رهنمای سایت

رهنمای سایت

 

چون مطالب سایت بسیار زیاد است لطفاً برای پیداکردن مطلب مورد

نظر از Ctrl+F استفاده کرده و کلمه مورد نظر را نوشته کرده و

Enter را فشار دهید.

آیا دلیل حرام بودن شراب مستی آور بودن آن است یا الکل آن؟

آیا دلیل حرام بودن شراب مستی آور بودن آن است یا الکل آن؟


الحمدلله،

دلیل حرام بودن شراب، در حقیقت مستی آور بودن آن است.

الله تعالی در قرآن می فرماید:« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»(مائده 90)

یعنی: ای کسانی که ایمان آورده‏اید! شراب و قمار و بتها و ازلام [نوعی بخت‏آزمایی ]، پلید و از عمل شیطان است، از آنها دوری کنید تا رستگار شوید.

علت حکم، اصل مست کنندگی است.

و پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمایند:«کل مسکر خمر و کل خمر حرام» روایت مسلم

یعنی: هر چیز مستی‌آوری‌ شراب‌ است‌ وهر مستی‌آوری‌ حرام‌ است‌.

لذا بر طبق این حدیث در می یابیم که علت حرام بودن شراب در مست کنندگی آن است، و چنین حکم می شود که هر ماده ی مست کننده ای ( از جمله الکل) همان حکم خمر در آیه ی 90 مائده را دارد یعنی حرام است، ولی اگر مست کننده نبود پس نمی توان حکم بر حرام بودن آن داد.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

اینکه شراب خوار در حال شراب خوردن وزنا کار در حال زنا کردن ایمان ندارند، به چه معناست؟

اینکه شراب خوار در حال شراب خوردن وزنا کار در حال زنا کردن ایمان ندارند، به چه معناست؟

الحمدلله،

بر طبق عقیده اهل سنت و جماعت گناهان کبیره مانند زنا و قتل و خوردن مشروبات باعث کفر نخواهند بود و مادامیکه شخص مومن و موحد باشد، امید آن می رود که در قیامت مورد عفو قرار گیرد یا اینکه پس از تحمل عذاب به سبب گناهانی که در دنیا مرتکب شده است، سرانجام از جهنم خارج شود.

اما زنا یا هر گناه دیگری شایسته ی انسان مومن نیست و اگر کسی مرتکب کبائر شود ، این گناه حاکی از ضعف ایمان اوست ولی به معنای نبود ایمان نیست زیرا نبود ایمان با گناه حاصل نمی شود جز با شرک یا نواقض اسلام.

از طرفی پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمایند: (لایزنی الزانی حین یزنی وهو مؤمن ولایسرق السارق حین یسرق وهومؤمن ولایشرب الخمرحین یشربها وهومؤمن) یعنی: شخص زناکار، دزد ومشروب خوار درحین انجام اعمال مزبور فاقد صفت ایمان هستند.

" امام نووی- رحمه الله- درشرح این حدیث می گوید: علما درباره مفهوم این حدیث اختلاف نظر دارند، صحیح ترین دیدگاه این است که: شخص گناهکار درحین انجام آنها ایمان کامل را از دست داده است نه به کلی فاقد اصل ایمان باشد، زیرا این معنی با تعابیر بکاررفته در این زمینه ها که برنفی چیزی اطلاق گشته ومراد نفی کمال آن می باشد، تطابق دارد.مثل اینکه گفته شود: هیچ دانشی جزدانش سود آور وجود ندارد، هیچ سرمآیه ای جز شتر، ارزشمند نیست و یاهیچ گونه زندگی جززندگی آخرت دارای ارزش واعتبار نمی باشد.

علت آنکه چنان تأویلی رابرایش برگزیدیم حدیث ابوذر از پیامبر صلی الله علیه وسلم است که می فرماید: (من قال لااله الاالله دخل الجنة...) یعنی: کسی که بگوید" لااله الاالله" وارد بهشت می شود، و یا حدیث عبادةبن صامت که یاران بزرگوار بر ترک دزدی، زنا و...با پیامبر بیعت نمودند وسپس به ایشان فرمود: (فمن وفی منکم فأجره علی الله ومن فعل شیئا من ذلک فعوقب فی الدنیا فهو کفارته و...) یعنی: هرکه به این اوامر پایبند بود پاداشش نزد خدا است وهرکه هم یکی ازآنها را انجام داد و علیه وی اقامه حد شد کفاره گناهش محسوب می شود،  این دوحدیث وامثال آنها، آیه:« إِنَّ اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء »(النساء: 48(  یعنی: خداوند (هرگز) شرک را نمی‏بخشد! و پایین‏تر از آن را برای هر کس (بخواهد و شایسته بداند) می‏بخشد. واجماع علما براینکه: زنا، دزدی، قتل ودیگر گناهان کبیره به استثنای شرک موجب کفر انجام دهنده اش نمی گردد بلکه مؤمن ناقص الایمان محسوب شده ودرصورت توبه کردن عقوبتی بدان تعلق نمی گیرد، و اگر به همان حالت اصرار برگناهان از دنیارفت سرنوشتش به خداوند سبحان موکول می گردد یا بدون عقاب در بهشت را به رویش می گشاید و یا پس از عقاب وعذاب مورد مغفرتش قرار می دهد، دال بر آن است."( شرح صحیح مسلم1/41ـ42.)

 

بنابراین تمامی اهل سنت براین باورند که: انسان مؤمن به محض ارتکاب هیچ یک از گناهان کبیره ـ یعنی درصورت عدم اعتقاد به حلال بودنش ـ، کافر محسوب نمی شود واگر یکی از آنها را مرتکب گشت وپیش از توبه فوت کرد ماندگار درجهنم نخواهد بود چنانچه در احادیث آمده است ،بلکه چنانچه در حدیث عبادة بن صامت آمده :{ پیامبر خدا بیعتی همچون بیعت زنان ازما گرفت وآن اینکه: شریک برای خدا قرارندهیم،  دزدی نکنیم،  مرتکب زنا نشویم،  فرزندانمان را نکشیم ویکدیگر رادشنام ندهیم. هرکه به این اوامر پایبند بود پاداشش نزد خدا است وهرکه هم یکی ازآنها را انجام داد و علیه وی اقامه حد شد کفاره گناهش محسوب می شود ولی خدا گناهش را پنهان نمود سرنوشتش به ایشان موکول می گردد، یا عذابش داده و یامورد مغفرتش قرارمی دهد. این حدیث را امام مسلم درصحیحش3/1333}، سرنوشتش به خدا موکول می گردد، یا مورد بخشش قرارش می دهد و یا به اندازه گناهانش او را کیفر داده و سپس د ربهشت را به رویش می گشاید.ولی پیرامون ترک نماز ازروی سستی وتنبلی اختلاف نظر دارند، برخی وی را کافردانسته و برخی دیگروی را کافر نمی دانند.( شرح السنة بغوی1/103)

این بود چکیده مذهب اهل سنت درباره ی مسلمان مرتکب گناه کبیره که این دیدگاه خویش را بر پآیه دلایلی از کتاب وسنت بنا نهاده اند:

امام بخاری- رحمه الله- درصحیح خود بابی برای این بحث گشوده ومی گوید: ارتکاب هیچ گناهی به جز شرک موجب کفر نمی گردد چون پیامبر خدا  صلی الله علیه وسلم خطاب به ابوذر فرمود: (انک امرؤفیک جاهلیة): تو کسی هستی که هنوز هم رسوبات دوران جاهلی در تو باقی مانده است. وخداوند هم در این باره می فرماید:« إِنَّ اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء » النساء: 48

ایشان درادامه می افزاید: خداوند درآیه ای دیگر چنین می فرماید: « وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا »(الحجرات: 9(  ترجمه: و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید} یعنی هردو گروه را مؤمن قلمداد کرده است.

بنابراین آیه فوق دلیل دوم اهل سنت وجماعت درباره کافرنبودن مرتکب گناه کبیره به شمار می آید زیرا با وجود ارتکاب گناه کبیره (کشتار و به جان همدیگر افتادن) ایشان را مسلمان معرفی می نماید.

درسنت نیز احادیث متعددی که دیدگاه ایشان را تأیید می نمایند، ازجمله حدیث «بیعةالنساء» ازطریق عبادة بن صامت که به هنگام بررسی دیدگاه امام شافعی پیرامون این موضوع بدان خواهیم پرداخت.

یکی دیگر از دلایل ایشان حدیثی است که امام مسلم درصحیح خود ازابوذر رضی الله عنه نقل می نماید که: دوبار پشت سرهم پیش پیامبرخدا   صلی الله علیه وسلمرفتم درحالیکه زیرپارچه ای سفید خوابیده بود، بار سوم که رفتم بیدار گشته بود من نیز خدمتشان نشستم وفرمود: هرکسی شعارتوحید را برزبان جاری ساخته وسپس با همان عقیده از دنیا برود، داخل بهشت می گردد، اگر مرتکب زنا ودزدی هم شده باشد؟  فرمود: اگر مرتکب آنها نیز شده باشد، برای باردوم گفتم: اگر زنا ودزدی هم انجام داده باشد، سه بارپشت سرهم فرمود: حتی اگر چنین هم باشد، دربار چهارم فرمود: علی رغم خواست ابوذر.( ‏ شرح صحیح مسلم2/94‏)

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

آیا کسی که شراب بخورد، نباید تا چهل روز نماز بخواند؟

آیا کسی که شراب بخورد، نباید تا چهل روز نماز بخواند؟


الحمدلله؛

خداوند متعال می‌فرماید: « إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» سورة مائده، آیة 90.

«جز این نیست که شراب و قمار و انصاب و ازلام پلید و از عمل شیطان است، پس از آن احتراز کنید، باششد که رستگار شوید».

امر به اجتناب یکی از محکم‌ترین دلایل تحریم است، خداوند شراب را قرین انصاب که معبود و بتهای کفار بودند، ساخته است. بنابراین، هیچ دلیلی برای آنها که می‌گویند خداوند نفرموده که شراب حرام است، بلکه تنها فرموده که از آن اجتناب کنید، باقی نمانده است.

در احادیث پیامبر  صلی الله علیه وسلم  برای شرابخوار وعید داده شده است، جابر رضی الله عنه می‌فرماید: حضرت پیامبر  صلی الله علیه وسلم  فرمودند که شرابخوار از «طینة الخبال بنوشاند، گفتند: یا رسول الله «طینة الخبال» چیست؟ فرمودند: عرق یا عصارة جهنمیان» مسلم 3 / 1587.

و حضرت ابن عباس رضی الله عنه نیز روایت نموده که «کسی که به شرابخواری عادی است چون بمیرد همانند بت‌پرستی، خداوند را ملاقات می‌کند»

امروزه شراب و نوشابه‌های مست‌کننده متنوعی وجود دارد و در زبان عربی و زبان‌های عجمی برآن نام‌های گوناگونی اطلاق می‌شود، مثلاً (در زبان عربی) نام‌هایی همچون البیره، الجعة، الکحول، العرق، الفودکا، الشمبانیا و غیره برآن اطلاق می‌گردد، و در این امت گروهی که پیامبر  صلی الله علیه وسلم  در مورد آنان پیشگویی کرده بودند، ظهور کرده است، ایشان فرمودند: «مردمانی از امت من تحت عناوین و نام‌های دیگر، شراب می‌نوشند».( رواه الطبرانی 12 / 45، صحیح الجامع: 6525.)

آری، آنان با تمویه و نیرنگ آن را مشروبات روح‌افزا می‌نامند. « یُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَمَا یَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا یَشْعُرُونَ»

«(به گمان خویش) با خدا و مؤنان نیرنگ می‌ورزند، و (در حقیقت) جز خودشان را نمی‌فریبند و درنمی‌یابند».

شریعت اسلامی برای از بین‌بردن فتنه تلاعب و به بازی‌گرفتن احکام، در این زمینه ظابطه‌ای عظیم و گویا وضع نموده است، و آن همان چیزی است که در این فرمودة پیامبر  صلی الله علیه وسلم  بیان شده است: «هر نوشیدنی مست‌کننده‌ای شراب است و تمامی نوشیدنی‌های مست‌کنند حرام هستند». (مسلم 3 / 1587) پس «هرچیزی که عقل را بپوشاند و انسان را مست کند، قلیل و کثیر آن حرام است».( ابوداود3681) و هرچند نام‌ها متفاوت باشد، اما مسمی یک است و حکم آن نیز معلوم است.

و این هم موعظه‌ای است از پیامبر  صلی الله علیه وسلم  برای شرابخواران، ایشان فرمودند: «هرکس شراب بنوشد و مست گردد تا چهل روز هیچ نمازی از او پذیرفته نمی‌شود، و اگر بمیرد وارد جهنم می‌گردد، و اگر توبه کند خداوند توبه اش را می‌پذیرد، و اگر دوباره شراب بنوشد و از آن مست گردد تا چهل روز از وی هیچ نمازی پذیرفته نمی‌شود، و اگر بمیرد وارد جهنم می‌گردد، و اگر توبه کند، خداوند توبه اش را می‌پذیرد و اگر باز هم شراب بنوشد و از آن مست گردد تا چهل روز هیچ نمازی از وی پذیرفته نمی‌شود، و اگر بمیرد وارد جهنم می‌گردد، و اگر توبه کند خداوند توبه اش را می‌پذیرد و اگر بازهم شراب بنوشد شایسته است که خداوند او را در روز قیامت از «رَدْغَة الخبال» بنوشاند، پرسیدند: یا رسو الله «ردغة الخبال» چیست؟ فرمودند: عصاره جهنمیان». ابن ماجه، 3377، صحیح الجامع 6313.

اگر حال شرابخواران اینگونه است، پس حال کسانی که چیزهایی بدتر از شراب استعمال می‌کنند و به مواد مخدر اعتیاد دارند، چه خواهد بود؟

البته باید توجه داشت؛ اینکه در حدیث فرموده تا چهل روز هیچ نمازی از ا پذیرفته نیست؛ به معنای آن نیست که فرد ترک نماز کند، بلکه به این معناست که تا چهل روز بابت نمازی که ادا می کند هیچ اجر و ثوابی نمی برد؛ با این وجود فرض نماز در مدت این چهل روز از دوش وی برداشته نمی شود و اگر ترک نماز کند؛ بعنوان تارک نماز قلمداد خواهد شد.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

    

سه کس هستند که به بهشت داخل نمی‌شوند: کسی که به طور مدام شراب بنوشد، قطع‌کننده رحم و تصدیق‌کننده جاد

سه کس هستند که به بهشت داخل نمی‌شوند: کسی که به طور مدام شراب بنوشد، قطع‌کننده رحم و تصدیق‌کننده جادو

سوال: کیفیت این حدیث از لحاظ صحت چیست؟ می‌فرماید: «ثَلاَثَةٌ لاَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ مُدْمِنُ خَمْرٍ وَقَاطِعُ رَحِمٍ وَمُصَدِّقٌ بِالسِّحْرِ».

سه کس هستند که به بهشت داخل نمی‌شوند: کسی که به طور مدام شراب بنوشد، قطع‌کننده رحم (خویشاوندی) تصدیق‌کننده جادو. تصدیق جادو چه طور است، آیا به قدرت ساحر بستگی دارد؟ یا به تصدیق سحر که حالش از زمان قبل از جادو تغییر یافته است؟ مسئله را توضیح دهد؟ خداوند به شما پاداش خیر عنایت فرماید.

الحمدلله،

نسبت به حدیثی که در سئوال اشاره شد علامه ذهبی تصریح کرده است که این روایت را امام احمد و ابن حبان روایت کرده اند و امام حاکم آن را صحیح دانسته است.

و اما نسبت به معانی آن این که این حدیث کسی را که هرنوع جادویی را تصدیق کند، به شدت مورد سرزنش و تهدید قرار داده است.

از انواع جادو یکی تنجیم است که پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «مَنِ اقْتَبَسَ عِلْمًا فِی النُّجُومِ فَقَد اقْتَبَسَ شُعْبَةً مِنَ السِّحْرِ زَادَ مَا زَادَ» (مسند امام احمد – از حدیث عبدالله بن عباس).

کسی که یک باب از علم نجوم را فرا گیرد، به تحقیق که به یک رشته از علم جادو چنگ زده است و هرچه بیشتر بیاموزد بیشتر چنگ زده است.

تصدیق سحر, جرم بسیار بزرگ است و تکذیب جادوگران و منجمان و نیز جلوگیری از آنها واجب می‌باشد، زیرا آنها با جادوهای خود مردم را گمراه و آنها را تسخیر نموده و عقایدشان را فاسد می‌کنند، و جادو بنا به صراحت قرآن و حدیث کفر، و کشتن جادوگران واجب است، کسی که جادوگران را تصدیق کند به معنی این است که با آنها موافق بوده و در این عمل زشت از آنها حمایت کرده است.

اما تأثیر جادو و اثراتی که در پی دارد، حق است و انسان باید از شرشان به خدا پناه ببرد.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

منبع: جادو از نظر اسلام، مؤلف:‏دکتر صالح فوزان عضو مجمع کبار علماءِ و هیئت افتاءِ

IslamPP.Com

آیا در بهشت شراب هست؟

آیا در بهشت شراب هست؟

الحمدلله،

از جمله شرابی که خداوند از روی فضل خود بر‌ اهل بهشت ارزانی می‌دارد، خمر است و خمر بهشت خالی از عیب و نقص هایی است که مشروبات دنیا دارند. شراب دنیا عقل را از بین می‌برد، سر و شکم را به درد می آورد و موجب بیماریهای بدی می‌شود، و گاهی در رنگ و ساخت آن نقص و عیب پدید می‌آید. اما خمر و شراب بهشت از همه‌ی این عیب و نقصها خالی هستند، شراب بهشت: براق، گوارا و زیبا می‌باشند:  «یُطَافُ عَلَیْهِم بِکَأْسٍ مِن مَّعِینٍ * بَیْضَاء لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِینَ * لَا فِیهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا یُنزَفُونَ» الصافات: 45 - 47

«قدحهای می‌برگرفته از رودبار جاری شراب، گرداگرد آنان در گردش است. ‏ می سفیدرنگ و خوشگواری برای نوشندگان. ‏ نه در آن تباهیها و گرفتاریهائی (همچون بیهوشی و سردرد و سایر مضرّات و مفاسد) است، و نه میخواران از آن به حالت تهوّع (و استفراغ و عرق و کثرت بول) در می‌آیند».

خداوند زیبائی شراب بهشت را بیان نموده و سپس بیان می‌دارد که‌ نوشنده بدون اینکه عقلش دچار خلل گردد از آن لذت می‌برد: «وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِینَ» محمد: 15

«و رودبارهائی از شرابی است که سراپا لذت برای نوشندگان است».

و در وصف شراب های بهشت می‌فرماید که نوشنده از نوشیدن آن ملول نمی‌شود:

«لَا فِیهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا یُنزَفُونَ» الصافات: 47

«و نه میخواران از آن به حالت تهوّع (و استفراغ و عرق و کثرت بول) در می‌آیند».

«یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ * بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِّن مَّعِینٍ» الواقعة: 17- 18

«نوجوانانی، همیشه نوجوان (برای خدمت بدیشان، پیرامونشان در آمد و رفت هستند و باده را) برای آنان می‌گردانند. ‏ (برای آنان به گردش درمی‌آورند) قدحها و کوزه‌ها و جامهائی از رودبار روان شراب را».

ابن کثیر در تفسیر آیه‌های فوق می‌فرماید: دچار سر درد نمی‌شوند و عقلهایشان دچار اختلال نمی‌گردد.

ضحاک از ابن عباس نقل می‌کند که‌ گفته‌: «فی الخمر اربع خصال: السکر، الصداع، القیء و البول، فذکر الله‌ خمر الجنة، و نزهها عن هذه‌ الخصال».

«مستی، سر درد، ‌استفراغ و ادرار از جمله‌ ویژگیهای مشروبات دنیایی هستند و خداوند شراب بهشت را از این چهار خصلت پاک و منزه نموده است). تفسیر ابن کثیر : (6/514).

خداوند در آیه‌ی دیگری در وصف شراب بهشت می‌فرماید: «یُسْقَوْنَ مِن رَّحِیقٍ مَّخْتُومٍ * خِتَامُهُ مِسْکٌ وَفِی ذَلِکَ فَلْیَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ» المطففین: 25 - 26

«به آنان از شراب زلال و خالصی داده می‌شود که دست نخورده و سربسته است. مُهر و دربند آن از مشک است (و با دست زدن بدان، بوی عطر مشک در فضا پراکنده می‌شود). مسابقه‌دهندگان باید برای به دست آوردن این (چنین شراب و سایر نعمتهای دیگر بهشت) با همدیگر مسابقه بدهند و بر یکدیگر پیشی بگیرند».

خداوند برای این شراب دو وصف را ذکر کرده است: اول اینکه مختوم است، یعنی سر به مهر است و دوم اینکه آنهایی که آن را می نوشند در پایان نوشیدن آن بوی مسک را احساس می‌کنند.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

منبع: کتاب "بهشت و دوزخ"؛ دکتر عمر سلیمان اشقر.‏

IslamPP.Com

     

حکم خوردن شراب به مقدار بسیار کم و فقط در مهمانی

حکم خوردن شراب به مقدار بسیار کم و فقط در مهمانی

سوال: شنیدم نوشیدن شراب در دوز و مقدار کم مانعی ندارد آن هم فقط  در میهمانی هامی نوشم و نه به صورت یک عادت دایمی، آیا من گناهی دارم؟


الحمدلله،

هیچ شکی در این نیست که خوردن شراب حرام و از گناهان کبیره است تا جائیکه بر شراب خوار حد جاری می گردد. خداوند متعال می‌فرماید :

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّما الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الأنصَابُ وَ الأزْلاَمُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ. إِنَّماَ یُرِیدُ الشَّیْطَانُ أَنْ یُوقِعَ بَیْنَکُمْ الْعَدَاوَةَ وَ الْبَعْضَاءَ فِی الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ وَ یَصُدَّکُمْ عَنْ ذِکْرِاللَّهِ وَ عَنْ الصَّلاَةِ فَهَلْ أنْتُمْ مُنتَهُونَ»  (مائده : 90 - 91).

یعنی: «ای مؤمنان، شرابخواری و قماربازی و بت‌ها و تیرها (و سنگ‌ها و اوراقی که برای بخت‌آزمایی و غیب‌گویی) بکار می‌برید، پلیدند و از عمل شیطان می‌باشند. پس از (این کارهای) پلید دوری کنید تا اینکه رستگار شوید، شیطان می‌خواهد از طریق شرابخواری و قماربازی در میان شما عداوت و کینه‌توزی ایجاد کند و شما را از یادخدا و خواندن نماز باز دارد. پس آیا دست می‌کشید و بس می‌کنید؟».

و پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود : «الخمر أم الخبائث، فمن شربها لم تقبل صلاته أربعین یوما فإن مات و هی فی بطنه ما میتة جاهلیة». صحیح ابن ماجه (3344).

یعنی: «شراب ام الخبائث (اساس پلیدیها) است، پس هر کس آنرا بنوشد تا چهل روز نمازش قبول نمی‌شود و اگر بمیرد در حالیکه شراب در شکمش باشد، به مرگ جاهلیت مرده است».

و فرمود : «لعنت الخمر علی عشرة أوجه : بعینها، و عاصرها، و معتصرها،  بائعها، و مبتاعها و حاملها، والمحمولة إلیه،و آکل ثمنها، وشاربها، و ساقیها». ابن ماجه (3380).

یعنی: «شراب از ده جهت لعنت شده است : خود شراب، کسی که راب را دست می‌کند، کسی که به درخواست او شراب گرفته می‌شود، فروشنده، خریدار، حمل کننده، کسی که شراب برای او حمل می‌شود، خورنده پول آن و خورنده خود آن و ساقی آن».

اما خوردن کم و زیاد شراب یکسان است، و هر دو حرام و گناه هستند و کسی که چند قطره شراب می خورد نیز مشمول حکم آیه و احادیث فوق می گردد، زیرا پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «کل مسکر حرام، و ما أسکر کثیره فقلیله حرام». ابن ماجه (3392).

یعنی: «هر مست‌کننده‌ای حرام است و هر چیزی که مقدار زیاد آن مست‌کننده باشد، مقدار اندک آن نیز حرام است».

بنابراین نوشیدن چند قطره یا دوز از شراب حرام و گناه کبیره است و شما برادر یا خواهر گرامی سوال کننده مراقب باشید که شیطان از کم شروع می کند اما به کم راضی نمی شود، معمولا شیطان اندک اندک انسانها را به سمت جرائم بزرگتر می کشاند، برای همین است که الله متعال به ما هشدار می دهد که مراقب گامهای شیطان باشیم:

« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ وَمَن یَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ فَإِنَّهُ یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنکَرِ» (نور 21).

یعنی: ای کسانی که ایمان آورده‏اید! از گامهای (آهسته) شیطان پیروی نکنید! چرا که هر کس پیرو شیطان شود (گمراهش می‏سازد، زیرا) او به فحشا و منکر فرمان می‏دهد.

پس هرچه سریعتر از این عمل دست بکشید تا بار گناهان شما بیشتر نشود و بجای آن توبه نمائید، که خدای متعال توبه کاران واقعی را می بخشد. « أَلَمْ یَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ هُوَ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَیَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ» (توبه 104).

یعنی: آیا نمی‏دانستند که خداوند توبه را از بندگانش می‏پذیرد، و صدقات را می‏گیرد، و خداوند توبه‏پذیر و مهربان است؟!

علاوه بر این لازم به یادآوری است که حضور در مجالس و مهمانی هایی که در آن منکراتی از قبیل شراب خوردن و غیره مهیا باشد، حرام است. زیرا خداوند تبارک و تعالی می فرمایند:

«وَقَدْ نَزَّلَ عَلَیْکُمْ فِی الْکِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آیَاتِ اللّهِ یُکَفَرُ بِهَا وَیُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُواْ مَعَهُمْ حَتَّی یَخُوضُواْ فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ إِنَّکُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ» النساء /140

یعنی: و خداوند (این حکم را) در قرآن بر شما نازل کرده که هرگاه بشنوید افرادی آیات خدا را انکار و استهزا می‏کنند، با آنها ننشینید تا به سخن دیگری بپردازند! وگرنه، شما هم مثل آنان خواهید بود.

علمای بزرگوار اسلام به استناد به این آیه گفته اند همنشینی در جلسه ی معصیت و منکرات حرام است و اگر کسی بینشان حضور یابد ولی آنها را از منکراتشان نهی ننماید پس او نیز شریک و وزیر آنها در گناهشان خواهد بود.

پس نه تنها آن مقدار شراب خوردن را ترک کنید، بلکه در مهمانی هایی که در آنجا منکراتی از قبیل شراب خوردن و اختلاط زن و مرد وجود دارد نیز شرکت نکنید، و بدانیم که همه ما روزی در روزی که پشیمانی سودی ندارد از کوچک و بزرگ اعمال و گفتارمان مورد بازخواست قرار می گیریم.

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

گناه کدامیک از این سه تا بزرگتر است: شرابخواری، قمار و زنا،

 گناه کدامیک از این سه تا بزرگتر است: شرابخواری، قمار و زنا،

الحمدلله،

1- هر مسلمانی می داند که هر سه گناه مذکور (زنا و قمار و شراب) از گناهان کبیره هستند، زیرا الله متعال درباره قمار و شرب خمر می فرماید : « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ » (مائده 90).

یعنی : « ای کسانی که ایمان آورده‏اید! شراب و قمار و بتها و ازلام [نوعی بخت‏آزمایی ]، پلید و از عمل شیطان است، از آنها دوری کنید تا رستگار شوید».

و درباره زنا می فرماید : « وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِیلًا » (اسراء 32).

یعنی : « و نزدیک زنا نشوید، که کار بسیار زشت، و بد راهی است».

و پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم فرمودند : « لَا یَزْنِی الزَّانِی حِینَ یَزْنِی وَهُوَ مُؤْمِنٌ ، وَلَا یَشْرَبُ الْخَمْرَ حِینَ یَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ ، وَلَا یَسْرِقُ السَّارِقُ حِینَ یَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ » بخاری (5578) ومسلم (57).

یعنی : «زناکار در حالی که زنا می‌کند ایمان ندارد، و شراب خوار در حالی که شراب می‌خورد ایمان ندارد وسارق هم هنگام سرقت، ایمان ندارد ».

 

2- گناه زنا از شراب و قمار بیشتر و بزرگتر است، چرا که الله متعال زنا را مقارن با شرک و قتل نفس قرار داده ، می فرماید : « وَالَّذِینَ لَا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا یَزْنُونَ وَمَن یَفْعَلْ ذَلِکَ یَلْقَ أَثَامًا» (فرقان 68).

یعنی : « و کسانی که معبود دیگری را با خداوند نمی‏خوانند؛ و انسانی را که خداوند خونش را حرام شمرده، جز بحق نمی‏کشند؛ و زنا نمی‏کنند؛ و هر کس چنین کند، مجازات سختی خواهد دید».

وانگهی زنا علاوه بر اینکه گناه کبیره است، تجاوز بر ناموس و شرف یک انسان هم هست، که مفاسد زیاد و تداخل نسل را هم در پی دارد.

امام منذری می گوید : «بدون شک گناه زنا نزد خداوند متعال شدیدتر و بزرگتر از شرب خمر است» "الترغیب والترهیب" (3 / 190).

و سفارینی می گوید : «زنا بعد از شرک و قتل بزرگترین گناه کبیره است» "غذاء الألباب" (2 / 305).

برای همین حد و مجازات زنا از مجازات شارب خمر بیشتر است، خصوصا اگر زناکار ازدواج کرده باشد، چرا که مجازات زناکار اینست :

1- اگر محصن (یعنی ازدواج کرده) باشد، عقوبت او سنگسار است.

2- اگر غیر محصن باشد و یا زن باکره باشد؛ عقوبت او صد ضربه شلاق و یکسال تبعید است،

درحالیکه مجازات شراب خمر 40 تا 80 ضربه شلاق است.

 

3- گناه شرابخواری از قمار بیشتر است، زیرا پیامبر صلی الله علیه وسلم شراب را در ده وجه نفرین و لعن کرده، می فرماید : «لُعِنَتْ الْخَمْرُ عَلَی عَشْرَةِ أَوْجُهٍ بِعَیْنِهَا وَعَاصِرِهَا وَمُعْتَصِرِهَا وَبَائِعِهَا وَمُبْتَاعِهَا وَحَامِلِهَا وَالْمَحْمُولَةِ إِلَیْهِ وَآکِلِ ثَمَنِهَا وَشَارِبِهَا وَسَاقِیهَا» "صحیح ابن ماجه" (2725).

یعنی : «شراب از ده جهت لعنت شده است : خود شراب، کسی که راب را دست می‌کند، کسی که به درخواست او شراب گرفته می‌شود، فروشنده، خریدار، حمل کننده، کسی که شراب برای او حمل می‌شود، خورنده پول آن و خورنده خود آن و ساقی آن».

و شراب ام الخبائث است.

 

4- گاهی بر حسب شرایط و آثار مترتب شده، گناه شراب از زنا نیز بیشتر می شود، مثلا مردی که یک بار زنا کرده و بعد مرتکب آن نمی شود، اما مردی که همیشه شرب خمر می کند و این امر موجب سوء رفتار و اخلاق او شده و حتی نفقه اهل و عیالش را نمی دهد و بدگوئی و فحش گوئی می کند و با افراد فاسد مجالست می کند، و دیگر آثار ناپسند و فاسد دیگری که به دلیل خماری و مصاحب همیشگی با خمر بوجود می آید، در اینحالت گناه او از گناه کسی که یک بار مرتکب زنا شده و آنرا ترک نموده بیشتر است.

صاوی در حاشیه خود "الشرح الصغیر" (4/500) بر درباره شرب خمر می گوید : «مفاسد خمر از مفاسد زنا بیشتر است، زیرا چه بسا با شرب خمر در دام زنا و دزدی و قتل هم بیافتد، و برای همین (از پیامبر صلی الله علیه وسلم) وارد شده که شراب ام الخبائث است».

خلاصه اینکه : گناه زنا بیشتر است، بعد از آن شرابخواری، و بعد قمار است، اما گاهی به دلیل اختلاف احوال و شرایط و بر حسب آثار مترتب شده و مفاسد حاصله، ممکن است این ترتیب جابجا شود، و در هر حال بر مسلمان واجب است از گناهان کبیره دوری کند، و هرکس مرتکب یکی از کبائر شد بایستی توبه کند و از تکرار آن خدداری نماید و گناهش را مخفی کند و آنرا آشکار ننماید.

منبع : سایت (الإسلام سؤال وجواب).

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

بعضی از شرابخواران می گویند : به مقداری که عقل زایل نگردد اشکال ندارد

بعضی از شرابخواران می گویند : به مقداری که عقل زایل نگردد اشکال ندارد

الحمدلله،

کسانی که چنین توهمی را ابراز می دارند افراد جاهلی هستند که شیطان عقلهایشان را به سخره گرفته است، و این عمل را برایشان زینت داده و آنها را برای ارتکاب به شرابخواری توجیه می کند، برای همین است که الله متعال از شیطان نقل می کند که او معاصی را برای مردم زینت می دهد تا از ارتکاب به آن ترسی نداشته باشند: « تَاللّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَی أُمَمٍ مِّن قَبْلِکَ فَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِیُّهُمُ الْیَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ» « به خدا سوگند، به سوی امتهای پیش از تو پیامبرانی فرستادیم؛ امّا شیطان اعمالشان را در نظرشان آراست؛ و امروز او ولیّ و سرپرستشان است؛ و مجازات دردناکی برای آنهاست».

و در آیه « یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ ..»

بصراحت حرمت شرابخواری مشهود است، چنانکه ملاحظه‌ می‌کنیم‌ که‌ حق‌ تعالی‌ با چندین‌ تأکید، شراب‌ و قمار را حرام‌ اعلام‌ کرد: تأکید اول‌ این‌ که‌: آنها را در ردیف‌ پرستش‌ بتان‌ قرار داد. تأکید دوم ‌این‌ که‌: آنها را رجس‌، یعنی‌ نجس‌ معنوی‌ معرفی‌ کرد، هرچند به‌ قول‌ بعضی‌: در شراب‌ نجاست‌ حسی‌ نیز هست‌. تأکید سوم‌ این‌ که‌: آن‌ دو را از عمل‌ شیطان‌ نامید و روشن‌ است‌ که‌ از شیطان‌ جز شر خالص‌ سر نمی‌زند. تأکید چهارم‌ این‌ که‌: مؤمنان‌ را دستور داد تا از آن‌ بپرهیزند، که‌ این‌ تعبیر در نهی‌، از معنای ‌(ترک‌کردن‌) بلیغ‌تر است‌. و نهایتا این‌ که‌: پرهیز از آنها را موجب‌ رستگاری ‌اعلام‌ کرد پس‌ هرگاه‌ پرهیز از آنها رستگاری‌ باشد، روشن‌ است‌ که‌ ارتکاب‌ آنها، سراسر زیان‌ و خسارت‌ است‌.

و علاوه بر این قرآن کریم چنین امر می فرماید : «وَمَا آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاکُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا» (حشر 7).

یعنی: و آنچه را که رسول خدا برای شما آورده بگیرید (و اجرا کنید)، و از آنچه نهی کرده خودداری نمایید.

طبق این آیه بر مسلمانان واجب است از اوامر پیامبر صلی الله علیه وسلم اطاعت کنند، و در حدیث صحیح آمده که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند : «الخمر أم الفواحش، و أکبر الکبائر» یعنی : «شراب ام الفواحش و از بزرگترین گناهان است..». صحیح الجامع (3345).

و فرمود : «لعنت الخمر علی عشرة أوجه : بعینها، و عاصرها، و معتصرها،  بائعها، و مبتاعها و حاملها، والمحمولة إلیه،و آکل ثمنها، وشاربها، و ساقیها» صحیح ابن ماجه (2725).

یعنی : «شراب از ده جهت لعنت شده است : خود شراب، کسی که راب را دست می‌کند، کسی که به درخواست او شراب گرفته می‌شود، فروشنده، خریدار، حمل کننده، کسی که شراب برای او حمل می‌شود، خورنده پول آن و خورنده خود آن و ساقی آن».

و این افراد جاهل دلیلی برای گفته خود که (به مقداری که عقل زایل نگردد اشکال ندارد که بخوریم) ندارند، جز تبعیت از هوی و هوس و توجیهات شیطان، و اگر دست از این عمل برندارند، پس منتظر عقاب الهی باشند.

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

 

IslamPP.Com

   

حکم دادن شراب بعنوان هدیه به کافر

حکم دادن شراب بعنوان هدیه به کافر

آیا تحفه بردن به یک شخص غیر مسلمان مخصوصآ شراب؛ که غیر مسلمان بهترین تحفه را شراب میدانند جایز است یا خیر؟

الحمدلله،

دادن هدیه یا تحفه به شخص کافر غیر حربی جایز است، خصوصا اگر این مسئله باعث تمایل قلب وی به سوی اسلام و مسلمانان گردد، اما تحفه یا هدیه باید مشروع باشد، و جایز نیست که شراب یا گوشت خوک و امثال آنرا به وی داد، چرا که الله متعال خوردن شراب را بر تمام انسانها حرام کرده و اینگونه نیست که او تعالی از شرابخواری مسلمان ناخشنود باشد ولی برای نامسلمان نباشد، پس دادن شراب به کافر حرام و گناه است، و این کار نوعی تعاون و همکاری در انجام گناه است، که الله متعال درباره آن می فرماید: « وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَی الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ» (مائده 2).

یعنی: و (هرگز) در راه گناه و تعدّی همکاری ننمایید! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید که مجازات خدا شدید است.

البته قابل ذکر است در همه ادیان آسمانی از جمله یهود و نصاری شراب حرام بوده، اما این کشیشان و راهبان آنان بودند که کتاب خدا را تحریف و تغییر دادند و بر طبق امیال خود و هوی پرستان آنرا تبدیل نمودند! و چیزهایی به آن اضافه کردن و حرام خدا را حلال کردند.

درباره حرمت شراب در عهد قدیم و انجیل اشاره هایی ذکر شده است، برای نمونه رجوع شود به انجیل لوقا،باب اوّل،بند 15- امثال سلیمان، باب 20 بند 1 و باب 23 بند 29- 35- کتاب اشعیا، باب 5 بند 22 و باب 28 بند 1- 7 و باب 56 بند 12- کتاب یوشع ،باب 4 بند 11.

به فتوای (6946) و (7480) مراجعه کنید.

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

     

حکم اخذ وام بانکی برای خرید یا ساخت خانه ای کوچک

حکم اخذ وام بانکی برای خرید یا ساخت خانه ای کوچک

ز علماء هیئت دائمی افتاء سوال شد : حکم اسلام در مورد اخذ وام بانکی برای ساخت خانه ای متواضعانه چیست؟

الحمدلله،

«اخذ وام از بانکها و یا غیر آنها مادام که ربوی باشد حرام است، و فرقی نمی کند که گرفتن وام برای ساخت (خانه) باشد یا برای مصرف طعام یا پوشاک و یا هزینه معالجه و یا بقصد تجارت یا غیر آن باشد، به دلیل عمومیت آیات نهی از ربا، و نیز عموم احادیثی که دلالت بر تحریم ربا می کنند، همینطور سپرده گذاری مال در بانکها و یا دیگر موسسات بقصد کسب ربا (سود) جایز نیست». وبالله التوفیق وصلی الله علی نبینا محمد وآله وصحبه وسلم

"فتاوی اللجنة الدائمة" (13/385).

عبد الله بن قعود ... عبد الله بن غدیان ... عبد الرزاق عفیفی ... عبد العزیز بن عبد الله بن باز

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com