وبلاگ اختصاصی اهل سنت و جماعت

از جناب علامه ابن عثیمین سوال شد : چرا مسلمانان برای جهاد علیه کشورهای کفار به پا نمی خیزند؟


الحمدلله،

پاسخ دادند : «جهاد فرض کفایه است، یعنی اگر گروهی برای جهاد برخواستند از دوش بقیه ساقط می شود، و اگر افرادی که به جهاد رفتند کافی نباشند بر دیگران واجب می شود.

اما هر انجام واجبی مشروط به توانایی و قدرت است، و دلیل این از قرآن و سنت و واقع چنین است :

در قرآن، الله متعال می فرماید: « لَا یُکَلِّفُ الله نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا » (بقره 286).

یعنی : «خداوند به هیچ کس جز به اندازه توانائیش تکلیف نمی‌کند».

و می فرماید: « فَاتَّقُوا الله مَا اسْتَطَعْتُمْ » (تغابن 16).

یعنی : « ‏پس آن قدر که در توان دارید از خدا بهراسید و پرهیزگاری کنید».

و فرمود : « وَمَا جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ » (حج 78).

یعنی : «خداوند در دین کارهای دشوار و سنگین را بر دوش شما نگذاشته است».

در جهاد نیز گاها حرج و دشواری هست، حال آنکه حرج و دشواری در شریعت برداشته شده است، اگر قدرت و توانایی برای جهاد وجود داشته باشد در آنصورت به اذن الله عزوجل سهل و آسان است، و اگر توانایی برجهاد نباشد در آنصورت همان حرج و دشواری است که شریعت آنرا (از دوش امت) برداشته است.

و اما دلیل از سنت؛ این فرموده پیامبر صلی الله علیه وسلم است: « إذا أمرتکم بأمرٍ فأتوا منه ما استطعتم » بخاری (6744). یعنی: «هرگاه شما را به چیزی امر کردم آنرا در حد توانتان انجام دهید».

این حدیث عام است یعنی در هر امری که باشد؛ زیرا این فرموده پیامبر صلی الله علیه وسلم: « بأمرٍ » نکره در سیاق شرط است و این فایده عمومیت می رساند.

و اما دلیل از واقع ؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم در مکه بود و مردم را به توحید الله عزوجل دعوت می کرد و به سوی نماز، و این امر تا سیزده سال باقی ماند، و با جود شدت اذیت و آزاری که بر ایشان علیه الصلاة والسلام و پیروانش بود اما به جهاد امر داده نشد. صحیح بخاری (350).

و به قتال امر داده نشد، زیرا آنها توانایی (کافی) نداشتند، و الله عزوجل قتال را تا زمانیکه امت اسلامی دارای دولت و قدرت نشد واجب نکرد، الله متعال فرمود: « أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ الله عَلَی نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ » (حج 39). یعنی : « به کسانی که جنگ بر آنان تحمیل گردیده، اجازه جهاد داده شده است؛ چرا که مورد ستم قرار گرفته‏اند؛ و خدا بر یاری آنها تواناست».

و همین را در موقعیت کنونی می گوئیم؛ یعنی به دلیل عدم قدرت مسلمین بر قتال و مواجه با کفار.

و سلاح هایی که اکنون مسلمانان در اختیار دارند (مدتهاست) که نزد کفار دیگر استفاده ای ندارند، و قویترین سلاحی که مسلمین دارند با ضعیف ترین سلاحی که کفار دارند برابری نمی کند!

و لذا این حماقت است کسی بگوید : اکنون بر مسلمانان واجب است که با کفار پیکار و جنگ کنند، و حکمت الله عزوجل این سخن را انکار کرده و شرعش آنرا رد می کند.

بر مسلمانان واجب است آنچه را که الله عزوجل امر کرده انجام دهند، او تعالی می فرماید: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ» (انفال 60). یعنی : « برای مبارزه با دشمنان تا آنجا که می‌توانید نیروی (مادی و معنوی) آماده سازید».

و مهمترین نیرویی که باید مهیا کنیم؛ نیروی ایمان و تقوی است، زیرا مسلمانان بوسیله ایمان و تقوی بر هوای نفس و محبت دنیا غلبه می کنند. و احوال صحابه رضی الله عنهم با احوال بسیاری از مسلمانان امروزی متفاوت بود، صحابه رضی الله عنه برای اعلای کلمة الله می جنگیدند، و زندگی را در وقت ذلت ناپسند می داشتند.

پس بر مسلمانان واجب است که هرآنچه در توان دارند (برای مقابله با دشمنان) آماده کنند، و اولین چیز ایمان و تقوی است، بعد از آن باید مسلح شوند و آنچه را که دیگران (از کفار) می دانند بیاموزند، اما مسلمانان برای چیزی که بر ضد کفار است بپا نمی خیزند.

پس در این عصر و زمان واجب است خود را بوسیله ایمان و تقوی آماده ساخت، و (در این مهم) تلاش و کوشش کرد، و چیزی که توانایی بر آن نباشد ما در قبال آن ملکف نخواهیم بود، و از الله عزوجل در مقابل این دشمنان یاری می جوئیم. و او تعالی بر این دشمنان قادر و تواناست و اگر او بخواهد ما را بر آنها پیروز می گرداند، چنانکه می فرماید: « وَلَوْ یَشَاءُ الله لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَکِنْ لِیَبْلُوَ بَعْضَکُمْ بِبَعْضٍ وَالَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ الله فَلَنْ یُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ » (محمد 4).

« و اگر خدا می‌خواست خودش (از طریقهای دیگری همچون طوفان و زلزله و سیل و غرق و به زمین فرو بردن، و سایر بلایا و مصائب، بدون جنگ شما) از آنان انتقام می‌گرفت، اما خدا خواسته است بعضی از شما را با بعضی دیگر بیازماید ( و مؤمنان راستین را با جهاد با کافران امتحان نماید) کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند، خداوند هرگز کارهایشان را نادیده نمی‌گیرد و بی‌مزد نمی‌گذارد»». "مجموع فتاوی ورسائل فضیلة الشیخ محمد بن صالح العثیمین" (25/307).

 

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com