی و خوشگذرانی جنگجویان و تحریک آنها همراه آنان به جنگ می روند، یا به طور مستقیم خودشان وارد جنگ می شوند، و حال آن که آنها مؤظف نیستند اسلحه به دوش بگیرند و به جنگ بروند.

 

و بالله التوفیق، و صلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه و سلم.

فتاوی اللجنة الدائمة للبحوث العلمیة والإفتاء(17/81-85).

 

IslamPP.Com

     

آیا جایز است که زن با خویشاوندان شوهرش با رعایت حجاب بنشیند؟

آیا جایز است که زن با خویشاوندان شوهرش با رعایت حجاب بنشیند؟


الحمدلله،

زن اگر حجاب شرعی داشته باشد و چهره و مو و بقیه بدنش را پوشانده باشد جایز است که در حضور برادر شوهر و خویشاوندان شوهر بنشیند، به شرطی که این نشستن شک و تردیدی ایجاد نکند و او با یکی از آنها تنها نباشد، اما به تنهایی نشستن جایز نیست. و همچنین نشستن با آنها برای  گوش دادن به موسیقی و غیره جایز نیست.

الشیخ ابن باز- فتاوی المرأة،ص(157-158)

IslamPP.Com
     

گناه مردی که همسرش احکام اسلامی را انجام نمی دهد چیست؟

  گناه مردی که همسرش احکام اسلامی را انجام نمی دهد چیست؟

اگر زنی نماز نخواند و تا حدودی بی حجاب باشد آیا گناه نماز نخواندن و بی حجابی او به گردن شوهر می افتد چرا که زن تحت تکلف مرد است ؟ و طبق حدیث هر کس مسئول زیر دستان خود است .


الحمدلله،


پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: « کُلُّکُمْ راعٍ، وکُلُّکُمْ  مسئولٌ عنْ رعِیَّتِه، والأَمِیرُ رَاع، والرَّجُلُ راعٍ علَی أَهْلِ بَیْتِه، والمرْأَةُ راعِیةٌ علی بیْتِ زَوْجِها وولَدِه، فَکُلُّکُمْ راع، وکُلُّکُمْ مسئولٌ عنْ رعِیَّتِهِ » (متفقٌ علیه)

" همهء شما مسئول هستید و همهء شما در مقابل رعیت خویش مسئول هستید. امیر مسئول هست، و مرد بر خانوادهء خود مسئول هست، و زن در خانهء شوهر و فرزندش مسئول هست، پس همهء شما مسئولید و همهء شما از رعیت خویش مسئول هستید".

 

بنابراین اگر زنی نماز نخواند و حجاب را رعایت نکند گناهش در گردن شوهر نیز هست، زیرا او مسئول است که زنش را از بی نمازی و بی حجابی و بی بند و باری باز دارد، و اگر قبول نکند بهتر است او را ترک کند تا دیوث شناخته نشود، زیرا در اسلام اگر کسی در مسئله حرمت زنش بی غیرتی نشان دهد دیوث شناخته میشود، و دیوث وارد بهشت نمیشود. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده است: "ثَلَاثَةٌ قَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ الْجَنَّةَ مُدْمِنُ الْخَمْرِ وَالْعَاقُّ وَالدَّیُّوثُ الَّذِی یُقِرُّ فِی أَهْلِهِ الْخَبَثَ (صحیح، روایت احمد 5349)، یعنی: "سه کس هستند که خداوند بهشت را بر آنها حرام گردانیده است: شرابخوار، و کسی که نافرمانی والدینش میکند، و دیوثی که بر پلیدی زنش راضی میشود".

 

و ناگفته نماند که برخی از علماء اشخاص بی نماز را کافر میدانند، پس اگر شوهر زنش را برای ادای نماز و رعایت حجاب نصیحت کند ولی تاثیری نداشته باشد بهتر است او را طلاق دهد.

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

ازدواج با دختر بد یا بی حجاب

ازدواج با دختر بد یا بی حجاب

سوال: ازدواج با دختر بد یا بی حجاب جایز است؟ اگر بخاطر مصلحت فامیلی باشه چیست؟


الحمدلله،

رسول الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  در مورد انتخاب همسر فرمود:[ تُنْکَحُ الْمَرْأَةُ لِأَرْبَعٍ: لِمَالِهَا وَلِحَسَبِهَا وَلِجَمَالِهَا وَلِدِینِهَا؛ فَاظْفَرْ بِذَاتِ الدِّینِ تَرِبَتْ یَدَاکَ ]

«زن بخاطر چهار چیز، نکاح می شود: بخاطر مالش، نسبش، جمالش و دینش. پس دست هایت خاک آلود گردد(جمله دعائیه).زن دیندار انتخاب کن» (بخاری (5090) مسلم (1466)).

ملاک در انتخاب همسر دینداری است، اگر همسر هم زیبا باشد و هم دیندار، زهی سعادت؛ مهم نیست که فامیل باشد یا نباشد؛ زن دیندار مال، اولاد و خانه را حفاظت می کند. زن زیبا سبب حفاظت چشم و اشباع کننده غریزه ی انسان می شود.

بنابراین شایسته است با دختری ازدواج نمود که به شرع الله تعالی مقید باشد والتزام شرعی داشته باشد. و مطمئنا زنی ملتزم به شرع در نهاد خانواده تاثیر مطلوب می گذارد و فرزندانی صالح تربیت می کند.

اگر با زنی ازدواج شود که زیاد پایبند احکام شرعی نباشد،چنانکه همسرش او را نهی نکند در اینصورت مرد بخاطر گناه زن مسول است و این شری از جانب چنین زنانی است.پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمایند:

«کُلُّکُمْ رَاعٍ وَکُلُّکُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ، الإِمَامُ رَاعٍ وَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ فِی أَهْلِهِ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ، وَالْمَرْأَةُ رَاعِیَةٌ فِی بَیْتِ زَوْجِهَا وَمَسْئُولَةٌ عَنْ رَعِیَّتِهَا، وَالْخَادِمُ رَاعٍ فِی مَالِ سَیِّدِهِ وَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ». قَالَ: وَحَسِبْتُ أَنْ قَدْ قَالَ: «وَالرَّجُلُ رَاعٍ فِی مَالِ أَبِیهِ وَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ، وَکُلُّکُمْ رَاعٍ وَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ». (بخاری:893)

یعنی: «هر کدام از شما مسئول است، و از هریک از شما، درمورد زیر دستانش سؤال خواهد شد. رهبر جامعه، مسئول رعیت می باشد. مرد، مسئول خانواده و زیر دستانش می باشد. زن در خانه شوهر، مسئول زیر دستان خود است. خدمتگذار، مسئول است و از او در مورد اموال صاحبش و مسئولیت های دیگرش، سئوال خواهد شد». راوی می گوید: به گمانم ایشان این جمله را نیز افزود که «مرد هم مسئول مال پدر خود می باشد. و همه شما مسئول هستید و از شما در مورد مسئولیت تان، سئوال خواهد شد».

 

همچنین ازدواج فامیلی هر چند که در اسلام جایز است ولی با توجه به اینکه  ممکن است  مشکلاتی بدنبال داشته باشد از نظر تولد فرزندان ناقص،لذا بهتر است صورت نگیرد.

بعضی از علما این مطلب را پذیرفته اند و در کتاب هایشان بیان کرده اند که مسائل وراثتی و ژنتیکی در شکل گیری تکامل خلقت  انسان مؤثر هستند و در مواردی بر رفتار و منش انسان تأثیر می گذارد. در روایتی چنین می خوانیم که مردی نزد رسول الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ آمد و عرض کرد:[ إِنَّ امْرَأَتِی وَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ – یُعَرِّض بهذه المرأة کیف یکون الولد أسود و أبواه کل منهما أبیض؟!- فَقَالَ النَّبِیُّ  صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ: هَلْ لَکَ مِنْ إِبِلٍ؟ قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: مَا أَلْوَانُهَا؟ قَالَ: حُمْرٌ. قَالَ: هَلْ فِیهَا مِنْ أَوْرَقَ؟ قَالَ: إِنَّ فِیهَا لَوُرْقًا. قَالَ: فَأَنَّی أَتَاهَا ذَلِکَ؟ قَالَ: عَسَی أَنْ یَکُونَ نَزَعَهُ عِرْقٌ؟ قَالَ: وَهَذَا عَسَی أَنْ یَکُونَ نَزَعَهُ عِرْقٌ]

[یا رسول الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ صاحب پسر بچه ای سیاه رنگ شده ام ( در واقع این مرد به همسر خود اعتراض می کرد که چرا پسری سیاه پوست به دنیا آورده در حالی که پدر ومادر هر دو سفید پوست بودند!؟) (بخاری ‌(7324،6847،5305) مسلم (1500)).

رسول الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ خطاب به این مرد چنین گفت: آیا شتر داری؟ گفت:آری. پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ پرسید: شتران شما چه رنگی هستند؟ او جواب داد: رنگ سرخ. رسول الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ دوباره پرسید: آیا بین شتران شما شتر خاکستری هم وجود دارد، گفت: آری. پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: چگونه ممکن است چنین شود؟ آن مرد جواب داد: شاید این شتر به یکی از اجدادش شباهت پیدا کرده است، پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: شاید این فرزند هم به یکی از اجدادش شباهت پیدا کرده است».

این حدیث بیانگر این مطلب است که اسباب وراثتی قطعاً تاثیر گذار هستند.

والله اعلم

 و صلی الله علی نبینا محمد و آله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

     

آیا از نظر اسلام زنان نمی توانند در بیرون از منزل کار کنند؟

آیا از نظر اسلام زنان نمی توانند در بیرون از منزل کار کنند؟

سوال: اینکه میگویند اسلام که امد موجب خواری زنان شده و ازکار کردن زن بیرون خانه منع شده و... ایا درست است؟


الحمدلله،

اصل و قاعده در شریعت اسلام این است که زنان در مقابل هزینه و مخارج زندگی خود و خانواده (در مقام مادر، همسر، دختر یا خواهر بودن) مسئولیتی بر دوش ندارند، بلکه ولی یا شوهر آنها مسئول تأمین نیازهای زندگیشان می‌باشند، اما هرگاه به خاطر فوت پدر یا شوهر یا ناکافی بودن نفقه‌ای که به او می‌دهند، یا به خاطر نداشتن شوهر، فرزند و ...، به کسب و درآمدی نیازمند بود، می‌تواند در خارج از منزل به کاری مشروع و مباح با حفظ موازین اخلاقی و ایمانی بپردازد؛ زیرا «ضرورت‌ها ناپذیرفتنی‌ها را پذیرفتنی می‌نمایند». و «نیازمندی عمومی یا فردی به منزله ضرورت است» و «هر ضرورتی در حد خود مورد سنجش قرار می‌گیرد». و همین ضرورت است که سبب عدول از اصل بودن زنان از کانون خانواده و منزل می‌شود؛ زیرا خداوند متعال می‌فرماید:

« وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ » (الاحزاب / 33)

«در خانه‌هایتان مستقر شوید».

مواردی مانند رفتن به دنبال تحصیل علوم شرعی (البته در مکانی کاملا زنانه و بدور از اختلاط با مردان)، تجارت، شهادت در دادگاه، مراجعه به پزشک و امثال آن را می‌توان جزو ضرورت‌های خارج شدن زنان از منزل برشمرد، اما لازمه دین بودن و کار کردن در خارج از منزل این است که نباید مرد و زن بیگانه و نامحرم در یک اتاق به کار اداری مشغول باشند؛ زیرا رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرموده‌‌اند:

«هیچ‌گاه مردی با زنی که با او نامحرم است خلوت ننماید؛ زیرا نفر سوم آنها شیطان است (و برای ایجاد فساد و تباهی تلاش می‌کند)». (مسند امام احمد)

هم‌چنین به مسافرت رفتن بیش از 85 تا 89 کیلومتر خانم‌ها، بدون اجازه پدر یا شوهر جایز نیست؛ زیرا رسول خداص فرموده‌اند:

«برای زنی که به خداوند و دنیای پس از مرگ ایمان دارد، روا نیست که بدون اجازه همراهی محرمی به سفرهای بیش از سه شبانه‌روز برود».(مسلم)

لازم به یادآوری است که جایز نیست زنان و دختران درخانه‌ای به تنهایی زندگی کنند؛ زیرا احتمال دچار شدن به هرگونه مشکل و ناهنجاری و ترس و اضطراب برای آنها وجود دارد.

لازم است کار خارج از منزل خانم‌ها با سرشت و طبیعت زن بودن آنها متناسب باشد. برای مثال کارهایی مانند بنایی، جوشکاری، آهنگری، کار در معادن، رانندگی ماشین‌های سنگین راهسازی و مسافربری، جارو کردن کوچه و خیابان، حمالی، مهندسی صنایع سنگین، مهندسی کشاورزی و ...، برای آنان مناسب نیست؛ زیرا این‌گونه کارها به روحیاتی خاص، توانایی جسمی و شرایط ویژه مردان نیازمند است.

مسئولیت‌های سیاسی و اداری عمومی مانند امامت و رهبری، مقام قاضی القضاه، انتظامی و فرماندهی ارتش برای خانم‌ها مناسب نیست و این به معنی بی‌کفایتی و ناتوانی آنها نیست، بلکه به خاطر سنگین و پرحجم بودن بار مشکلات و مسئولیت‌های ناشی از آن مقام و موقعیت‌هاست؛ زیرا از رسول خداص روایت شده که پس از خبردار شدن ایشان از بر تخت سلطنت نشستن دختر کسری پادشاه ایران فرمودند: «ملتی که زمام امور خود را به دست خانمی بسپارد، پیروز نمی‌شود».(بخاری) عدم تناسب آن مقام و مسئولیت‌ها برای کل و مجموع زنان است؛ زیرا گاهی برخی از زنان ممکن است که از بسیاری از مردان در ادای هرچه بهتر آن مسئولیت‌ها موفق‌تر بوده باشند و نمونه‌هایی هم در گذشته و در عصر حاضر وجود داشته و دارد، اما معمولاً موارد نادر و کم، مبنای اصل و قاعده قرار نمی‌گیرند و این رأی مورد تأیید اکثریت ائمه مذاهب و فقهاست.

برای خانم‌های مؤمن و پرهیزکاری که می‌خواهند به اصول، ار‌زش‌ها و اهداف شریعت اسلامی پایبند باشند، بهتر آن است که در عرصه‌های پزشکی، بیمارستان‌های ویژه زنان، مدارس و دانشگاه‌ها به کار بپردازند.

با این حال از نظر اجتماعی ثابت شده است که کار زنان در محیط خارج از منزل به قیمت بیشتر شدن مشکلات و زحمات مردان تمام می‌شود و زمینه را برای بیکاری میان مردان جوان که مسئولیت تشکیل خانواده و تأمین هزینه‌های زندگی را بر دوش دارند فراهم می‌نماید و گاهی به خاطر نامناسب بودن محیط کار زنان، زمینه روابط ناپسند، فروپاشی خانواده‌ها و ایجاد دشمنی و ناهنجاری را فراهم می‌نماید.

خلاصه اینکه؛ اگر زنانی که به هر دلیل لازم است در خارج از منزل کار کنند، باید حتی‌الامکان در محیطی باشند که ناچار نشوند با مردان بیگانه و نامحرم (چه مسلمان و چه کافر) در اتاق و محلی خلوت کار کنند و در حضور مردان بیگانه و نامحرم در اتاق و محلی خلوت کار کنند و حجاب کامل را رعایت کنند؛ زیرا حفظ حجاب از کرامت و حرمت و شخصیت آنان محافظت می‌نماید و از بازیچه قرار گرفتن آنان توسط آدم‌های هوس‌باز و هرزه جلوگیری می‌نماید و از کانون خانواده و ادامه زندگی سالم و طبیعی پاسداری می‌کند.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

جواب کسانی که بی حجابی خود را با این جمله " خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو" توجیه می کنند چیست؟

  جواب کسانی که بی حجابی خود را با این جمله " خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو" توجیه می کنند چیست؟

 

الحمدلله،

ابتدا باید بدانیم که هرکسی مسئول اعمال خویش است و آنچه که بر ما لازم است نهی از منکرات نماییم و آنها را در صورت قدرت و توانایی از اعمال منکرشان بازداریم و در نهایت نتیجه را به الله بسپاریم. هرکس ابتدا باید نفس خود را از گناه بازدارد و بعد از آن خانواده اش را از معصیت باز بدارد چنانکه الله تعالی می فرماید:

« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَکُمْ وَأَهْلِیکُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ»(تحریم 6)

یعنی: ای کسانی که ایمان آورده‏اید خود و خانواده خویش را از آتشی که هیزم آن انسانها و سنگهاست نگه دارید.

و سرپرست خانواده مسئول زیردستان خود می باشد و لازمست آنها را از منکرات بازدارد چرا که اگر مانع نشود خود نیز در گناه آنها شریک خواهد بود.

رسول خدا (صلی الله علیه وسلم) می گوید: «لا یدخل الجنة ‏دیوث». (معنی): شخص دیوث هرگز به بهشت وارد نخواهد شد. پس ‏پرسیدند: ای رسول خدا! دیوث چه کسی است؟ و ایشان جواب داد: ‏‏«الذی لا یغار علی محارمه». (معنی): کسی که در مورد محارم خود غیرت ‏نمی ورزد. و در روایت دیگر: کسی که به خبث و پلیدی اهل خود راضی ‏می شود.‏

 

و اما زنانی که می گویند:" خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو"، باید بدانند که این گفته مخالف فرمایش الله تعالی است که می فرمایند:

«و إن تطع أکثر من فی الأرض یضلّوک عن سبیل الله إن یتبعون إلا الظن و إن هم إلا یخرصون».(سوره انعام، آیه 116)

یعنی: اگر از بیشتر کسانی که در زمین هستند پیروی کنی، تو را از راه خدا برمی گردانند زیرا آنها تنها از گمان پیروی می کنند و بیهوده بافند.

 

خرص: در لغت به معنای دروغ و یا تخمین و حدس آمده است. و چنین می رساند که بیشتر مردم دنیا گمراهند زیرا مسائل و أحکام دین را بیشتر با گمان و حدس می تراشند در حالی که امور دینی و تشریعات الهی باید با تکیه به کتاب و سنت بدست آورد. از این رو است که بیشتر جاهلان که در امور دینی نظر می دهند، مایه گمراهی و ضلالت دیگران می شوند.

علتش هم این است که آنها با توسل به گمان های از پیش خود ساخته و حدس و تخمین، می خواهند پی به حقائق ببرند و این گمان های آلوده به هوا و هوس بی گمان انسان را به ضلالت و کژروی می کشاند و از راه راست و صراط حق منحرف می سازد.

علامه عبدالرحمن سعدی در تفسیر خود می نویسد:" این آیه دلالت می نماید که برای اثبات حقانیت حق، به کثرت پیروان آن استناد نمی شود، و کم بودن افرادی که راهی را در پیش گرفته اند دلیل بر آن نیست که آنها بر حق نیستند، بلکه واقعیت بر خلاف این است زیرا اهل حق تعدادشان اندک و ارزش و پاداششان نزد خدا بزرگ است.

بلکه باید حق و باطل را از راههایی که انسان را بدان می رسانند، شناخت."

الله تعالی می فرماید:

« َلاَ تَتَّبِعُواْ أَهْوَاء قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَأَضَلُّواْ کَثِیرًا وَضَلُّواْ عَن سَوَاء السَّبِیلِ»(مائده 77)

یعنی: از هوسهای جمعیّتی که پیشتر گمراه شدند و دیگران را گمراه کردند و از راه راست منحرف گشتند، پیروی ننمایید!»

 

 و این توجیه (خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو )چیزی جز خطوات شیطان نیست:

« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ وَمَن یَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ فَإِنَّهُ یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنکَرِ»(نور 21)

یعنی: ای کسانی که ایمان آورده‏اید! از گامهای شیطان پیروی نکنید! هر کس پیرو شیطان شود (گمراهش می‏سازد، زیرا) او به فحشا و منکر فرمان می‏دهد!

 

بنابراین اگر قرار باشد برای جلوگیری از رسوایی، خود را همرنگ عاصیان دربیاوریم، در اینصورت خود را رسوای بین ایمانداران و صالحان در قیامت کرده ایم(والعیاذبالله) چرا که الله تعالی گنه کارانی که برگناهشان اصرار می ورزند و توبه نمی کنند و مردم را بسوی آن دعوت می نمایند، در قیامت رسوا خواهد نمود:

« ِانَّ الْخِزْیَ الْیَوْمَ وَالْسُّوءَ عَلَی الْکَافِرِینَ»(نحل 27)

یعنی: (براستی که) رسوایی و بدبختی، امروز بر کافران است!

و در پایان شرایط حجاب شرعی را ذکر می کنیم:

1-  حجاب بایستی همه بدن را ستر کند. چون خداوند می فرماید: ﴿یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِن جَلَابِیبِهِنَّ﴾ (الأحزاب: 59). و جلباب همان لباس بلندی است که همه بدن را ستر می کند و إدناء به معنای رها ساختن و کشیدن است. در نتیجه حجاب شرعی همه بدن را می پوشاند.

2-  حجاب باید ضخیم بوده و رقیق و شفاف نباشد. چون غرض از حجاب همان ستر است. در نتیجه هنگامی که لباسی بدن را ستر نکند حجاب خوانده نمی شود. چون این لباس جلوی رؤیت را نگرفته و حجابی در مقابل انظار محسوب نمی شود.

3-  این لباس بخودی خود نباید زینتی بوده و دارای رنگهای جذابی باشد که انظار را بخود جلب کند.

چون خداوند می فرماید: ﴿وَلاَ یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ مَا ظَهَرَ مِنْهَا...﴾ الآیة. (النور: 31). و معنی: (ما ظهر منها) آن است که بدون قصد و عمد باشد. پس اگر خود این لباس زینت باشد نمی توان آن را پوشیده و حجاب نیز خوانده نمی شود. چون حجاب آن است که از ظاهر شدن زینت در مقابل اجانب جلوگیری کند.

4-  حجاب باید وسیع بوده و تنگ نباشد تا پستی و برآمدگیها بدن و اماکن فتنه در آن را مجسم نکند.

5-  لباس زن باید معطر نباشد تا سبب جلب مردان نشود: و حضرت رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «اَلْمَرْأَةُ إِذَا اسْتَعْطَرَتْ فَمَرَّتْ بِالْمَجْلِسِ فَهِیَ کَذَا وَکَذَا یَعْنِی زَانِیَةً». رواه أصحاب السنن وقال الترمذی: حسن صحیح.

 (معنی): «اگر زنی خود را به عطر آلوده و بر مجلسی بگذرد پس او اینگونه و اینگونه است. یعنی زناکار».

و در روایت دیگر: «أَیُّمَا امْرَأَةٍ اسْتَعْطَرَتْ فَمَرَّتْ عَلَی قَوْمٍ لِیَجِدُوا مِنْ رِیحِهَا فَهِیَ زَانِیَةٌ».

(معنی): «هر زنی که خود را به عطر بیالاید و بر گروهی بگذرد تا بوی آن را به مشام بشنوند، آن زن زناکار است».

6-  در لباس نباید هیچ تشابهی به لباس مردان وجود داشته باشد. چون در حدیث ابی هریرة (رضی الله عنه) اینگونه آمده است که «لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلَ یَلْبَسُ لِبْسَةَ الْمَرْأَةِ وَالْمَرْأَةَ تَلْبَسُ لِبْسَةَ الرَّجُلِ».

(معنی): نبی (صلی الله علیه وسلم) مردی را که لباس زنان پوشیده و زنی که لباس مردان را بپوشد لعنت نموده است. (این حدیث را ابوداود و نسائی روایت کرده اند).

و در حدیث بخاری: «لَعَنَ النَّبِیُّ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ الْمُخَنَّثِینَ مِنْ الرِّجَالِ وَالْمُتَرَجِّلَاتِ مِنْ النِّسَاءِ». (معنی): رسول خدا –صلی الله علیه وسلم- مخنثین از مردان، و مرد نمایان از زنها را لعن کرده است.

یعنی آنها که در لباس و قیافه خود همانند بر خی از زنان این دور و زمانه مشابهت می کنند.

و مخنثین از مردان مردانی هستند که در لباس، تکلم و دیگر مسائل به زنان شباهت دارند. نسأل الله تعالی العافیة والسلامة.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

    

مناسبترین پوشش برای یک زن مسلمان

  مناسبترین پوشش برای یک زن مسلمان

سوال: مناسبترین شیوه پوشش یک دانشجوی مهندسی کشاورزی-مکانیک ماشینهای کشاورزی یا هررشته ی دیگربر اساس سنت پیامبر (ص) عزیزمان امروز چیست؟

الحمدلله،

اگر منظور پوشش اسلامی برای زن مسلمان باشد، پس الله تعالی چنین می فرماید:‏

‏« یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَی أَنْ یُعْرَفْنَ ‏فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا (59)»[الأحزاب]‏

ای پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: «جلبابها [= روسری‏های بلند شبیه به ‏چادر] خود را بر خویش فروافکنند، این کار برای اینکه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند ‏بهتر است؛ (و اگر تاکنون خطا و کوتاهی از آنها سر زده توبه کنند) خداوند همواره آمرزنده ‏رحیم است.‏‎ ‎

جامه زن و چادرش چنان دراز باشد که قدمهایش را بپوشاند و با چادرش چهره، گردن و ‏سینه‏اش را ستر نماید. ‏

و نیز در سوره نور می فرماید:‏

‏« قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِکَ أَزْکَی لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا یَصْنَعُونَ ‏‏(30) وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَیَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ‏وَلْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَی جُیُوبِهِنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آَبَائِهِنَّ أَوْ آَبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ ‏أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَکَتْ ‏أَیْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِینَ غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلَی عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا ‏یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مَا یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَی اللَّهِ جَمِیعًا أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ ‏‏(31)» [النور]‏

یعنی: به مؤمنان بگو چشمهای خود را (از نگاه به نامحرمان) فروگیرند، و عفاف خود را حفظ ‏کنند؛ این برای آنان پاکیزه‏تر است؛ خداوند از آنچه انجام می‏دهید آگاه است!‏‎ ‎و به آنان با ایمان بگو چشمهای خود را (از نگاه هوس‏آلود) فروگیرند، و دامان خویش را حفظ ‏کنند و زینت خود را -جز آن مقدار که نمایان است- آشکار ننمایند و (اطراف) روسری‏های خود ‏را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود)، و زینت خود را آشکار نسازند مگر ‏برای شوهرانشان، یا پدرانشان، یا پدر شوهرانشان، یا پسرانشان، یا پسران همسرانشان، یا ‏برادرانشان، یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان هم‏کیششان، یا بردگانشان ‏‏[=کنیزانشان‏]، یا افراد سفیه که تمایلی به زن ندارند، یا کودکانی که از امور جنسی مربوط به ‏زنان آگاه نیستند؛ و هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانیشان دانسته شود ‏‏(و صدای خلخال که برپا دارند به گوش رسد). و همگی بسوی خدا بازگردید ای مؤمنان، تا ‏رستگار شوید!‏‎ ‎

این آیه بر این دلالت می نماید که واجب است زنان تمام بدنشان را از نگاه نا محرمان بپوشانند ( ‏البته در مورد پوشاندن صورت و دست اختلاف وجود دارد و شاید برای دانشجوی رشته ‏کشاورزی و مکانیک پوشاندن این دو قسمت ضرورت نباشد والله اعلم) و همچنین مشخص می ‏شود که زنان جوان، باید حجاب کنند و اگر آن را ترک نمایند گناهکار می شوند. و لذا این حکم ‏مشمول دانشجویان نیز می شود حال در هر رشته ای که باشند.‏

برای تفصیل بیشتر به فتاوای شماره (4353) و (4231) و (2671) مراجعه کنید.‏

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

    

آیا جایز است زن با لباس تنگ که برجستگی های اندامش نمایان می شود نماز بخواند؟

آیا جایز است زن با لباس تنگ که برجستگی های اندامش نمایان می شود نماز بخواند؟

سوال: در صورتکه زن حجاب و سطح عورت را در نماز مراعات کند ولی لباسش از جنس پتلوی و یا جاکت باشد که برجسته گی های اندامش نمایان گردداما نامحرم در اتاق که نماز را ادا میکند حضور نداشته باشد بجز شوهرش ایا درست است؟


الحمدلله،

زنان هنگام نماز باید همان حجابی را داشته باشند که در بیرون از خانه می بایست داشته باشند، لذا اگر کسی تمامی بدن خود را بپوشد ولی برجستگی های بدنش نمایان شود، او حجاب را رعایت نکرده و این طرز پوشش برای نماز صحیح نیست ولو اینکه نزد محارم خود باشد.

لباس حجاب باید فراخ و گشاد باشد، تنگ نباشد، زیرا هدف از حجاب،‌ جلوگیری از نمایان شدن زینت زن است و لباس تنگ، حجم و اندازه همه بدن یا بعضی از بدن را نشان می‌د‌هد و اعضای بدن را به تصویر می‌کشد.

اسامه بن زید رضی ‌الله‌ عنهما می‌گوید: پیامبرخدا صلی الله علیه وسلم  جامة ستبر و ضخیمی را که از کتان سفید درست شده بود و دهیة کلبی به او اهداء ‌کرده بود، به من بخشید. من آن را به همسرم بخشیدم. آن حضرت صلی الله علیه وسلم  فرمودند: «چرا آن را نمی‌پوشی»؟ گفتم: آن را به همسرم بخشیدم. پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم  فرمود: «به همسرت دستور بده تا زیرپوش استفاده نماید. می‌ترسم این جامه، حجم استخوانهایش را نشان دهد».

بنابراین چه هنگام نماز و چه بیرون از منزل لازمست حجاب صحیح رعایت شود.

اما در مورد صحیح بودن نماز زن با لباس تنگی که برخی از اعضای بدنش را برجسته می کند، شیخ صالح فوزان چنین فتوا داده است که؛ نماز زن با این وضعیت صحیح است ولی با این وجود زن (بدلیل پوشیدن لباس تنگ و رعایت نکردن حجاب شرعی) مرتکب گناه شده است.

و گوید:" جایز نیست لباس تنگی که اعضای بدن زن را نمایان و توصیف می کند و برآمدگی های جسمش را برجسته می سازد پوشیده شود، و پوشیدن لباس تنگ برای زنان و مردان جایز نیست، ولی شدت ممنوعیت پوشش این نوع لباسها برای زنان بیشتر است، زیرا فتنه ی پوشیدن لباس تنگ برای زنان شدیدتر است.

اما با این وجود، نماز در ذات خود صحیح است (یعنی نماز باطل نیست)؛ هرگاه انسان نماز بخواند و عورت وی با این لباس (تنگ) پوشیده شود نمازش در ذات خود صحیح است، زیرا عورت پوشیده شده است، اما بدلیل پوشیدن آن لباس تنگ مرتکب گناه شده است، زیرا یکی از شرائع نماز به سبب لباس تنگ حاصل نشده است، این از یک سو، و از سوی دیگر: (پوشیدن لباس تنگ) موجب شیفتگی و توجه دیدگان به او می شود، اللخصوص برای زنان، و لذا بر زن واجب است که خود را با لباسی گشاد بپوشاند، بگونه ایکه او را کاملا بپوشاند و هیچ یک از اعضای جسم بدن او را وصف و نمایان نسازد و باعث جلب توجه به سوی او نشود، و همچنین لباس نباید نازک و شفاف باشد، بلکه باید لباس (ضخیم و گشادی) باشد که بدن زن را بصورت کامل بپوشاند." "المنتقی من فتاوی الشیخ صالح الفوزان" (3/454) .

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

دوستی بین پسر و دختر جایز است؟

دوستی بین پسر و دختر جایز است؟

الحمدلله،

دوستی بین دختران و پسران نامحرم جایز نیست و جوانان مسلمان باید خود را از اینگونه دوستی ها دور کنند، چنانکه دو نفر به هم علاقه من شدند می توانند با هم ازدواج نمایند ولی اگر به هر دلیلی این ازدواج رخ نداد و مانعی ایجاد شد که آنها نتوانستند با هم ازدواج کنند، در اینصورت حق ندارند که با هم ارتباط برقرار کنند و ارتباط بین زن و مرد حرام است و عقوبت آن در آخرت جهنم خواهد بود.

دوستی بین زن و مرد راهی را برای امورات خلاف شرع هموار می سازد و مسلمانان نباید راههایی که منجر به گناه و فساد می گردد را برای خود هموار سازند بلکه می بایست تمامی اسبابی که منجر به گناه می گردد را از خود دور کنند.

خداوند تبارک و تعالی می فرماید:

« ولاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ»(انعام 151)

یعنی: و نزدیک کارهای زشت نروید، چه آشکار باشد چه پنهان!

« وَلاَ تَقْرَبُواْ الزِّنَی إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِیلاً»(اسراء 32)

یعنی: و نزدیک زنا نشوید، که کار بسیار زشت، و بد راهی است!

و در دو آیه ی فوق خداوند ما را از نزدیک شدن به زنا و فاحشه نهی کرده اند و این بدین معنی است که هر وسیله و راهی که مقدمات گناه و فاحشه را هموار سازد حرام است و شکی نیست که دوستی بین دختر و پسر نامحرم یکی از راههای نزدیک شدن به زنا و یا گناه می باشد لذا همگی آنها حرامند و مسلمان متقی باید از خدا بترسد و از آن دوستی به شدت پرهیز کند و سستی در ترک آنها جایز نیست چرا که الله تعالی ناظر بر احوال بندگان خویش است.

« إِنَّ اللّهَ کَانَ عَلَیْکُمْ رَقِیبًا»(نساء 1) یعنی: براستی که خداوند، مراقب و ناظر اعمال شماست.

شیطان می‌کوشد انسان را در فتنه و حرام بیندازد و بدین سبب خداوند متعال ما را از آن برحذر داشته است، آنجا که می‌فرماید: « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ وَمَن یَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ فَإِنَّهُ یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنکَرِ» سورة نور، آیة 21.)

«ای مؤمنان از گام‌های شیطان پیروی مکنید، و هرکس که از گام‌های شیطان پیروی کند بداند که او به کارهای ناشایست و ناپسند فرمان می‌دهد».

و یکی از راههایی که شیطان می کوشد تا از طریق آن انسانها را به منکرات بیاندازد ایجاد رابطه و دوستی بین دختر و پسر نامحرم است. شیطان همانند خون در بدن آدمیزاد گردش می‌کند، و یکی از راه‌هایی که شیطان انسان را به فحشا می‌کشاند ارتباط مرد با زن بیگانه و نامحرم است، و از اینجاست که شریعت این را مسدود نموده است.

بسیاری از مردم در چنین موارد سهل‌انگاری می‌کنند که منجر به فحشا و یا لااقل موجب فراهم‌آمدن مقدمات فحشا و دامن‌زدن به فاجعه می‌گردد.

از سویی اصلا یک مرد و زن نامحرم حق ندارند که بدون ضرورت به هم نگاه کنند؛

« قُل لِّلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِکَ أَزْکَی لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا یَصْنَعُونَ * وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَیَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ»(نور 30-31)

یعنی: به مردان مومن بگو چشمهای خود را (از نگاه به نامحرمان) فروگیرند، و عفاف خود را حفظ کنند؛ این برای آنان پاکیزه‏تر است؛ خداوند از آنچه انجام می‏دهید آگاه است!و به زنان با ایمان بگو چشمهای خود را (به سوی مردهای نامحرم) فروگیرند، و دامان خویش را حفظ کنند.

پیامبرصلی الله علیه وسلم  فرمودند: «زنای چشم نگاه‌کردن (به چیزهایی است که خداوند نگریستن به آن را حرام گردانیده) است» فتح الباری 11 / 26.(البته نگاهی که بنا به نیازی شرعی باشد، از این قاعده مستثنی می‌باشد، مانند نگاه خواستگار به دختر به قصد دامادی و نگاه دکتر به مریض.)

 

پس چطور جایز است که دختر و پسر نامحرم با هم ارتباط و دوستی برقرار کنند؟!

این امر متاسفانه از مواردی است که عرف و آداب اجتماعی بر شریعت الهی طغیان نموده است، و عادات و تقالید باطل مردم بر حکم خداوند غالب گشته است! ولی به حقیقت مومنی که از آخرت خویش نگران است و محبت خدا و رسولش را در قلب دارد از عرفی که مخالف شریعت پاک الله تعالی است برائت می جوید هر چند که هوس بشری خواهان آن باشد و درعوض بدلیل ترک گناه دوستی نامشروع خشنود است.

سلیمان بن المغیرة ازحمید بن هلال، از أبی قتادة وأبی الدهماء روایت می کند که آن دو گفتند: نزد مردی از اهل بادیه رفتیم و به او گفتیم: آیا از رسول الله صلی الله علیه وسلم چیزی شنیده ای؟

آن مرد گفت: آری، شنیدم که پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمود:«براستی که تو هرگز از چیزی بخاطر الله دست بر نمی داری ،مگر اینکه خداوند آنرا با چیزی که برایت بهتر است  عوض می کند»{ حدیث را امام أحمد در « المسند » ( 5 / 78 و363 ) روایت کرده اند و حدیث صحیح است.}

 

و متاسفانه اکثر این ارتباطات نامشروع بدلیل بی‌تفاوت‌بودن به ناموس است و

از عبدالله بن عمر رضی الله عنه روایت شده که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «خداوند بهشت را بر سه نفر حرام گردانیده است، شرابخوار، نافرمان والدین و دیوثی (بی‌غیرتی) که فساد و پلیدی را به خانة خود راه داده است» مسند احمد 2 / 69.

یکی از مظاهر بی‌غیرتی و بی‌تفاوت‌بودن به ناموس این است که سرپرست خانواده از دختر یا همسرش که با مردان بیگانه تماس می‌گیرند و صحبت و عشقبازی می‌کنند، چشم‌پوشی می کند و یا این که راضی باشد که یکی از زنان خانواده با مردی بیگانه ارتباط داشته و حتی و تنها بماند، و همچنین اجازه‌دادن به زن یا دختر که به تنهایی با  بیگانه جایی برود، و یا این که راضی باشد که بی‌حجاب از خانه بیرون آیند، و هر شخصی آنان را ببیند، و یا این که فیلم‌ها و مجلات مبتذلی که فساد و بی‌بندوباری را ترویج می‌دهند به خانه راه دهد.

لذا در اسلام دوستی بین زن و مرد و به اصطلاح دوستی بین دو جنس مخالف برای زندگی مشترک و ازدواج است و نباید در دوران مجردی با هم ارتباط داشته باشند و اگر احیانا دختر و پسری که از هم خوششان آمد، یا باید ازدواج کنند بدون معطلی یا اینکه اگر توانایی ازدواج ندارند تا زمانی که این امکان برایشان فراهم می شود نباید باهم ارتباط داشته و به هم نگاه کنند و رابطه ی خود را کاملا قطع نمایند تا زمانی که الله تعالی به فضل خویش این امکان را برای آنها فراهم می آورد که با هم ازدواج کنند و اگر چنین اتفاقی نیز روی نداد باید برای همیشه این محبت را از قلب خویش خارج سازند تا خود را از گناه دور کنند و خداوند با متقیان است.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

یک حجاب کامل به روش حجاب زنان صحابه چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

یک حجاب کامل به روش حجاب زنان صحابه چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

عملی ترین شیبوه زندگی امروزی در اخلاق و پوشش براساس سنت پیامبرعزیزمان (صلی الله علیه وسلم ) برای یک دانشجوچیست؟

الحمدلله،

شرع الله تعالی ثابت است و از زمان نزول آن تا قیامت بدون تغییر می ماند و کسی که خواهان تغییر آن باشد یا گمان نماید می تواند شرع را با گذشت زمان تغیر دهد مرتکب کفر شده است.

بنابراین مسئله حجاب نیز امری ثابت مانده است و همانگونه که زنان صدر اسلام پوشش اسلامی برایشان واجب بود برای زنان امروزی نیز از هر قشری که باشند واجب است و روش حجاب زنان نیز باید به همانگونه باشد که اسلام تشریع نموده و برای دانشجویان روش حجاب جدایی وجود ندارد.

لذا روش حجاب اسلامی برای دختر دانشجوی مسلمان همان روش حجاب زنان صحابه است با این تفاوت که ممکن است که لباس آنها فرق داشته باشد، ولی باید چند ویژگی را داشته باشد:

 

اول:‌ پوشیدن همة بدن زن بنا بر قول راجح.

و بعضی از علماء‌ ظاهر کردن چهره و دو کف دست را مباح دانسته‌اند. به شرط اینکه زن دچار فتنه نشود و دیگران را هم به فتنه نیندازد. یعنی:‌ زیبا نباشد و دست و صورتش را هم آرایش نکرده باشد و همچنین غالب افراد جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند، افراد فاسد، فاجر و چشم‌ چران نباشند.

دوم:‌ خود حجاب، زینت نباشد.

زیرا خداوند می‌فرماید:«وَ لا یُبْدِیْنَ زِیْنَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا» (و زینت خویش را آشکار نکنند مگر آن مقدار که ظاهر است). و همچنین می‌فرماید:‌»وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُوْلَی» (مانند جاهلیت پیشین ـ در میان مردم ـ با آشکار ساختن اندام و زیورآلات خود، ظاهر نشوید).

و در اصل، خداوند قانون حجاب را وضع نموده تا زینت زن پوشیده شود. پس معقول نیست که خود حجاب، زینت باشد.

 

سوم:‌ ضخیم باشد، نازک و شفاف نباشد.

حجاب باید ضخیم باشد. زیرا ستر و پوشش فقط با لباس ضخیم، متحقق می‌شود. اما زن در لباس شفاف هر چند به ظاهر پوشیده است اما در حقیقت، عریان و لخت است. رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید‌:‌ «به زودی در پایان امت من، زنانی می‌آیند که به ظاهر لباس پوشیده‌اند ولی در واقع، عریان و لخت‌اند، بالای سرشان مانند کوهان شتر است. آنها را لعنت کنید زیرا آنها ملعونند». و در حدیثی دیگر آمده است که: «این زنان وارد بهشت نمی‌شوند، حتی بوی بهشت هم به مشام آنها نمی‌رسد و این در حالی است که بوی بهشت از مسیر بسیار طولانی به مشام می‌رسد».

این حدیث، دلالت بر این دارد که پوشیدن لباس شفاف و نازک در بیرون از منزل و نزد نامحرم، به طوریکه اوصاف بدن را ظاهر نماید، از گناهان کبیره شمرده می‌شود و باعث هلاکت و نابودی می‌گردد.

 

چهارم:‌ لباس حجاب باید فراخ و گشاد باشد، تنگ نباشد.

زیرا هدف از حجاب،‌ جلوگیری از فتنه است و لباس تنگ، حجم و اندازه همة بدن یا بعضی از بدن را نشان می‌د‌هد و اعضای بدن را جلوی چشم مردان نامحرم و بیرون از منزل شوهر، به تصویر می‌کشد. و پر واضح است که این نوع لباس، باعث فساد و فتنه می‌گردد.

اسامه بن زید رضی ‌الله‌ عنهما می‌گوید: پیامبرخدا صلی الله علیه وسلم  جامة ستبر و ضخیمی را که از کتان سفید درست شده بود و دحیة کلبی به او اهداء ‌کرده بود، به من بخشید. من آن را به همسرم بخشیدم. آن حضرت صلی الله علیه وسلم  فرمودند: «چرا آن را نمی‌پوشی»؟ گفتم: آن را به همسرم بخشیدم. پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم  فرمود: «به همسرت دستور بده تا زیرپوش استفاده نماید. می‌ترسم این جامه، حجم استخوانهایش را نشان دهد».

 

پنجم:‌ معطر و خوشبو نباشد.

رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  فرمودند:‌ «هر زنی، عطر و خوشبویی استعمال کند و بر گروهی گذر نماید به طوری که بویش به مشام آنها برسد، آن زن، زناکار است».

 

ششم:‌ شبیه لباس مردان نباشد.

رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید:‌ «از ما نیستند زنانی که خود را شبیه و مانند مردان کنند و همچنین از ما نیستند مردانی که خود را شبیه و مانند زنان نمایند».

حضرت ابوهریره ـ رضی‌الله‌عنه ـ می‌گوید: رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  مردی را که لباس زنانه بپوشد و زنی را که لباس مردانه بپوشد، لعنت نمود.

و همچنین آن حضرت  صلی الله علیه وسلم  فرمود:‌ «سه نفر، روز قیامت وارد بهشت نمی‌شوند و خداوند به سوی آنها نگاه نمی‌کند: فرزندی که نافرمانی پدر و مادرش را کند،‌ و زنی که خود را شبیه و مانند مردان نماید و مرد بی‌غیرت».

 

هفتم:‌ شبیه لباس زنان کافر نباشد.

رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  می‌فرماید: «کسی که خود را شبیه و مانند قومی نماید، از همان قوم، بشمار می‌آید». و عبدالله بن عمرو ـ رضی‌الله‌عنه ـ می گوید:‌ هنگامی که رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم  دو لباس قرمز رنگ به تنم دید، فرمود:‌ «این، لباس کافران است،‌ شما آن را نپوشید».

 

هشتم: هدف از آن، شهرت میان مردم نباشد.

رسول ‌الله صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «کسی که در دنیا لباس شهرت بپوشد، خداوند روز قیامت به او لباس ذلت و خواری می‌پوشاند. سپس، آتش جهنم را در آن، شعله‌ور می‌سازد».

لباس شهرت به لباسی گفته می‌شود که هدف صاحب آن، مشهور شدن میان مردم باشد. فرقی نمی‌کند که لباسی ارزشمند باشد و فرد آن را به خاطر افتخار به دنیا و زیورآلات آن بپوشد و یا لباسی بی‌ارزش باشد و فرد آن را برای به نمایش گذاشتن زهد و تقوایش بپوشد. به عنوان مثال: رنگی را انتخاب می‌کند که دیگران آن را نمی‌پوشند تا مردم را به سوی خود متوجه نماید و با غرور و خودپسندی به مردم، کبر ورزد.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

     

آیا رفتن به دانشگاه های امروزی و نشستن در کلاسهایی که زن و مرد در آنجا با هم هستند جایز است؟

آیا رفتن به دانشگاه های امروزی و نشستن در کلاسهایی که زن و مرد در آنجا با هم هستند جایز است؟

آیا از نگاه قران وسنت رفتن مرد یا زن در دانشگاه امروزی جائز است یاخیر بخاطری که در دانشگاه امروزی ازاسلام بسیار مضمون اندک است وثقه بودن مضمون اسلامی در دانشگاه های امروزی هم در شک است وحتی در بعض دانشگاه هااصلامضمون اسلامی ندارد مثل جوانان ما در خارج از کشور شان بخاطر تحصیلات سفر مینماید قابل یاد آوری است که کسانیکه در دانشگاه هاتحصیل مینمایند اکثر شان صرفابخاطر بدست آوردن اسناد میباشند.


الحمدلله،

کسب علم و فنون دنیایی که مسلمانان به آن نیاز دارند مانند علوم فیزیک و شیمی و ریاضی و سایر رشته های دیگر بر مسلمان لازم است تا با استفاده از این فنون بتوانند هم نیازهای روزانه ی خود را برآورده و سهل کنند و هم احیانا بتوانند با آن فنون در برابر کفار به دفاع و جنگ بپردازند. از این رو علما کسب این فنون را بر مسلمانان واجب کفایی دانسته اند، و گفته اند که لازمست تا عده ای از مسلمانان جهت کسب آن همت کنند تا مسلمانان نیازمند کفار نباشند، و اگر کل امت همگی با هم کسب این فنون را ترک کنند، همگی مسئول خواهند بود.

اللخصوص برای مردها، ولی زنان هم می توانند در رشته های ضروری و مورد نیاز به تحصیل بپردازند؛

شیخ ابن عثیمین می گوید:" از نظر اسلام زن می تواند در رشته هایی که نیاز جامعه ی اسلامی است مانند: پزشکی تحصیلات عالی داشته باشد، اما تحصیلات زنان در رشته هایی که جامعه بدان نیاز ندارد، وجود فارغ التحصیلان مرد کفایت می کند. این از مواردی است که باید بررسی شود، از دیدگاه من وقتی که زن مقطع ابتدایی را پشت سر گذاشت و با خواندن و نوشتن آشنا شد به گونه ای که توانست تفاسیر و احادیث را به راحتی مطالعه کند و بفهمد کفایت می کند. البته در رشته های تحصیلی که چاره ای جز این نیست که دختران مسلمان بنا به نیاز جامعه تحصیلات عالی داشته باشند، مانند: رشته ی پزشکی و برخی رشته های دیگر، زنان تحصیلات خود را ادامه دهند و تکمیل کنند مشروط بر این که مسائل شرعی رعایت شود و از اختلاط بین زن و مرد جلوگیری شود."( رسالة: اسئلة مهمة (27،26)).

در کل تحصیل علم برای دختران برای رشته های ضروری نه غیر لازم از نظر شرعی ایرادی ندارد و البته این به شرطی است که تحصیل آنها موجبات افشای فساد و فتنه را فراهم نسازد یعنی اگر تحصیل زنان باعث اختلاط آنها با مردان نامحرم شود و یا زنان با بدحجابی وارد جامعه گردند، در اینصورت چنین چیزی مطلوب نیست ولی با رعایت شرایط اصولی که منجر به این مشکلات نشود تحصیل زنان از نظر شرع هیچ اشکالی ندارد.

 

بنابراین شرع مانع تحصیل پسرها و دخترها در دانشگاهها نیست، البته لازمست که اصول و ضوابط شرعی را در این دانشگاهها رعایت نمود، مثلا بر مسئولان دانشگاه واجب است که مانع اختلاط دختران و پسران محصل شوند تا از ایجاد فتنه جلوگیری کنند.

اما پیشنهاد ما برای جوانان ایسنت که اگر احتمال می دهند که با رفتن آنها به دانشگاه، ممکن است ایمان و اخلاقشان تضعیف گردد و یا حتی از دست بدهند، در اینصورت بهتر است از رفتن به دانشگاه صرفنظر کنند و در عوض در علوم شرعی یا سایر حرفه هایی که این خطر وجود ندارد تحصیل کنند، زیرا حفظ دین و اخلاق بر گرفتن مدرک دانشگاهی یا هر چیز دیگری بالاتر از آن اولویت دارد، چرا که در سرای قیامت از مدرک یا میزان تحصیلات سوال نمی کنند بلکه از دین و اخلاق سوال پرسیده می شود و رستگار آنکسی است که با وجود نداشتن مدرک دانشگاهی، خشنودی خداوند را کسب کرده است.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

حکم بد حجابی عروس بر اثر فشار اطرافیان

حکم بد حجابی عروس بر اثر فشار اطرافیان

سوال:در صورتی که یک عروس بخواهد لباس محجب در عروسی خود بپوشد اما تحت فشار خانواده ها باشد که باید مطابق مد روز لباس بپوشد دراین صورت آن عروس چه باید بکند؟


الحمدلله،

اولا حضور عروس در میان مردهای نامحرم حرام است، بنابراین عروس نباید در مکانی باشد که در آنجا مردهای نامحرم حضور دارند.

دوما، پوشش عروس باید کاملا شرعی باشد و جایز نیست برای هیچ زنی که در مراسم عروسی خود حجاب کامل را رعایت نکند، و بی حجابی در هنگام عروسی و یا غیر آن حرام و گناه است.

اما اگر والدین یا داماد یا هر کس دیگری زن را وادار نمود تا در وقت عروسی حجاب شرعی نداشته باشد، در آنصورت عروس حق ندارد به خواسته ی آنها عمل کند، زیرا آنها به کاری غیر شرعی و حرام امر می کنند و جایز نیست که در امورات گناه و حرام از احدی از خلایق اطاعت کرد.

الله تعالی می فرماید: « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ»(حجرات 1)

یعنی: ای کسانی که ایمان آورده‏اید! چیزی را بر خدا و رسولش مقدّم نشمرید (و پیشی مگیرید)، و تقوای الهی پیشه کنید که خداوند شنوا و داناست!

در این جا به شدّت از این نهی شده که گفته کسی دیگر بر گرفته پیامبر مقّدم داشته شود، پس هرگاه سنّت و حدیث پیامبر مشخّص و واضح گردید پیروی از آن واجب است و باید بر گفته دیگران هرکسی که باشد مقدّم داشته شود.

و پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: « إِنَّمَا الطَّاعَةُ فِی الْمَعْرُوفِ»{بخاری 7145 و مسلم 1840} فقط در کار خوب باید اطاعت کرد.

و می فرماید: « لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِی مَعْصِیَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ»« نباید از مخلوق در کاری که معصیت الله است اطاعت کرد.» (احمد 1/131،129،94)

 

بنابراین نباید در امر بی حجابی از کسی از جمله والدین یا شوهر اطاعت کرد زیرا اطاعت کردن از امر خداوند واجب تر است و بر اطاعت از والدین یا هر کس دیگری مقدمتر است.

به فتوای (2392) مراجعه کنید.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

پوشش لباس و حکم حجاب برای دختران خردسال

پوشش لباس و حکم حجاب برای دختران خردسال

 

سوال:دخترم خردسال است او در همین روزها به کودکستان میرود. و او نمیتواند چادر بپوشد. اما شوهرم تأکید دارد که از نظر اسلام خوب است که بپوشد. این سخن باعث  دعوای بین من و او شده است. شوهرم خواست تا نظر شما علمای اسلام را بگیریم.


الحمدلله،

پوشش چادر و حجاب برای دختران نابالغ واجب نیست، در کتاب "کشاف القناع" آمده است: «نگاه کردن به عورت پسربچه و دختر بچه و لمس کردن او تا قبل از هفت سالگی حرام نیست، و چنانکه خطر فتنه شهوت نباشد پوشش حجاب بر وی واجب نیست، زیرا هنگامیکه ابراهیم پسر پیامبر صلی الله علیه وسلم وفات کردند زنان وی را غسل دادند».

همچنین در آن کتاب آمده که :هرگاه دختری در فاصله بین هفت تا ده سالگی قرار گرفت بایستی مابین ناف تا زانوهایش را بپوشاند، و بعضی از فقها گفته اند که: اگر در فاصله بین سن ده سالگی و سن بلوغ قرار گرفت، باید کل بدنش را بپوشاند ولی بعضی دیگر گفته اند که همان مابین ناف و زانویش را بپوشاند.

ولی چند نکته را باید مراقب بود و یک پدر و مادر هوشیار و مسلمان نباید از آن غافل بمانند:

1- اگر دختر آنها نابالغ است ولی به سنی رسیده که موجب تحریک شهوت پسرها و مردها می شود، مثلا جثه و جسم او بزرگ شده است (که بنا به موقعیت جغرافیایی و نژادی ممکن است در سنین پنج یا شش سالگی و یا بیشتر از آن روی دهد) والدینش باید وی را به پوشش حجاب امر کنند در غیر اینصورت آنها گناهکار خواهند شد.

2- اگر دختر نابالغ آنها جثه کوچکی دارد، پوشش حجاب واجب نیست اما بهتر است برای آنکه دخترشان در آینده به حجاب اسلامی عادت کند و آنرا بر خود سخت نبیند، ضرورت است که والدینش در همان کودکی وی را برای پوشش حجاب تشویق کنند، تا مبادا به بی حجابی عادت کند، با این شیوه، وقتی که دختر بزرگ شد پوشیدن حجاب برایش آسان می شود.

3- والدین باید مراقب باشند که کودکشان توسط مربیان بی تقوا یا کسانی که چندان به دین و احکام شریعت پایبند نیستند، تربیت و پرورش نیابند تا بر اذهان و اعتقادات کودکشان تاثیر منفی نگذارد، متاسفانه بسیاری از مربیان کودکستانها، بچه های خردسال را به اموراتی ناسالم آموزش می دهند اعم از رقصیدن یا آموزش موسیقی و ترانه گفتن و یا امثال آنها..

پس والدین باید مراقب و هوشیار باشند که کودکان خود را خودشان تربیت کنند، و تربیت فرزندان خود را به افرادی ناشایست و بی تقوا نسپارند، چرا که کودکان در سنین خردسالی بسیار تحت تاثیر اطرافیان خود هستند و دوران مهمی در شکل گیری اعتقاداتشان است، پس عاقلانه نیست فرزند خود را در این سنین حساس به دست مربیانی بی تقوا یا مخالف دین و ارزشهای اسلامی سپرد.

و همانگونه که پدر و مادرها به خوراک و پوشاک و نیازهای مادی فرزندشان اهمیت می دهند، باید به مسائل دینی و اخلاقی او – حتی بیشتر – اهمیت بدهند، زیرا دین و عقیده و اخلاق از هر چیزی مهم تر است.

آن پدر و مادری که فرزندان صالح و دینداری تربیت می کنند، چه بسا که مشمول این حدیث قرار بگیرند که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «خَیْرُ مَا یُخَلِّفُ الرَّجُلُ مِنْ بَعْدِهِ ثَلاَثٌ وَلَدٌ صَالِحٌ یَدْعُو لَهُ وَصَدَقَةٌ تَجْرِی یَبْلُغُهُ أَجْرُهَا وَعِلْمٌ یُعْمَلُ بِهِ مِنْ بَعْدِهِ». ابن ماجه، طبرانی در «معجم الصغیر».

یعنی: بهترین چیزی که پس از مرگ برای انسان مفید و کارآمد خواهد بود، عبارت است از : 1- فرزند صالحی که برای پدر و مادر دعاء کند. 2- صدقه ای که نفعش مستدام باشد. 3- علمی که بعد از مردن صاحب علم، دیگران از آن بهره مند شوند.

قطعا کسی که این مسئله برایش اهمیت دارد و دین خدا را دوست می دارد و نگران عاقبت خود و خانواده اش است، در همان ابتدای امر با زن یا مردی ازدواج می کند که اهل دین باشد، تا فرزندانش هم از او متاثر شده و راه دین و اخلاق را در پیش بگیرند، و در همان اوائل خردسالی به کودکان خود دین می آموزند و دین در قلب و نفوس آنها رشد می دهند و با عبادات تمرین می دهند تا آن کودک و خردسال بر اساس دین و عبادت صحیح رشد کند و مسلمان صالح و درستکاری باشد که هم خود و هم والدین و دیگر مسلمانان از او راضی شده و منتفع گردند.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

    

حکم نماز زن بی حجاب؟ چرا با وجود خواندن نماز از فحشا و منکر دور نمی شویم؟

  حکم نماز زن بی حجاب؟ چرا با وجود خواندن نماز از فحشا و منکر دور نمی شویم؟


الحمدلله،

بی حجابی گناه و حرام است؛ و قطعا یکی از بزرگترین واجباتی که شریعت اسلام بر زنان فرض کرده است؛ حجاب کامل در برابر نامحرمان و بیرون از محیط منزل است، و کسی که حجاب را ترک کند؛ مرتکب گناه شده و روز بروز بر بار گناهش افزوده شده، و علاوه بر آن موجب ایجاد فتنه در قلبهای مریض مردهای نامحرم شده و آنها را برای گناه تشویق می کند، که این خود گناه و مسئولیت دیگری است که باید در آخرت پاسخگوی آن باشد، مگر آنکه توبه کند و حجابش را کامل نماید، که امید است خدای متعال از گناهانش گذشت کند.

اما کسی که همیشه بی حجاب باشد و نماز بخواند، آیا نمازش قبول است؟

پاسخ: نخست لازم به یادآوری است که هرگاه یک زن و مرد مسلمان نمازش را به درستی و همراه با خشوع و تمرکز قلب بخواند، و نسبت به ادای آن کسالت و سستی بخرج ندهد، یعنی نمازش را بموقع اداء نماید؛ قطعا این نماز او را از منکرات و فحشاء باز می دارد؛ چنانکه می فرماید: «اتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنَ الْکِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَی عَنِ الْفَحْشَاءِ» (عنکبوت 45).

یعنی: آنچه را از کتاب (آسمانی) به تو وحی شده تلاوت کن، و نماز را برپا دار، که نماز (انسان را) از فحشاء و منکرات بازمی‏دارد.

علامه سعدی در تفسیر آن می نویسد: «فحشاء» به معنی گناهی است که بزرگ شمرده می شود و زشت است و انسان بدان تمایل دارد. و «منکر» به معنی گناهی است که عقل ها و فطرت ها آن را نمی پسندند. و دلیل اینکه نماز از کارهای زشت و ناپسند باز می دارد این است که چنانچه بنده ای نماز را به طور کامل و با (رعایت) ارکان و شرایط آن و با خشوع (حضورقلب) ادا کند قلبش روشن و نورانی و پاک می شود و ایمانش افزون می گردد و به خیر و نیکی علاقۀ بیشتری پیدا کرده و علاقه اش به شر و بدی کم می شود. پس قطعاً اگر بدین صورت بر نماز مداومت و محافظت شود از کارهای زشت و ناپسند باز می دارد. و این از بزرگترین اهداف نماز و نتایج آن است».

البته بعضی از مردم می پرسند: پس چرا ما با وجود آنکه افرادی را می بینیم که نماز می خوانند، اما مرتکب گناهان زیادی می شوند؟!

آیه شریف دیگری است که میفرماید: « قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ * الَّذِینَ هُمْ فِی صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ».

یعنی: براستی که مؤمنان رستگار شدند؛ همانهایی که در نمازشان خشوع دارند.

این خشوع درنماز به معنای نمازخوانی با فهم معانی نماز، واحساس اینکه  الله تعالی درمقابل قرار ‏داشته، ونماز با حضورقلب بخواند، نمازی که دو رکعت آن در پنج الی ده دقیقه خوانده شود، ‏تاثیرمثبتی درشخصیت انسان میداشته باشد، اما نماز های عاجل و فوری که درآن احکام نماز ‏مراعات نشده، بلکه مجموعه ای حرکات فزیکی بی معنا باشد، نباید انتظار داشت که او را از فحشاء و منکر بازدارد! نمازی تاثیر دارد که مثل نماز پیامبر صلی الله علیه وسلم وصحابه کرام خوانده ‏شود. صحابه کرام زمانی نماز میخواندند، قلب شان پراز محبت وخوف، و با ‏فکر شان به معنای هر کلمه دقت نموده، در آیات خوف گریه مینمودند، ودرآیات رحمت ‏تقاضای رحمت مینمودند.‏

نماز های ما که تاثیری در شخصیت ما نمیکند وما را از فحشاء ومنکر مانع نمیگردد علت ‏اساسی آن اینست که معنای نماز را بسیاری از ما یاد نداریم و یا خشوعی در آن نیست. کسی میتواند با قلب نماز بخواند ‏که معنای گفته های خود را بداند وبه آن فکر کند، نماز را با بسیار عجله میخوانیم و نماز با ‏عجله وشتاب زده تاثیر آنرا از بین میبرد، در نماز به افکار دیگری مبتلا هستیم، واین افکار ما ‏را از حقیقت نماز دور میسازد.

خلاصه اینکه: اگر کسی بی حجاب باشد، ایا نماز او پذیرفته می شود؟

بستگی دارد:

1- اگر همیشه بی حجاب باشد؛ یعنی حتی در وقت نماز هم حجاب را رعایت نکند (حجاب زن در وقت نماز عبارتست از: پوشش تمام بدن بجز دو کف دست و صورت او) اگر بجز این دو موضع از بدنش، جای دیگری کشف باشد (حتی کف پایش)، در آنصورت نمازش باطل است و پذیرفته نخواهد شد، چرا؟ چون یکی از شروط صحت نماز اینست که زن و مرد عورت خود را بپوشانند، و همانطور که گفته شد: عورت زن در هنگام نماز (و بدون حضور نامحرم) عبارتست از: پوشش کل بدن بجز دو کف دست و صورتش.. و منظور از شرط صحت نماز، یعنی آنکه: هرگاه زنی این شرط را رعایت نکند، پس نتیجتاً نمازش نیز باطل بوده و پذیرفته نمی شود، بنابراین بر او واجب است که قبل از پایان وقت نماز، آنرا را تکرار کند، در غیر اینصورت بعنوان تارک نماز قلمداد خواهد شد که حکم تارک نماز بسیار سخت است.

 ‏و دلیل اینکه پوشش کل بدن (بجز دو کف دست و صورتش) در وقت نماز واجب است، چون پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لایقبل الله صلاة حائض إلا بخمار». ابوداود (627).

یعنی: «خداوند نماز هیچ زن بالغی را بدون روسری قبول نمی‌کند».

و در حدیث دیگری فرمودند: «المرأة عورة». یعنی: «همه‌ی زن عورت است». ترمذی (1183).

و همچنین از ام سلمه روایت است که‌: از پیامبر صلی الله علیه و سلم  پرسیدم‌: «أتصلی المرأة فی درع  وخمار بغیر إزار؟ قال: إذا کان الدرع سابغا یغطی ظهور قدمیها». أبو داود

یعنی: آیا زن می‌تواند در پیراهن بلند و سرپوش بدون داشتن زیرپوش نماز بجای  آورد؟ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: اگر پیراهنش بلند باشد بگونه ایکه پشت پاهایش را بپوشاند اشکال ندارد‌.

بنابراین هرگاه زنی در وقت نماز، بجز دو کف دستانش و صورتش، عضوی از بدنش نمایان شده باشد، نماز او قبول نیست و باید دوباره آنرا تکرار نماید.

 

2- اما زنی که همیشه بی حجاب است ولی در موقع ادای نماز بطور کامل و صحیح خود را بپوشاند؛ یعنی کل بدنش را – بجز دو کف دست و صورت – بپوشاند، و نماز بخواند؛ در این صورت نماز صحیح است و نیازی به تکرار آن نیست و در حکم تارک نماز قرار نمی گیرد.

البته هرچند که بخاطر بی حجابیش خود را مرتکب گناه بزرگی کرده و هر روز که می گذرد بر بار گناهانش افزوده می شود، اما بهرحال نماز یکسری اعمال منظمی است که هرگاه شروط آن (طهارت و پاکی بدن و مکان و ستر عورت و استقبال قبله) در آن مراعات شود، و قیام و رکوع و سجود آن نیز بدرستی اداء شود، در آنصورت حکم به صحت نماز نمازگزار داده می شود، و صحت نماز ربطی به بی حجابی زن در دیگر اوقات (خارج نماز) ندارد.

البته یک زن عاقل کسی است که آخرت خویش را بخاطر ظواهر دنیایی یا سرزنش دیگران خراب نکند، و کسب خشنودی خداوند برای او مهمتر از تمایلات نفسانی خود و دیگران باشد، چنین زن مومنه ای است که با رعایت تکالیف شرعی؛ ثابت می کند که خداوند و پیامبرش را بیشتر از هرچیزی دوست داشته و حاضر نیست بخاطر تبلیغات انسانهای فاسق یا بی دین، از دینش و احکام آن دست بکشد؛ هرچند که اندکی سختی تحمل کند.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

     

شوهرم اجازه نمیدهد چادر بپوشم

شوهرم اجازه نمیدهد چادر بپوشم

اگر زن بخواهد چادر به سر نماید اما شوهر اجازه ندهد زن چه کار کند؟ اگر زن سخن شوهر را قبول نکند امکان دارد زندگی آنها خراب شود.


الحمدلله،

بر زن مسلمان واجب است که حجاب کامل را رعایت کند، حال چه بوسیله چادر باشد یا لباس گشادی شبیه به چادر، یعنی اگر رعایت حجاب کامل توسط لباسی بجز چادر ممکن باشد جایز است که بجای چادر آن لباس را پوشید، در فتوای (5929) شرایط یک حجاب صحیح را بیان کردیم.

اما اگر قرار باشد حجاب تنها بوسیله چادر رعایت شود و زن مسلمان هم برای داشتن حجاب بخواهد چادر بپوشد، شرعا شوهر یا والدین او حق ندارند که مانع زن در پوشش چادر شوند، و اگر شوهر یا والدین زن را منع کنند در آنصورت گناهکار می شوند و زن نباید از آنها اطاعت کند، زیرا پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: «لا طاعة لمخلوق فی معصیة الخالق» مسند احمد (1/131). یعنی: «اطاعت از مخلوق در معصیت پروردگار جائز نیست».

وفرمودند: « إِنَّمَا الطَّاعَةُ فِی الْمَعْرُوفِ» بخاری (7145) و مسلم (1840).

یعنی: فقط در کار خوب باید اطاعت کرد.

و الله متعال می فرمایند: « وَمَا کَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَی اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَن یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَن یَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً مُّبِیناً»( احزاب ـ 36).

یعنی: هیچ مرد و زن مؤمنی، در کاری که خدا و پیغمبرش آن را مقرّر نموده باشند، اختیاری از خود در آن ندارند ( و نباید راه دیگری انتخاب کنند ) و هر کس از دستور خدا و پیامبرش، سرپیچی نماید، دچار گمراهی کاملاً آشکاری می‌گردد.

لذا بر شما زن مسلمان که می خواهید توسط چادر حجاب کاملی داشته باشید باید جز از الله و رسولش از کسی اطاعت نکنید و اگر قرار باشد داشتن حجاب منجر به طلاق و فروپاشی زندگی شما بشود باز نباید از شوهر خود پیروی کنید، زیرا رعایت حجاب جزو تکالیف و فرائض دینی است و کسی حق ندارند مانع انجام این فریضه دینی شود و شما هم به خدا توکل کنید و سعی نمایید با وساطت بزرگان خانواده و فامیل که مورد اعتماد شوهرتان هستند ایشان را راضی کنید که مانع شما در پوشش چادر نشوند، اگر باز شما را منع نمود پس لازمست برای انجام فرائض دینی خود از او جدا شوید و در راه دین و اجرای احکام الهی گام بردارید و الله متعال با متقیان و صابرین است و پاداش شما را در آخرت خواهد داد، الله متعال می فرماید: « وَمَن یتَّقِ اللَّهَ یجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا» (طلاق 2).

یعنی: و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می‏کند.

«قُلْ مَتَاعُ الدَّنْیا قَلِیلٌ وَالآخِرَةُ خَیرٌ لِّمَنِ اتَّقَی » (نساء 77).

یعنی: بگو: «متاع دنیا، ناچیز است! و سرای آخرت، برای کسی که پرهیزگار باشد، بهتر است».

اما اگر بخاطر زندگی، حجاب را رعایت نکنید، در آنصورت مشمول آیه زیر قرار می گیرید :

« مَن کَانَ یرِیدُ الْحَیاةَ الدُّنْیا وَزِینَتَهَا نُوَفِّ إِلَیهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِیهَا وَهُمْ فِیهَا لاَ یبْخَسُونَ»(هود 15)

یعنی: کسانی که زندگی دنیا و زینت آن را بخواهند، (نتیجه) اعمالشان را در همین دنیا بطور کامل به آنها می‏دهیم؛ و چیزی کم و کاست از آنها نخواهد شد.

«أُولَئِکَ الَّذِینَ اشْتَرَوُاْ الْحَیاةَ الدُّنْیا بِالآَخِرَةِ فَلاَ یخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ ینصَرُونَ»(بقره 86)

یعنی: اینها همان کسانند که آخرت را به زندگی دنیا فروخته‏اند؛ از این رو عذاب آنها تخفیف داده نمی‏شود؛ و کسی آنها را یاری نخواهد کرد.

و می فرماید: « قُلْ إِن کَانَ آبَاؤُکُمْ وَأَبْنَآؤُکُمْ وَإِخْوَانُکُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ وَعَشِیرَتُکُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَاکِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَیْکُم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّی یَأْتِیَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ» (توبه 24).

یعنی : بگو: «اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و طایفه شما، و اموالی که به دست آورده‏اید، و تجارتی که از کساد شدنش می‏ترسید، و خانه هائی که به آن علاقه دارید، در نظرتان از خداوند و پیامبرش و جهاد در راهش محبوبتر است، در انتظار باشید که خداوند عذابش را بر شما نازل کند؛ و خداوند جمعیّت نافرمانبردار را هدایت نمی‏کند!

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

   

حکم کسی که حجاب را مسخره می کند

حکم کسی که حجاب را مسخره می کند

از جناب علامه ابن عثیمین سوال شد : حکم کسی که حجاب را مسخره می کند و خانواده خود را به حجاب امر نمی کند چیست؟


الحمدلله،

«کسی که حجاب را مسخره کند و قصدش از آن؛ استهزاء به حجاب از این جهت که یک امر شرعی، و سنتی از سنن رسول الله صلی الله علیه وسلم است، در آنصورت او بر خطر بزرگی است و ترس آن می رود که این کارش ارتداد از دین خدا باشد؛ زیرا استهزاء به خدا و آیات او و پیامبرش کفر است، چنانکه می فرماید: «وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّمَا کُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآیَاتِهِ وَرَسُولِهِ کُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ * لا تَعْتَذِرُوا قَدْ کَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِکُمْ» (توبه 65-66).

یعنی : «‏اگر از آنان (درباره سخنان ناروا) بازخواست کنی، می‌گویند : (مراد ما طعن و مسخره نبوده و بلکه با همدیگر) بازی و شوخی می‌کردیم. بگو : آیا به خدا و آیات او و پیغمبرش می‌توان بازی و شوخی کرد؟!‏ (بگو : با چنین معذرتهای بیهوده) عذرخواهی نکنید، شما پس از ایمان‌آوردن کافر شده‌اید».

اما اگر حجاب را مسخره کند نه به این خاطر که جزو شریعت است، بلکه تنها تمسخر سخن (و رأی) کسانی باشد که آنگونه (درباره حجاب معتقدند) و حجاب را با کیفیتی که بدان معتقدند می پوشند، در اینحالت کافر نمی گردد ولی خطای بزرگی مرتکب شده است، زیرا این سخنِ (تمسخر آمیز) در واقع استهزاء به رأی اهل علم (درباره نحوه و کیفیت حجاب شرعی است) و اگر کسی که تمسخر می کند خود فرد عالمی باشد باز جایز نیست (نظر بقیه مجتهدان را مسخره کند)، مادامیکه مسئله مبنی بر اجتهاد باشد، اجتهاد تو بر اجتهاد دیگری اولاتر نیست و اجتهاد او نیز بر اجتهاد تو اولاتر نیست، و اجتهادی بر صواب است که موافق با کتاب و سنت باشد، و ما می دانیم بهتر و نیکوتر آنست که صورت زن در برابر مردان بیگانه پوشیده شود، جدا از اینکه دلالت کتاب و سنت و رأی صحیح آنست که صورت پوشیده شود، ولی باز عقلا هم پوشیدن چهره برای زن باعث حفظ بیشتر وی و دوری از فتنه است..

و این مرد را نصیحت می کنم که بخاطر کاری که کرده توبه کند، و دختران و خواهران و زنانش را به آنچه ادله شرعی بدان دلالت می کنند مبنی بر پوشیدن چهره و صورتشان امر نماید، تا زنان (خانواده اش) و دین وی سالم بماند، و حق سرپرستی و مسئولیت خود را ادا کرده باشد، زیرا در روز قیامت هر مردی مسئول (کردار) خانواده اش است، چنانکه پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند : « الرجل راعٍ فی أهله ومسؤولٌ عن رعیته». یعنی : « مرد در برابر خانواده خود مسئول است» متفق علیه».

" فتاوی نور علی الدرب" (4/2) با اختصار اندک.

 

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

آیا برای زن جایز است که در حمام های بیرون از خانه حمام کند ؟

آیا برای زن جایز است که در حمام های بیرون از خانه حمام کند ؟


الحمدلله،

اگر در خانه او حمام باشد و بتواند برای استحمام آب گرم فراهم کند، در آنصورت جایز نیست که به حمام عمومی برود، زیرا پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند : « مَنْ کَانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یُدْخِلْ حَلِیلَتَهُ الْحَمَّامَ» ترمذی (2801).

یعنی: «هرکس به خدا و روز آخرت ایمان دارد، پس زنش را به حمام (عمومی) نفرستد».

و باز ترمذی روایت کرده : « أَنَّ نِسَاءً مِنْ أَهْلِ حِمْصَ أَوْ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ دَخَلْنَ عَلَی عَائِشَةَ فَقَالَتْ : أَنْتُنَّ اللَّاتِی یَدْخُلْنَ نِسَاؤُکُنَّ الْحَمَّامَاتِ ؟ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَقُولُ : ( مَا مِنْ امْرَأَةٍ تَضَعُ ثِیَابَهَا فِی غَیْرِ بَیْتِ زَوْجِهَا إِلَّا هَتَکَتْ السِّتْرَ بَیْنَهَا وَبَیْنَ رَبِّهَا)». ترمذی (2803).

یعنی: «گروهی از زنان حمص یا شام نزد عایشه رضی الله عنه رفتند، عایشه به آنها گفت : شما زنانی هستید که به حمام (بیرون خانه) می روید؟ حال آنکه از رسول خدا صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمود: هر زنی که لباسهایش را در غیر خانه شوهرش بیرون آورد، ستر و حجاب بین خود و پروردگارش را دریده».

اما اگر امکان شستشو در خانه اش ممکن نباشد، در آنصورت از باب ضرورت می تواند – با رعایت پوشش و حفظ چشم و عورت – به حمام عمومی برود.

شیخ الاسلام ابن تیمیه گفته : «علماء فرمودند : برای زنان در صورت نیاز و ضرورت رخصت داده شده که به حمام (بیرون) بروند همانگونه که مردان می توانند بروند، مثلا زمانی که زن بیمار و یا در نفاس باشد و یا غسل بر او واجب گشته و برایش مقدور نباشد مگر آنکه به حمام (بیرون) رود، که با رعایت عورت و حفظ چشم جایز است»."مجموع الفتاوی" (15/380).

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

    

زن دوست دارد در بیرون کار کند اما شوهر مخالف است

زن دوست دارد در بیرون کار کند اما شوهر مخالف است

شوهرم اجازه نمی دهد که در بیرون کار کنم و یا تدریس کنم، ولی من قت فراغت زیاد دارم و این توانایی را دارم که در بیرون شغلی داشته باشم تا کمک خرج خانواده شوم، آیا شوهرم این حق را دارد مرا از آن منع کند؟

الحمدلله،

بر هر دوی زوجین واجب است که در تمامی شئونات زندگی خود به داوری شرع گردن نهند، و هرآنچه شریعت پاک اسلام حکم کرد آنرا اجراء و تنفیذ کنند، چه موافق آرزوهای آنها باشد یا خیر، و این همان راه خوشبختی و سعادت در دنیا و آخرت است، الله متعال می فرماید : «فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَی اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ ذَلِکَ خَیْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِیلاً» (نساء 59).

یعنی : « و هرگاه در چیزی نزاع داشتید، آنرا به خدا و پیامبر بازگردانید (و از آنها داوری بطلبید) اگر به خدا و روز رستاخیز ایمان دارید! این (کار) برای شما بهتر، و عاقبت و پایانش نیکوتر است».

با این مقدمه درباره کار زن در بیرون خانه باید گفت :

1- اصل بر آنست که محل فعالیت زن خانه اش است و باید در منزل بماند، آیه کریمه بر این اصل دلالت می کند : «وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَی» (احزاب 33).

یعنی : «و در خانه‏های خود بمانید، و همچون دوران جاهلیّت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید».

خطاب آیه هر چند متوجه ازواج نبی صلی الله علیه وسلم است، اما زنان مسلمان نیز در این مسئله تابع آنها هستند، و تنها به دلیل شرافت و منزلت همسران پیامبر صلی الله علیه وسلم است که این خطاب متوجه آنهاست، وگرنه شامل حال تمام زنان مسلمان می شود، چراکه زنان پیامبر صلی الله علیه وسلم الگو و قدوه دیگر زنان هستند که باید از آنان در معروف پیروی کنند.

و این حدیث نبوی صلی الله علیه وسلم نیز بر اصل مذکور دلالت دارد؛ فرمودند : «المرأة عورة ، وإنها إذا خرجت استشرفها الشیطان، وإنها لا تکون أقرب إلی الله منها فی قعر بیتها».

یعنی : «جسم زن عورت است، و هرگاه از خانه بیرون رفت شیطان همراهش می رود تا وی را اغواء کند یا دیگران را بوسیله او اغواء کند، و جز در داخل خانه اش به خدا نزدیکتر نمی شود». حدیث را ابن حبان و ابن خزیمه روایت کردند و علامه البانی در "السلسة الصحیحة" (2688) صحیح دانسته است.

و همچنین این فرموده نبوی صلی الله علیه وسلم درباره رفتن زنان به نماز در مساجد : «وبیوتهن‌ خیر لهن: و خانه‌هایشان‌ برایشان‌ بهتر است‌» أبوداود (567). چنان‌که‌ احادیث‌ دیگری‌ نیز تقویت‌کننده‌ این‌ معنی‌ است‌ که‌ نماز زن‌ در خانه‌ وی، بهتر از نماز وی‌ در مسجد است‌.

 

2- با این وجود، برای زن جایز است که در صورت رعایت ضوابط زیر در بیرون خانه کار کند:

- کار باید مناسب طبیعت و فطرت و خلقت زن باشد، مانند پزشکی، پرستاری، معلمی، خیاطی و امثال اینها ..

- محل کار باید فقط در بین زنان باشد و در آنجا اختلاطی با مردان درکار نباشد، بنابراین جایز نیست در مدرسه ای مختلط درس دهد یا یک اداره مختلط کار کند.

- زن در وقت کارش بایستی ملتزم به حجاب شرعی کامل و صحیح باشد.

- کار او نباید بگونه ای باشد که ناچار به سفر بدون محرم شود.

- نباید رفتن او بر سر کار توأم با عملی حرام شود، مثل خلوت کردن با راننده، یا معطر ساختن خود بگونه ایکه به مشام مردان نامحرم برسد.

- کار کردن او نباید موجب سختی و تضییع حقوق شوهر و فرزندانش شود.

 

3- آنچه شما – سوال کننده – که ابراز کرده اید در خود توانایی و اشتیاق برای کار و تدریس می بینید، این امری پسندیده و نیک است، و شایسته است آنرا در جهت طاعت خدا بکارگیرید، مثلا در یک مرکز اسلامی یا مسجد یا خانه خود به دختران مسلمان آموزش و درس دهید، و یا می توانید در یک مدرسه علوم دینی دخترانه تدریس کنید، یا بنوعی به خانوده خود فایده برسانید مثلا خیاطی و یا کاری مثل آنرا انجام دهید تا از بیکاری و کسالت ناشی از فراغت وقت هم بیرون آیید.

و یادآوری می کنیم که اطاعت از شوهر در غیر معصیت خداوند بر زن واجب است، بنابراین اگر شوهر امر کند که نبایستی زن بیرون خانه کار کند زن باید آنرا بپذیرد و با وی مناقشه نکند، چرا اطاعت شوهر موجب سعادت و نجات زن است، پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید : « إذا صلت المرأة خمسها، و صامت شهرها، و حفظت فرجها، و أطاعت زوجها، قیل لها ادخلی الجنة من أی أبوابها شئت» "صحیح الجامع" (661).

یعنی : «اگر زن نمازهای پنجگانه را بجا آورد و روزة رمضان را بگیرد و از زنا دوری کرده و از شوهرش اطاعت کند به او گفته می‌شود از هر دری از درهای بهشت که می‌خواهی داخل شو».

و شوهر هم نبایستی از این حق در جهت آزردن شخصیت و نظرات زن استفاده کند، باید تقوای خدا داشته باشد و با همسرش در امورات مختلف مشورت کند، هرجا لازم شد حکم شرعی را برایش بیان کند، و برای خواسته های نامشروع وی جایگزینهای مباحی بیابد، و تاجائیکه مقدور هست خواسته های او را برآورده کند.

منبع : سایت (الإسلام سؤال وجواب).

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com