اگر کسی از رشوه خواری توبه کرده باشد، با پولهایی که از این طریق کسب کرده چکار کند؟
اگر کسی از رشوه خواری توبه کرده باشد، با پولهایی که از این طریق کسب کرده چکار کند؟
الحمدلله،
رشوه در اسلام حرام و از گناهان کبیره محسوب میشود، زیرا خردن مال مردم به باطل است که خدای متعال در مورد آن می فرماید: « وَلاَ تَأْکُلُواْ أَمْوَالَکُم بَیْنَکُم بِالْبَاطِلِ» (بقره 188). یعنی: «اموالتان را در بین خود به ناحق مخورید». و پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده است : «لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ الرَّاشِی وَالْمُرْتَشِی» أبو داود (3580) وترمذی (1337) وابن ماجه (2313) وصححه الألبانی فی "إرواء الغلیل" (2621) .
یعنی : خداوند شخص رشوه دهنده و رشوه گیر را لعنت کرده است. و لعنت یعنی دوری از رحمت خداوند، در نتیجه یک شخص رشوه دهنده و رشوه خوار خود را از رحمت خدا دور کرده است و انواع بلاها و مصائب را برای خود در دنیا و آخرت جلب کرده است.
ولی این امر منوط به ظلم و خوردن حق دیگران میباشد، اما کسی که برای رفع و دفع ظلم و ستم از خود و یا برای دستیابی به حق خویش هیچ راه دیگری جز رشوه دادن نداشته باشد، در این هشدار داخل نیست، و این رشوه بر او گناه نیست اما بر رشوه خوار گناه است.
آثار سوء رشوه خواری عبارتند : ظلم در حق توده های مستضعف، تضییع حقوق بیچارگان، گرفتن رشوه های سنگین، سقوط فضایل اخلاقی قضات و مسئولین و کارمندانی که رشوه دریافت می کنند، ضعف ایمان رشوه خواران، گرفتار خشم الهی در دنیا و آخرت ..
بر کسی که رشوه خواری می کند یا رشوه می دهد، واجب است توبه کند، و برای همیشه دست از این گناه کبیره بردارد، و با خدایش عهد کند که دگر بار مرتکب آن نخواهد شد، امید است الله متعال گناهش را ببخشاید که او بسیار توبه پذیر و مهربان است و توبه کاران را دوست دارد.
و اما اگر توبه کرد، بر رشوه خوار لازم هست که اموال کسب شده را به صاحبانشان باز گرداند ؟
این جای تفصیل دارد :
1- اگر رشوه دهنده آن پول را برای رسیدن به حق خود، یا دفع ظلم داده باشد؛ در آنصورت بر رشوه خوار – که توبه کرده - لازمست پول وی را پس دهد، زیرا مال او را به باطل و از روی ستم و تجاوز گرفته است. و اگر دسترسی به صاحب آن پول مقدور نبود، حال به دلیل نبود آدرس باشد یا فوت کرده باشد، و یا ورثه اش را نشناسد، در آخرین مرحله – بعد از بررسی و پرس و جو – اگر موفق نشد پول را مستقیما یا از طریق واسطه به صاحبش یا ورثه اش تحویل دهد، می تواند آن مال را به نیت صاحبش صدقه دهد.
2- اگر رشوه دهنده آن پول را برای رسیدن به چیزی داده باشد که به نسبت وی حق نبوده یا ناحق بوده، و یا برای ظلم به دیگران بوده و یا امثال اینها، در اینحالت مال اخذ شده به وی پس داده نمی شود تا رشوه دهنده به دو منفعت دست نیابد؛ یعنی هم به هدفش برسد و هم پولش را بچنگ آورد، اموالی که توبه کننده از اینگونه انسانها اخذ کرده - و هنوز آنرا خرج نکرده است - در وجوه عام المنفعه و یا کمک به فقراء و نیازمندان صرف کند. و اگر جوانی را می شناسد که نیاز به ازدواج دارد و کمک مالی می خواهد، می تواند به او بدهد.
علامه ابن قیم می گوید : «اگر کسی به او مبلغی برای انجام حرام داد؛ مثلا برای زنا یا نواختن موسیقی و یا خرید شراب و برای شهادت دروغین و امثال اینها، و سپس توبه کرد (یعنی زناکار یا فروشنده شراب و شاهد دروغین و نوازنده.. توبه کردند) و آن مبلغ همچنان نزدش باشد؛ در آنصورت : گروهی از علماء گفتند : توبه کننده باید آن مبلغ را به صاحبش بازگرداند، زیرا آن مال صاحبش است درحالیکه آن مبلغ را به اذن شارع کسب نکرده، و یا در مقابل منفعت مباحی از صاحبش دریافت نکرده است.
و گروهی دیگر از اهل علم گفتند : برای درستی توبه اش باید آن مال را صدقه دهد و نبایستی به کسی که از وی گرفته پس دهد، و این رأی برگزیده شیخ الاسلام ابن تیمه است، و رأی صواب نیز همین هست ..» "مدارج السالکین" (1/389).
نکته : اگر رشوه خواری موجب پایمال شدن حق انسانی شده باشد، باید حق وی را بدهد و یا از او حلالیت بطلبد، زیرا حق الناس با توبه خالی بخشیده نمی شود.
امام نووی رحمه الله در کتاب "ریاض الصالحین" ص 33 فرموده : « علما گفتهاند : توبه از هر گناهی واجب است؛ اگر گناه بین بنده و خداوند متعال باشد و به حقالناس تعلق نداشته باشد، دارای سه شرط است : اول، بریدن از گناه و ترک آن؛ دوم، پشیمانی از انجام دادن آن؛ سوم، برنگشتن همیشگی به گناه. و اگر یکی از شروط سهگانه انجام نشود، توبه صحیح نیست.
و اگر گناه به انسانی تعلق داشت، (در حق یک انسان بود) دارای چهار شرط است : سه شرط بالا، و چهارم : از حق آن شخص، برئ و پاک شود و شخص، او را حلال کند؛ بدین معنی که اگر آن حق، مال یا مانند آن باشد، آنرا به او پس دهد، و اگر حد قذف و بهتان یا مانند آن است، تمکین او را بهدست آورد (خود را برای حد آماده کند و بپذیرد) یا طلب عفو کند و اگر پشت سر، از او بدی گفته و غیبت کرده است، از او حلالیت بطلبد».
منبع : سایت (الإسلام سؤال وجواب).
والله اعلم
وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۱۰۹﴾